ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ରଣଭୂମୌ ଗତଵ୍ଯଥାଃ ୨୯.
ମୃତ୍ୟୁକୁ ପଛରେ ରଖି, ସେମାନେ ଭୟ ନଥିବା ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଵଦଦ୍ଦେଵାନ୍ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାବଲଃ ୨୯.
ଏଭଳି କହି, ମହାବଳୀ ବୀରଭଦ୍ର ଦେବମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଅତାରକାଂ ମହୀଂ ଚାଦ୍ଯ କରିଷ୍ଯେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୨୯.
ଆଜି ମୁଁ ତାରକକୁ ଦୂର କରି ଭୂମିକୁ ନିର୍ମଳ କରିବି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଥ ତ୍ରିଶୂଲମାଦାଯ ତାରକେଣ ଯୁଯୋଧ ସଃ ୨୯.
ତାପରେ, ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ଶୁଳ ନେଇ, ସେ ତାରକ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କପର୍ଦ୍ଦିନୋ ଵୃଷାଂକାଶ୍ଚ ଗଣାସ୍ତେତିପ୍ରହାରିଣଃ ୨୯.
ଜଟାଧାରୀ, ବୃଷବ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲଧାରିଣଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ସର୍ପାଗଭୂଷଣାଃ ୨୯.
ସମସ୍ତେ ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ଶୁଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ସର୍ପ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନିଲକଣ୍ଠା ଦଶଭୁଜାଃ ପଞ୍ଚକତ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନାଃ ୨୯.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଦଶଭୁଜା, ପାଞ୍ଚ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵେ ହରପରାକ୍ରମାଃ ୨୯.
ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତେ ହରଙ୍କ ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇଲେ।
ପୁନଃ ପୁନସ୍ତୈଶ୍ଚ ତଦା ବଭୂଵୁର୍ଗଣୈର୍ଜିତାସ୍ତେ ହ୍ଯସୁରାଃ ପରାଙ୍ମୁଖାଃ ୨୯.
ସେହି ସମୟରେ, ଗଣମାନେ ପୁନିପୁନି ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ; ଅସୁରମାନେ ପଛ ଫେରିଗଲେ।
ଅମୃଷ୍ଯମାଣାଃ ପରମାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦୈସ୍ତତୋ ଗଣାସ୍ତେ ଜଯିନୋ ବଭୂଵୁଃ ୨୯.
ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ ଥିବା ଗଣମାନେ, ସହିନ ପାରିନଥିବା ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ଜୟୀ ହେଲେ।
ଵିନାମ୍ଯ ଚାପଂ ହି ତଥା ଚ ତାରକଃ ସ ଯୋଦ୍ଧୁକାମଃ ପ୍ରଵିଵେଶ ସେନାମ୍ ୨୯.
ତାରକ, ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗଣୈଃ ସମେତୋ ଯୁଯୁଧେ ତଦାନୀଂ ସ ଵୀରଭଦ୍ରୋ ହି ମହାବଲଶ୍ଚ ସ ଦୈତ୍ଯଵର୍ଯୋଽତିରୁଷଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସଂମର୍ଦଯାମାସ ମହାବଲୋ ହି॥ ୨୯.
ଗଣମାନେ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବୀରଭଦ୍ର ମହାବଳୀ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ଦେତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ ଜଣେ ଭୟାନକ ରୋଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦମନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତତଃ ସମଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଦେଵଦାନଵସଂକୁଲମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ଭରିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତଥା ଵୃଷା ଗର୍ଜମାନା ଅଶ୍ଵାଞ୍ଜଘ୍ନୁଶ୍ଚ ସାଦିଭିଃ ୨୯.
ବୃଷବ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣମାନେ ଗର୍ଜନ କରି, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘୋଡାମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଵୃଷାରୂଢୌଃ ସରଥୈସ୍ତେ ଚ ସର୍ଵେ ନିଷ୍ପାଟିତା ହ୍ଯସୁରାଃ ପୋଥିତାଶ୍ଚ॥ ୨୯.
ବୃଷ ଉପରେ ଚଢି ଓ ରଥରେ ବସିଥିବା ସେଇ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଓ ଚୁର୍ମାର୍ତ୍ତି ହେଲେ।
କ୍ଷଯଂ ପ୍ରଣୀତା ବହଵସ୍ତଦାନୀଂ ପେତୁଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନିହତାଶ୍ଚ କେଚିତ୍ ୨୯.
ସେ ସମୟରେ ବହୁତ ଅସୁର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; କିଛି ମଣିଷ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
କେଚିଚ୍ଚ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତା ରୁଦ୍ରାନୁଚରକିଂକରାନ୍ ତାରକୋ ହି ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ହଂତୁଂ ଦେଵଗଣାନ୍ଯଯୌ॥ ୨୯.
କିଛି ଅସୁର ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସେବକ ଓ ଅନୁଚରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶରଣ ନେଲେ, କାରଣ ତାରକ ତେଜରେ ଭରିଯାଇ ଦେବତାମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଭୁଜାନାମଯୁତଂ କୃତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯରାଜୋ ହି ତାରକଃ ୨୯.
ଦେମନ ରାଜା ତାରକ ଦଶ ହଜାର ହାତ ଦେଖାଇଲେ।
ଦଂଶିତେନ ଚ ସିଂହେନ ଵୃଷାଃ କେଚିଦ୍ଵିଦାରିତାଃ ୨୯.
କିଛି ବୃଷ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇଥିବା ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ଚିରିଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଏଵଂ କୃତଂ ତଦା ତେନ ତାରକେଣ ମହାତ୍ମନା ୨୯.
ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ସମୟରେ ମହାତ୍ମା ତାରକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପନ୍ନ ହେଲା।
ଜାତସ୍ତଦା ମହାବାହୁସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକ୍ଷଯକାରକଃ ୨୯.
ସେ ସମୟରେ ତିନି ଲୋକ ନାଶ କରିବାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୁଜା ଥିବା ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମହାରୂଢା ଦଂଶିତାଶ୍ଚ କରାଲାସ୍ତେ ପ୍ରହାରିଣଃ ୨୯.
ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ ଓ ଆକ୍ରମଣରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଏଵଂ ନିହନ୍ଯମାନା ଵୈ ଗଣାସ୍ତେ ରଣମଣ୍ଡଲେ ୨୯.
ଏଭଳି ରଣଭୂମିରେ ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିଲେ।
ନାନ୍ଯୋ ହଂତାସ୍ଯ ପାପସ୍ଯ ତ୍ଵଦ୍ଵିନା କୃତ୍ତିକାସୁତ ୨୯.
କୃତ୍ତିକାଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମ୍ଭି ଛାଡ଼ି ଏହି ପାପୀକୁ ଆଉ କେହି ମାରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତାରକସ୍ଯ ଵଧାର୍ଥାଯ ଉତ୍ପନ୍ନୋଽସି ଶିଵାତ୍ମଜ ୨୯.
ଶିବଙ୍କ ପୁଅ, ତାରକଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ପାର୍ଵତୀନନ୍ଦନୋ ମହାନ୍ ୨୯.
ଏହା ଶୁଣି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନନ୍ଦନ ମହାପୁରୁଷ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ମଯା ନିରୀକ୍ଷ୍ଯତେ ସମ୍ଯକ୍ଚିତ୍ରଯୁଦ୍ଧଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ୨୯.
ମୁଁ ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭଲଭାବରେ ଦେଖୁଛି।
କେଽସ୍ମଦୀଯାଃ ପରେ ଚୈଵ ନ ଜାନାମି କଥଂଚନ ୨୯.
କିଏ ଆମର ଓ କିଏ ପକ୍ଷବିପକ୍ଷ, ମୁଁ କେବେ ଜାଣିପାରୁନି।
କୁମାରସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨୯.
କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ନାରଦ କହିଲେ।
କୁମାରୋଽସି ମହାବାହୋ ଶଂକରସ୍ଯାଂଶସଂଭଵଃ ୨୯.
ମହାବାହୁ କୁମାର, ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।