ତତଃ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଭଯଭୀତାଂଶ୍ଚ ଶାଂକରିଃ ୩୦.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ଓ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ଦେଖି, ଶିବଙ୍କ ପୁଅ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମା ଖିଦ୍ଯତ ମହାଭାଗା ମା ଚିଂତା କ୍ରିଯତାଂ ନଗାଃ ୩୦.
ସେ କହିଲେ: 'ମହାଭାଗମାନେ, ଦୁଃଖିତ ହେଉନି, ପର୍ବତମାନେ, ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।'
ଏଵଂ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ତଦା ମନସ୍ଵୀ ତାନ୍ପର୍ଵତାନ୍ଦେଵଗଣୈଃ ସମେତାନ୍ ୩୦.
ଏଭଳି ଭାବେ, ଦେବମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ମନୋବଳଶାଳୀ ସେଇ ପର୍ବତମାନେକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
କାର୍ତ୍ତିକେଯସ୍ତତଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ନିଚକର୍ତ ରିପୋଃ ଶିରଃ ଏଵଂ ସ ଜଯମାପେଦେ କାର୍ତ୍ତିକେଯୋ ମହାପ୍ରଭୁଃ॥ ୩୦.
ତାପରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ; ଏଭଳି ଭାବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତଂ ସୁରଗଣା ଋଷଯୋ ଗୁହ୍ଯକାଃ ଖଗାଃ ୩୦.
ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଗୁହ୍ୟକମାନେ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ହର୍ଷେଣ ମହତାଵିଷ୍ଟାସ୍ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତଂ କୁମାରକମ୍ ୩୦.
ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେମାନେ ସେଇ କୁମାରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଏଵଂ ଵିଜଯମାପନ୍ନଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେ ମୁଦା ଯୁତାଃ ୩୦.
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ବିଜୟୀ ହେଉଥିବା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ତୁ ଗାଢେନ ଗିରିଜାପି ତୁତୋଷ ଵୈ ୩୦.
ତାପରେ ଗିରିଜା ତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଲାଲଯାମାସ ତନ୍ଵଂଗୀ ପାର୍ଵତୀ ରୁଚିରେକ୍ଷଣା ୩୦.
ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସୁକୁମାର ଦେହ ଥିବା ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ମୁହଁ ହେଲେ।
ଆର୍ଯାସନଗତା ସାଧ୍ଵୀ ଶୁଶୁଭେ ମିତଭାଷିଣୀ ୩୦.
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠାସନରେ ବସିଥିବା ଶୁଭ୍ର ନାରୀ ଅଳ୍ପ କଥା କହି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଲାଗୁଥିଲେ।
ନୀରାଜିତା ତଦା ଦେଵୈଃ ପାର୍ଵତୀ ଶଂଭୁନା ସହ ୩୦.
ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କ ସହିତ ଦୀପର ଆରତି କଲେ।
ହିମାଲଯସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୩୦.
ସେବେଳେ ହିମାଳୟ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ଆସିଲେ।
ତଦା ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯ ଋଷିଭିଃ ସହ କୁମାରମଗ୍ରତଃ କୃତ୍ଵା ନୀରାଜନପରା ବଭୁଃ॥ ୩୦.
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେ, କୁମାରଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଦୀପାରତି କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରଘୋଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ଭୂଯସା ୩୦.
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଧ୍ୱନିର ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ ଗୁଞ୍ଜିଉଥିଲା।
କୁମାରଵିଜଯଂନାମ ଚରିତ୍ରଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ ୩୦.
‘କୁମାରଙ୍କର ବିଜୟ’ ନାମକ ଅଦ୍ଭୁତ ଗଳ୍ପ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଥିଲା।
ଯେ କୀର୍ତ୍ତଯଂତି ଶୁଚଯୋଽମିତଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଶ୍ଚାନଂତ୍ଯରୂପମଜରାମରମାଦଧାନାଃ ୩୦.
ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ଅନେକ ରୂପ ଓ ଅଜର ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି କୁମାରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ୩୦.
ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୁମାରଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଏ ପଢେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ,
ହତ୍ଵା ତଂ ତାରକଂ ସଂଖ୍ଯେ କୁମାରେଣ ମହାତ୍ମନା ୩୧.
ବଡ଼ ଆତ୍ମା କୁମାର ଯୁଦ୍ଧରେ ତାରକାକୁ ବଧ କରିବା ପରେ,
କୁମାରୋ ହ୍ଯପରଃ ଶଂଭୁର୍ଯେନ ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍ ୩୧.
କୁମାର ମାନେ ଶିବ ନିଜେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଭରିଯାଇଛି।
କୁମାରୋ ଦର୍ଶନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ସଫଲୋ ହି ନୃଣାଂ ସଦା ଦର୍ଶନାଦ୍ଧୂତପାପାସ୍ତେ ଭଵଂତ୍ଯେଵ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ ସତ୍ୟସତ୍ଵରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଶୌନକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଉଵାଚ ଚରିତଂ ତଦା ୩୧.
ଶୌନକଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଏହି ଗଳ୍ପ କହିଲେ।
ହ୍ତାଵ ତଂ ତାରକଂ ସଂଖ୍ଯେ ଦେଵାନାମଜଯଂ ତତଃ ୩୧.
ତାରକାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିବା ପରେ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ।
ମହିମା ହି କୁମାରସ୍ଯ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ କଥ୍ଯତେ ୩୧.
କୁମାରଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ତଥୋପନିଷଦୈଶ୍ଚୈଵ ମୀମାଂସାଦ୍ଵିତଯେନ ତୁ ୩୧.
ଏହିପରି ଉପନିଷଦ ଓ ଦୁଇଟି ମୀମାଂସାରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି।
ଯୋ ହି ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁନାତି ସକଲଂ ଜଗତ୍ ୩୧.
ଯିଏ କେବଳ ଦର୍ଶନରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରିଦେଉଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଚୈଵ ସଵାସଵମ୍ ତୃଷ୍ଟାଵ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣାଶାପତିଃ ସ୍ଵଯମ୍॥ ୩୧.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦେବତା ନିଜେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ନମୋ ଭର୍ଗାଯ ଦେଵାଯ ଦେଵାନାଂ ପତଯେ ନମଃ ୩୧.
ଭର୍ଗ ଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଠାକୁର, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନୀଲକଂଠାଯ ଶର୍ଵାଯ ଵ୍ଯୋମାଵଯଵରୂପିଣେ ୩୧.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶର୍ବ, ଆକାଶର ଆକୃତିଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯମେନ ସ୍ତୂଯମାନୋ ହି ଉଵାଚ ପ୍ରଭୁରୀଶ୍ଵରଃ ୩୧.
ଯମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ପ୍ରଭୁ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ।
ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ଵାକ୍ଯ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦ ୩୧.
ଦେବଦେବେଶ୍ୱର, ଶବ୍ଦର ଦକ୍ଷ, ମୋର କଥା ଶୁଣ।