ନୀରାଜିତା ତଦା ଦେଵୈଃ ପାର୍ଵତୀ ଶଂଭୁନା ସହ ୩୦.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଦୀପର ଆରତି କଲେ।
ହିମାଲଯସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୩୦.
ସେବେଳେ ହିମାଳୟ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ଆସିଲେ।
ତଦା ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯ ଋଷିଭିଃ ସହ କୁମାରମଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା ନୀରାଜନପରା ବଭୁଃ॥ ୩୦.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ, କୁମାରଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଦୀପାରତି କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରଘୋଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ଭୂଯସା ୩୦.
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଧ୍ୱନିର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
କୁମାରଵିଜଯଂନାମ ଚରିତ୍ରଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୩୦.
‘କୁମାରଙ୍କର ବିଜୟ’ ନାମକ ଅଦ୍ଭୁତ ଗଳ୍ପ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଥିଲା।
ଯେ କୀର୍ତ୍ତଯଂତି ଶୁଚଯୋଽମିତଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଶ୍ଚାନଂତ୍ଯରୂପମଜରାମରମାଦଧାନାଃ ୩୦.
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଅନେକ ରୂପ ଓ ଅଜର ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି କୁମାରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ୩୦.
ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୁମାରଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଏ ପଢେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ,
ହତ୍ଵା ତଂ ତାରକଂ ସଂଖ୍ଯେ କୁମାରେଣ ମହାତ୍ମନା ୩୧.
ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୁମାର ଯୁଦ୍ଧରେ ତାରକାକୁ ବଧ କରିବା ପରେ,
କୁମାରୋ ହ୍ଯପରଃ ଶଂଭୁର୍ଯେନ ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍ ୩୧.
କୁମାର ମାନେ ଶିବ ନିଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭରିଯାଇଛି।
କୁମାରୋ ଦର୍ଶନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ସଫଲୋ ହି ନୃଣାଂ ସଦା ଦର୍ଶନାଦ୍ଧୂତପାପାସ୍ତେ ଭଵଂତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟସତ୍ଵରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶୌନକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଉଵାଚ ଚରିତଂ ତଦା ୩୧.
ଶୌନକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଏହି ଗଳ୍ପ କହିଲେ।
ହ୍ତାଵ ତଂ ତାରକଂ ସଂଖ୍ଯେ ଦେଵାନାମଜଯଂ ତତଃ ୩୧.
ତାରକାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ମହିମା ହି କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କଥ୍ଯତେ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ତଥୋପନିଷଦୈଶ୍ଚୈଵ ମୀମାଂସାଦ୍ଵିତଯେନ ତୁ ୩୧.
ଏହିପରି ଉପନିଷଦ ଓ ଦୁଇଟି ମୀମାଂସାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଯୋ ହି ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁନାତି ସକଲଂ ଜଗତ୍ ୩୧.
ଯିଏ କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚୈଵ ସଵାସଵମ୍ ତୃଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଶାପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍॥ ୩୧.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦେବତା ନିଜେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମୋ ଭର୍ଗାଯ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ପତଯେ ନମଃ ୩୧.
ଭର୍ଗ ଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନୀଲକଂଠାଯ ଶର୍ଵାଯ ଵ୍ଯୋମାଵଯଵରୂପିଣେ ୩୧.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶର୍ବ, ଆକାଶର ଆକୃତିଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯମେନ ସ୍ତୂଯମାନୋ ହି ଉଵାଚ ପ୍ରଭୁରୀଶ୍ଵରଃ ୩୧.
ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଵାକ୍ଯ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦ ୩୧.
ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ଶବ୍ଦର ଦକ୍ଷ, ମୋର କଥା ଶୁଣ।
କର୍ମଣା ପରମେଣୈଵ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୩୧.
ସର୍ବୋତ୍ତମ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ତଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ହି ଭଗଵାନ୍ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ସନାତନଃ ୩୧.
ଏବଂ ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁ, ଭଗବାନ, ଚିରନ୍ତନ, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଉଥିବା—
ଦଦାତି କେଵଲଂ ଭାଵଂ ଯେନ କୈଵଲ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ ୩୧.
ସେ କେବଳ ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ।
ଦଦାତି ତୁଷ୍ଟୋ ଵୈ ଭୋଗଂ ତଥା ସ୍ଵର୍ଗାଦିସଂପଦଃ ୩୧.
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଭୋଗ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗାଦି ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଗଣେଶୋ ହି ମହାଦେଵ ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିଚଂଦନୈଃ ୩୧.
ଗଣେଶ, ମହାଦେବ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।
ତଥାନ୍ଯେ ଲୋକପାଃ ସର୍ଵେ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଫଲପ୍ରଦାଃ ୩୧.
ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯ ସଂଭୂତଂ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ ୩୧.
ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଛି।
ଦର୍ଶନାଚ୍ଚ କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵେ ସ୍ଵର୍ଗୈକସୋ ନରାଃ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମଯା କିଂ କ୍ରିଯତାଂ ଦେଵ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ ୩୧.
ହେ ଦେବ, କଣ କରିବି? କଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କଣ ଉଚିତ ନୁହେଁ?
ଜିତେଂଦ୍ରିଯା ଅଲୁବ୍ଧାଶ୍ଚ କାମରାଗଵିଵର୍ଜିତାଃ ୩୧.
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଲୋଭ ନାହିଁ, ଏବଂ କାମ ରାଗରୁ ମୁକ୍ତ—