ଯତ୍ପୁରା ବ୍ରହ୍ମଣା ଦୃଷ୍ଟଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ଵିଚିନ୍ଵତା
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଖୋଜୁଥିଲେ—
ତେଜୋ ଦର୍ଶଯ ମେ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଦୋଷହରଂ ପରମ୍
ମୋତେ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଅ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଦୂର କରେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ତେଜୋଭିରାପୂର୍ଯ ଭୁଵନାଂତରମ୍
ସେ ତେଜ ଦେଖାଦେଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା।
କାଲାଗ୍ନିକୋଟିସଂକାଶଂ ତେଜଃ ପରମଦୃଶ୍ଯତ
କେତେ ଲକ୍ଷ କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଦେଖାଗଲା।
ଵିସ୍ମଯାକ୍ରାଂତହୃଦଯା ନନଂଦ ନଲିନେକ୍ଷଣା 1.3.1.12.
ପଦ୍ମନୟନୀ ମାଆ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ହୃଦୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ହିରଣ୍ମଯୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାଚଂ ପୁରୁଷଃ କଲକନ୍ଧରଃ
ସୁନା ଦେହ ଓ ମଧୁର କଣ୍ଠ ସ୍ୱର ଥିବା ପୁରୁଷ କହିଲେ—
ତେଜୋମଯମିଦଂ ରୂପମୀକ୍ଷିତଂ ଚ ତ୍ଵଯାଧୁନା
ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ତୁମେ ଏବେ ଦେଖିପାରିଛ।
ତପାଂସି କୁରୁଷେ ଭୂମୌ କିମନ୍ଯତ୍ପ୍ରାର୍ଥିତଂ ତଵ
ତୁମେ ପୃଥିବୀରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛ—ଏଠାରେ ଆଉ କଣ ଚାହିଁଛ?
ଅଶେଷୋ ହି ପ୍ରଶାଂତୋଽଭୂତ୍ତେଜସୋଽସ୍ଯ ନିରୀକ୍ଷଣାତ୍
ଏହି ତେଜକୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ କିଛି ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା।
ଜଗ୍ରାହ ସହସା ହ୍ଯେତତ୍ତସ୍ଯ ଲିଂଗଂ ଗଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ସେ ହଠାତ୍ ସେଇ ଗଳାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଧରିନେଲେ।
ଅକରୋନ୍ମଯ୍ଯଵିଶ୍ଵାସଂ ଲିଂଗରୂପେ ଗଲେ ସ୍ଥିତେ
ମୋ ଗଳାରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗ ଆକୃତିରେ ସେ ମୋପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା କଲେ।
ମାମେଵାଭ୍ଯର୍ଚଯନ୍ଧ୍ଯାଯନ୍ଗଣନାଥତ୍ଵମାଵସନ୍
ମୋତେ ପୂଜା ଓ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଗଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଲାଗିଲେ।
ଚିରଂ ମଲ୍ଲିଂଗଧୃଗ୍ଯସ୍ମାତ୍ସିଦ୍ଧିରସ୍ଯାପି ଦେଵ୍ଯତଃ
ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ମଲ୍ଲିଂଗକୁ ଧରିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଇଛି ।
ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ସଦା ଭକ୍ତୈସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵୈ ମୁକ୍ତିକାଂକ୍ଷିଭିଃ
ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ନ ତାଦୃଶଂ ଫଲଂ ଦତ୍ତେ ଵଜ୍ରଵତ୍ତଂ ନିହଂତି ଚ 1.3.1.12.
ଏହା ଏପରି ଫଳ ଦେଇନାହିଁ; ବଜ୍ର ପରି, ଏହା ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାଏ ।
ସଫଲା ନଯନାଵାପ୍ତିଃ ସର୍ଵଦୋଷଵିନାଶନାତ୍
ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତି ଫଳଦାୟକ, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ।
ତ୍ଵାମପୀତକୁଚାଂ ଚକ୍ରେ ଵତ୍ସଲାଂ ଭକ୍ତରକ୍ଷିଣୀମ୍
ସେ ତୁମକୁ, ଅପୀତକୁଚା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ସ্নେହମୟ ଏବଂ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତାଭିଧାନେନ ଭଵାପୀତକୁଚାଭିଧା
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାମରେ, ତୁମକୁ ଭବଅପୀତକୁଚା ବୋଲି ଡାକାଯାଏ ।
ଭଜ ମାଂ କରୁଣାମୂର୍ତିରପୀତକୁଚନାଯିକା
ମୋତେ ପୂଜିବା, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି ଅପୀତକୁଚାନାୟିକା ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରାର୍ଥିତଵତୀ ପ୍ରୋଵାଚ ଚ ତମଂବିକା
ସେ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
ଏତତ୍ତେ ଦର୍ଶିତଂ ତେଜୋ ଦୃଷ୍ଟଂ ଦେଵୈଶ୍ଚ ମାନଵୈଃ
ଏହି ତେଜ ତୁମକୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେଖିଛନ୍ତି ।
ନକ୍ଷତ୍ରେ କୃତ୍ତିକାଖ୍ଯେଽସ୍ମିଂସ୍ତେଜସ୍ତେ ଦୃଶ୍ଯତାଂ ପରମ୍
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ତୁମର ତେଜ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସମସ୍ତୈର୍ଦୁରିତୈର୍ମୁଚ୍ଯତାଂ ସର୍ଵଜଂତଵଃ
ଏହା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ ।
ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚକାରୈନଂ ସଖୀଭିଃ ସା ତତୋଂଽବିକା
ତାପରେ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ ।
ଅରୁଣାଦ୍ରିମଯଂ ଲିଂଗଂ ଚକ୍ରେ ମରକତପ୍ରଭମ୍ 1.3.1.12.
ସେ ଅରୁଣା ପାହାଡ଼ର ଲିଂଗ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ମାରକତ ପରି ଚମକୁଥିଲା ।
ତସ୍ତାର ପରିତୋ ଭୂମିଂ ପଦ୍ମପତ୍ରୈଃ ସପଲ୍ଲଵୈଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖର ଭୂମିକୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ଓ କୁଳିକାରେ ଢାକିଦେଇଥିଲେ ।
ଅର୍ଚଯନ୍ତୀଵ ଶୋଣାଦ୍ରିମଭିତୋ ଦୃଷ୍ଟିକାଂତିଭିଃ
ସେ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶୋଣାଦ୍ରିକୁ ପୂଜିଥିବା ପରି ଲାଗିଥିଲେ ।
ପ୍ରସାଦିତା ମାତୃଗଣୈର୍ଗଂଧଦାନଵିଭୂଷଣୈଃ
ମାତୃଗଣ ଗନ୍ଧ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସେକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।
ଵହନ୍ତୀଭିଃ ସୁରସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵୃତା ମୁନିଵଧୂଯୁତା
ଦେବୀମାନେ ଏହି ଉପହାର ବହି ଆସୁଥିଲେ, ମୁନିମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ସହିତ ।
କାଂକ୍ଷନ୍ତୀ ଶିଵସାଯୁଜ୍ଯଂ ଵିଵାହାଗ୍ନିମିଵାଦ୍ରିଜା
ସେ ଶିବସାଯୁଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, ପାହାଡ଼ରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଦେବୀ ବିବାହ ଅଗ୍ନି ପାଖରେ ଯେପରି ।