ଶୌନକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଉଵାଚ ଚରିତଂ ତଦା ୩୧.
ଶୌନକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଏହି ଗଳ୍ପ କହିଲେ।
ହ୍ତାଵ ତଂ ତାରକଂ ସଂଖ୍ଯେ ଦେଵାନାମଜଯଂ ତତଃ ୩୧.
ତାରକାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ମହିମା ହି କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କଥ୍ଯତେ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ତଥୋପନିଷଦୈଶ୍ଚୈଵ ମୀମାଂସାଦ୍ଵିତଯେନ ତୁ ୩୧.
ଏହିପରି ଉପନିଷଦ ଓ ଦୁଇଟି ମୀମାଂସାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଯୋ ହି ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁନାତି ସକଲଂ ଜଗତ୍ ୩୧.
ଯିଏ କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚୈଵ ସଵାସଵମ୍ ତୃଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଶାପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍॥ ୩୧.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦେବତା ନିଜେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମୋ ଭର୍ଗାଯ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ପତଯେ ନମଃ ୩୧.
ଭର୍ଗ ଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନୀଲକଂଠାଯ ଶର୍ଵାଯ ଵ୍ଯୋମାଵଯଵରୂପିଣେ ୩୧.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶର୍ବ, ଆକାଶର ଆକୃତିଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯମେନ ସ୍ତୂଯମାନୋ ହି ଉଵାଚ ପ୍ରଭୁରୀଶ୍ଵରଃ ୩୧.
ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଵାକ୍ଯ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦ ୩୧.
ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ଶବ୍ଦର ଦକ୍ଷ, ମୋର କଥା ଶୁଣ।
କର୍ମଣା ପରମେଣୈଵ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୩୧.
ସର୍ବୋତ୍ତମ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ତଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହି ଭଗଵାନ୍ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ସନାତନଃ ୩୧.
ଏବଂ ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ, ଭଗବାନ, ଚିରନ୍ତନ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଥିବା—
ଦଦାତି କେଵଲଂ ଭାଵଂ ଯେନ କୈଵଲ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ ୩୧.
ସେ କେବଳ ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।
ଦଦାତି ତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ଭୋଗଂ ତଥା ସ୍ଵର୍ଗାଦିସଂପଦଃ ୩୧.
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଭୋଗ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗାଦି ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗଣେଶୋ ହି ମହାଦେଵ ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିଚଂଦନୈଃ ୩୧.
ଗଣେଶ, ମହାଦେବ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ତଥାନ୍ଯେ ଲୋକପାଃ ସର୍ଵେ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଫଲପ୍ରଦାଃ ୩୧.
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯ ସଂଭୂତଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ ୩୧.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଛି।
ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଗୈକସୋ ନରାଃ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମଯା କିଂ କ୍ରିଯତାଂ ଦେଵ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ ୩୧.
ହେ ଦେବ, କଣ କରିବି? କଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କଣ ଉଚିତ ନୁହେଁ?
ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଅଲୁବ୍ଧାଶ୍ଚ କାମରାଗଵିଵର୍ଜିତାଃ ୩୧.
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଲୋଭ ନାହିଁ, ଏବଂ କାମ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ—
ଯାଂ ଗତିଂ ଯାଂତି ଵୈ ଶଂଭୋ ସର୍ଵେ ସୁକୃତିନୋପି ହି ୩୧.
ଶମ୍ଭୁ, ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟବାନ ଯେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—
କୁମାରସ୍ଯ ଚ ଦେଵେଶ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯକର୍ମଣଃ ୩୧.
ଦେବେଶ୍ୱର, କୁମାରଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ ମଧ୍ୟ—
ଶିଵସ୍ଯ ତନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ଯାଂତି ସ୍ଵକୁଲୈଃ ସହ ୩୧.
ଶିବଙ୍କର ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
କୁମାରଦର୍ଶନାତ୍ସର୍ଵେ ଶ୍ଵପଚା ଅପି ଯାଂତି ଵୈ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅପରାଧୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାନ୍ତି।
ଯମସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂକରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୩୧.
ଯମଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶଙ୍କର ଏହିପରି କହିଲେ:
ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂତଗତଂ ପାପଂ ଜନାନାଂ ପୁଣ୍ଯକର୍ମଣାମ୍ ୩୧.
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ପାପ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି, ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କାମ କରିଛନ୍ତି—
ସତ୍ତୀର୍ଥଗମନାଯୈଵ ଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ସତାମିହ ୩୧.
—ଯେଉଁମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଭଲ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି—
ବହୂନାଂ ଜନ୍ମନାମଂତେ ମଯି ଭାଵୋଽନୁଵର୍ତ୍ତତେ ୩୧.
ଅନେକ ଜନ୍ମ ପରେ, ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁକୃତିନଃ ସର୍ଵେ ଯେଷାଂ ଭାଵୋଽନୁଵର୍ତ୍ତେ ୩୧.
ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଯେଉଁଠି ଏହି ଭକ୍ତି ଆସିଥାଏ—
ସ୍ତ୍ରୀବାଲଶୂଦ୍ରାଃ ଶ୍ଵପଚାଧମାଶ୍ଚ ପ୍ରାଗ୍ଜନ୍ମସଂସ୍କାରଵଶାଦ୍ଧି ଧର୍ମ୍ମ ୩୧.
ସ୍ତ୍ରୀ, ଶିଶୁ, ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସଂସ୍କାରର ଫଳରେ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।