ଵିନାମ୍ଯ ଚାପଂ ହି ତଥା ଚ ତାରକଃ ସ ଯୋଦ୍ଧୁକାମଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ସେନାମ୍ ୨୯.
ତାରକ, ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗଣୈଃ ସମେତୋ ଯୁଯୁଧେ ତଦାନୀଂ ସ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ହି ମହାବଲଶ୍ଚ ସ ଦୈତ୍ଯଵର୍ଯୋଽତିରୁଷଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସଂମର୍ଦଯାମାସ ମହାବଲୋ ହି॥ ୨୯.
ଗଣମାନେ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବୀରଭଦ୍ର ମହାବଳୀ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଦେତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ ଜଣେ ଭୟାନକ ରୋଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦମନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତଃ ସମଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଦେଵଦାନଵସଂକୁଲମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଭରିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତଥା ଵୃଷା ଗର୍ଜମାନା ଅଶ୍ଵାଞ୍ଜଘ୍ନୁଶ୍ଚ ସାଦିଭିଃ ୨୯.
ବୃଷବ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣମାନେ ଗର୍ଜନ କରି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘୋଡାମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଵୃଷାରୂଢୌଃ ସରଥୈସ୍ତେ ଚ ସର୍ଵେ ନିଷ୍ପାଟିତା ହ୍ଯସୁରାଃ ପୋଥିତାଶ୍ଚ॥ ୨୯.
ବୃଷ ଉପରେ ଚଢି ଓ ରଥରେ ବସିଥିବା ସେଇ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ଚୁର୍ମାର୍ତ୍ତି ହେଲେ।
କ୍ଷଯଂ ପ୍ରଣୀତା ବହଵସ୍ତଦାନୀଂ ପେତୁଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନିହତାଶ୍ଚ କେଚିତ୍ ୨୯.
ସେ ସମୟରେ ବହୁତ ଅସୁର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; କିଛି ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତା ରୁଦ୍ରାନୁଚରକିଂକରାନ୍ ତାରକୋ ହି ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ହଂତୁଂ ଦେଵଗଣାନ୍ଯଯୌ॥ ୨୯.
କିଛି ଅସୁର ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସେବକ ଓ ଅନୁଚରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଲେ, କାରଣ ତାରକ ତେଜରେ ଭରିଯାଇ ଦେବତାମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଭୁଜାନାମଯୁତଂ କୃତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯରାଜୋ ହି ତାରକଃ ୨୯.
ଦେମନ ରାଜା ତାରକ ଦଶ ହଜାର ହାତ ଦେଖାଇଲେ।
ଦଂଶିତେନ ଚ ସିଂହେନ ଵୃଷାଃ କେଚିଦ୍ଵିଦାରିତାଃ ୨୯.
କିଛି ବୃଷ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇଥିବା ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଚିରିଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ କୃତଂ ତଦା ତେନ ତାରକେଣ ମହାତ୍ମନା ୨୯.
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ସମୟରେ ମହାତ୍ମା ତାରକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହେଲା।
ଜାତସ୍ତଦା ମହାବାହୁସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକ୍ଷଯକାରକଃ ୨୯.
ସେ ସମୟରେ ତିନି ଲୋକ ନାଶ କରିବାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଥିବା ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମହାରୂଢା ଦଂଶିତାଶ୍ଚ କରାଲାସ୍ତେ ପ୍ରହାରିଣଃ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ ଓ ଆକ୍ରମଣରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଏଵଂ ନିହନ୍ଯମାନା ଵୈ ଗଣାସ୍ତେ ରଣମଣ୍ଡଲେ ୨୯.
ଏଭଳି ରଣଭୂମିରେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିଲେ।
ନାନ୍ଯୋ ହଂତାସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ତ୍ଵଦ୍ଵିନା କୃତ୍ତିକାସୁତ ୨୯.
କୃତ୍ତିକାଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମ୍ଭି ଛାଡ଼ି ଏହି ପାପୀକୁ ଆଉ କେହି ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତାରକସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ଉତ୍ପନ୍ନୋଽସି ଶିଵାତ୍ମଜ ୨୯.
ଶିବଙ୍କ ପୁଅ, ତାରକଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପାର୍ଵତୀନନ୍ଦନୋ ମହାନ୍ ୨୯.
ଏହା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନନ୍ଦନ ମହାପୁରୁଷ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ମଯା ନିରୀକ୍ଷ୍ଯତେ ସମ୍ଯକ୍ଚିତ୍ରଯୁଦ୍ଧଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ୨୯.
ମୁଁ ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭଲଭାବରେ ଦେଖୁଛି।
କେଽସ୍ମଦୀଯାଃ ପରେ ଚୈଵ ନ ଜାନାମି କଥଂଚନ ୨୯.
କିଏ ଆମର ଓ କିଏ ପକ୍ଷବିପକ୍ଷ, ମୁଁ କେବେ ଜାଣିପାରୁନି।
କୁମାରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨୯.
କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ନାରଦ କହିଲେ।
କୁମାରୋଽସି ମହାବାହୋ ଶଂକରସ୍ଯାଂଶସଂଭଵଃ ୨୯.
ମହାବାହୁ କୁମାର, ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ତାରକେଣ ପୁରା ଵୀର ତପସ୍ତପ୍ତଂ ସୁଦାରୁଣମ୍ ୨୯.
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ତାରକ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତପସା ତେନ ଚୋଗ୍ରେଣ ଅଜେଯତ୍ଵମଵାପ୍ତଵାନ୍ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ଅଜୟ ହେବାର ଶକ୍ତି ପାଇଥିଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଚ ଜିତଂ ସର୍ଵଂ ହ୍ଯନେନୈଵ ରଦୁରାତ୍ମନା ୨୯.
ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ଜିତ ହୋଇଯାଇଛି।
ସର୍ଵେଷାଂ ଶଂ ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ନାଥେନ ଚାଦ୍ଯ ଵୈ ଵିମାନା ଦଵତୀର୍ଯାଥ ପଦାତିଃ ପରମୋଽଭଵତ୍॥ ୨୯.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆଜି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଆପଣଙ୍କର। ଆପଣ ସ୍ୱର୍ଗର ରଥରୁ ଅବତରି, ଏବେ ପଦାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପଦ୍ମ୍ଯାଂ ତଦାସୌ ପରିଧାଵମାନଃ ଶିଵାତ୍ମଜୋଯଂ ଚ କୁମାରରୂପୀ ୨୯.
ସେ ସମୟରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ପୁଅ ଯୁବକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସେଇପରି କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତମାଯାଂତମତୀଵ ଚଂଡମଵ୍ଯକ୍ତରୂପଂ ବଲିନାଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍ ୨୯.
ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଖି—
ଅନେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ହ୍ଯହମେଵ ଵୀରୋ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମି ସର୍ଵାନହମେଵ ଵୀରାନ୍ ୨୯.
ମୁଁ ଏକାଏକି ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି; ମୁଁ ଏକାଏକି ସମସ୍ତ ବୀରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସତତଂ ମହାବଲଃ କୁମାରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଯଯୌ ଚ ଯୋଦ୍ଧମ୍ ୨୯.
ଏଭଳି କହି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଯୁବକଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
କୁମାରୋ ମେଗ୍ରତଶ୍ଚାଦ୍ଯ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ କଥଂ କୃତଃ ୨୯.
ଆଜି ଏହି ଯୁବକ କିପରି ମୋ ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛି?
ପୁରା ଯେନ କୃତଂ କର୍ମ ଵିଦିତଂ ସର୍ଵମେଵ ତତ୍ ୨୯.
ସେ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେସବୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଶୁଣା।