କର୍ମଣା ପରମେଣୈଵ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୩୧.
ସର୍ବୋତ୍ତମ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ତଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହି ଭଗଵାନ୍ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ସନାତନଃ ୩୧.
ଏବଂ ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ, ଭଗବାନ, ଚିରନ୍ତନ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଥିବା—
ଦଦାତି କେଵଲଂ ଭାଵଂ ଯେନ କୈଵଲ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ ୩୧.
ସେ କେବଳ ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।
ଦଦାତି ତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ଭୋଗଂ ତଥା ସ୍ଵର୍ଗାଦିସଂପଦଃ ୩୧.
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଭୋଗ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗାଦି ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗଣେଶୋ ହି ମହାଦେଵ ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିଚଂଦନୈଃ ୩୧.
ଗଣେଶ, ମହାଦେବ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ତଥାନ୍ଯେ ଲୋକପାଃ ସର୍ଵେ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଫଲପ୍ରଦାଃ ୩୧.
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯ ସଂଭୂତଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ ୩୧.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଛି।
ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଗୈକସୋ ନରାଃ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମଯା କିଂ କ୍ରିଯତାଂ ଦେଵ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ ୩୧.
ହେ ଦେବ, କଣ କରିବି? କଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କଣ ଉଚିତ ନୁହେଁ?
ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଅଲୁବ୍ଧାଶ୍ଚ କାମରାଗଵିଵର୍ଜିତାଃ ୩୧.
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଲୋଭ ନାହିଁ, ଏବଂ କାମ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ—
ଯାଂ ଗତିଂ ଯାଂତି ଵୈ ଶଂଭୋ ସର୍ଵେ ସୁକୃତିନୋପି ହି ୩୧.
ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟବାନ ଯେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—
କୁମାରସ୍ଯ ଚ ଦେଵେଶ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯକର୍ମଣଃ ୩୧.
ଦେବେଶ୍ୱର, କୁମାରଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ମଧ୍ୟ—
ଶିଵସ୍ଯ ତନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ଯାଂତି ସ୍ଵକୁଲୈଃ ସହ ୩୧.
ଶିବଙ୍କର ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
କୁମାରଦର୍ଶନାତ୍ସର୍ଵେ ଶ୍ଵପଚା ଅପି ଯାଂତି ଵୈ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅପରାଧୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଯମସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂକରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୩୧.
ଯମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶଙ୍କର ଏହିପରି କହିଲେ:
ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂତଗତଂ ପାପଂ ଜନାନାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍ ୩୧.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରିଛନ୍ତି—
ସତ୍ତୀର୍ଥଗମନାଯୈଵ ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ସତାମିହ ୩୧.
—ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି—
ବହୂନାଂ ଜନ୍ମନାମଂତେ ମଯି ଭାଵୋଽନୁଵର୍ତ୍ତତେ ୩୧.
ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁକୃତିନଃ ସର୍ଵେ ଯେଷାଂ ଭାଵୋଽନୁଵର୍ତ୍ତେ ୩୧.
ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁଠି ଏହି ଭକ୍ତି ଆସିଥାଏ—
ସ୍ତ୍ରୀବାଲଶୂଦ୍ରାଃ ଶ୍ଵପଚାଧମାଶ୍ଚ ପ୍ରାଗ୍ଜନ୍ମସଂସ୍କାରଵଶାଦ୍ଧି ଧର୍ମ୍ମ ୩୧.
ସ୍ତ୍ରୀ, ଶିଶୁ, ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସଂସ୍କାରର ଫଳରେ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ତଥା ସିତେନ ମନସା ଚ ଭଵଂତି ସର୍ଵେ ସର୍ଵେଷୁ ଚୈଵ ଵିଷଯେଷୁ ଭଵଂତି ତଜ୍ଜ୍ଞାଃ ୩୧.
ଏହିପରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ କଥାରେ ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଜାତା ହ୍ଯମୀ ଭୂତଗଣାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ହ୍ଯମୀ ଋଷଯୋ ହ୍ଯମୀ ଦେଵତାଶ୍ଚ॥ ୩୧.
ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି।
ଵିସ୍ମଯୋ ନୈଵ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯସ୍ତ୍ଵଯା ଵାପି କୁମାରକେ ୩୧.
ତୁମେ କିମ୍ବା କୁମାର, ଏଥିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର ନୁହେଁ।
ଵଚନଂ କର୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଫଲଦାଯକମ୍ କାର୍ଯାଣି ମନଃଶୁଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୩୧.
କଥା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକାଠି ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଫଳ ମିଳେ; ମନ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ କାମ କରିବା ଉଚିତ—ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ମନସା ଭାଵିତୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ଆତ୍ମନାତ୍ମାନମେଵ ଚ ୩୧.
ମନରେ ଭାବିଲେ ଆତ୍ମାକୁ ଜଣାଯାଏ, ଏବଂ ନିଜ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଜଣାଯାଏ।
ଅହଂ ସଦା ଭାଵଯୁକ୍ତ ଆତ୍ମସଂସ୍ଥୋ ନିରଂତରଃ ୩୧.
ମୁଁ ସଦା ଭାବରେ ଲଗିଥିବା, ଆତ୍ମାରେ ଅଟୁଟ ଭାବେ ବସିଥିବା।
ଦ୍ଵଂଦ୍ଵାତୀତୋ ନିର୍ଵିକଲ୍ପୋ ହି ସାକ୍ଷାତ୍ସ୍ଵସ୍ଥୋ ନିତ୍ଯୋ ନିତ୍ଯଯୁକ୍ତୋ ନିରୀହଃ ୩୧.
ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି, ସନ୍ଦେହ ନଥିବା, ନିଜ ମନରେ ନିଶ୍ଚିତ, ଚିରନ୍ତନ, ସଦା ଏକତାରେ, ଆଶା ନଥିବା।
ଵିସ୍ମୃତ୍ଯ ଚୈନଂ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ କେଵଲଂ ବୋଧଲକ୍ଷଣମ୍ ୩୧.
ଏହି ନିର୍ମଳ ଜ୍ଞାନର ସ୍ୱରୂପ ଆତ୍ମାକୁ ଭୁଲିଯିବା—
ଅହଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ତ୍ରଯୋଽମୀ ଗୁଣକାରିଣଃ ୩୧.
ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ; ଏହି ତିନିଜଣ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅହଂକାରଵୃତେନୈଵ କର୍ମଣା କାରିତାଵଯମ୍ ୩୧.
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଆମେ ଅହଂକାରର କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଛି।