ନିଶମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ଚ ମନୋହରଂ ଶୁଭଂ ହ୍ଯୁଦୀରିତଂ ତେନ ମହାପ୍ରଭେଣ ୨୯.
ସେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ମନୋହର ଓ ଶୁଭ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତୋ ଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ଶଂଖାଶ୍ଚ କୃତନିଶ୍ଚଯାଃ ୨୯.
ତାପରେ ଡ଼଼ମ୍ବୁ ଦଣ୍ଡ ଚାଲିଗଲା, ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗିଲେ।
ଜଗର୍ଜୁରସୁରାସ୍ତତ୍ର ଦେଵାନ୍ପ୍ରତି କୃତୋଦ୍ଯମାଃ ୨୯.
ସେଠାରେ ଅସୁରମାନେ ଦେବମାନେ ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଇ ଗର୍ଜିଲେ।
ଗଣୈର୍ବହୁଭିରାସାଦ୍ଯ ତାରକଂ ଚ ମହାବଲମ୍ ୨୯.
ଅନେକ ସେନା ସହିତ ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାରକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଗଲେ।
ତଦା ତେ ପ୍ରମଥାଃ ସର୍ଵେ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ କୁମାରକମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ପ୍ରମଥମାନେ ସମସ୍ତେ କୁମାରକୁ ଆଗରେ ରଖି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯାଇଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲୈର୍ଋଷ୍ଟିଭିଃ ପାଶୈଃ ଖଡ୍ଗୈଃ ପରଶୁପାଟ୍ଟିଶୈଃ ୨୯.
ତ୍ରିଶୂଳ, ବର୍ଚ୍ଛ, ପାଶ, କଟାର, କୁହାଡ଼ି ଓ ପଟିଶ ନେଇ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ତାରକୋ ଵୀରଭଦ୍ରେଣ ତ୍ରିଶୂଲେନ ହତୋ ଭୃଶମ୍ ୨୯.
ତାରକ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ଚ ମୁହୂର୍ତ୍ତାଚ୍ଚ ତାରକୋ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵଃ ୨୯.
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତାରକ ଉଠିଗଲେ।
ସ ଶକ୍ତିଂ ଚ ମହାତେଜା ଵୀରଭଦ୍ରୋ ହି ତାରକମ୍ ୨୯.
ତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଭଦ୍ର ଏକ ଶକ୍ତି ତାରକଙ୍କ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଲେ।
ଏଵଂ ସଂଯୁଧ୍ଯମାନୌ ତୌ ଜଘ୍ନତୁଶ୍ଚେତରେତରମ୍ ୨୯.
ଏପରି ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରିଲେ।
ସୁରାସ୍ତତ୍ରୈଵ ସମରେ ପ୍ରେକ୍ଷକାହ୍ଯଭଵଂସ୍ତଦା ୨୯.
ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେବଳ ଦର୍ଶକ ହୋଇ ରହିଗଲେ।
ତଥା ଡମରୂନାଦେନ ଵ୍ଯାପ୍ତମାସୀଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୨୯.
ଡମରୁର ଶବ୍ଦରେ ତିନି ଜଗତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା।
ଶୁଶୁଭାତେଽତିସଂରବ୍ଧୌ ପ୍ରହାରୈର୍ଜରୀକୃତୌ ୨୯.
ଅତି ରୁଷ୍ଟ ଓ ଆଘାତରେ ଶିର୍ଷ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଜଣ ଯୋଦ୍ଧା ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଗଲେ।
ନାରଦେନ ତଦା ଖ୍ଯାତୋ ଵୀରଭଦ୍ରସ୍ଯ ତଦ୍ଵଧଃ ୨୯.
ତାପରେ ନାରଦ ତାରକଙ୍କ ବୀରଭଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ ଘୋଷଣା କଲେ।
ନାରଦେନ ଯଦୁକ୍ତଂ ହି ତାରକସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି ୨୯.
ନାରଦ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲେ ତାରକଙ୍କ ବଧ ବିଷୟରେ, ସେହି କଥା ସତ୍ୟ ହେଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରଯୁଧ୍ଯମାନୌ ତୌ ଜଘ୍ନତୁଶ୍ଚେତରେତରମ୍ ୨୯.
ଏପରି ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରିଲେ।
ଏଵଂ ତଦା ତୌ ଭୁଵି ଯୁଧ୍ଯମାନୌ ମହାତ୍ମନା ଜ୍ଞାନଵତାଂ ଵରେଣ ୨୯.
ସେହି ସମୟରେ, ଦୁଇଜଣ ମହାତ୍ମା ଭୂମିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ; ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ସହିତ।
ତଥା ନିଶମ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନାରଦସ୍ଯ ମୁଖୋଦ୍ଗତମ୍ ୨୯.
ନାରଦଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିସ୍କଳଙ୍ଗ କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କଲେ।
ତାରକଂ ଚ ଵଧିଷ୍ଯାମି ପଶ୍ଯ ମେଽଦ୍ଯ ପରାକ୍ରମମ୍ ତେ ପାପିନୋ ହ୍ଯଧର୍ମିଷ୍ଠା ଵିମୃଶଂତିରଣଂ ଗତାଃ॥ ୨୯.
ମୁଁ ତାରକକୁ ମାରିବି; ଆଜି ମୋର ପ୍ରତାପ ଦେଖ। ସେମାନେ ଅଧର୍ମୀ ଏବଂ ପାପୀ, ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।
ଭୀରଵସ୍ତେ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯା ନ ଵାଚ୍ଯାସ୍ତେ କଦାଚନ ୨୯.
ତୁମେ ଜାଣିବାକୁ ଉଚିତ, ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର; ସେମାନେ ବିଷୟରେ କେବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମୃତ୍ଯୁଂ ଚ ପୃଷ୍ଠତଃ କୃତ୍ଵା ରଣଭୂମୌ ଗତଵ୍ଯଥାଃ ୨୯.
ମୃତ୍ୟୁକୁ ପଛରେ ରଖି, ସେମାନେ ଭୟ ନଥିବା ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚାଵଦଦ୍ଦେଵାନ୍ଵୀରଭଦ୍ରୋ ମହାବଲଃ ୨୯.
ଏଭଳି କହି, ମହାବଳୀ ବୀରଭଦ୍ର ଦେବମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଅତାରକାଂ ମହୀଂ ଚାଦ୍ଯ କରିଷ୍ଯେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ॥ ୨୯.
ଆଜି ମୁଁ ତାରକକୁ ଦୂର କରି ଭୂମିକୁ ନିର୍ମଳ କରିବି; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅଥ ତ୍ରିଶୂଲମାଦାଯ ତାରକେଣ ଯୁଯୋଧ ସଃ ୨୯.
ତାପରେ, ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ଶୁଳ ନେଇ, ସେ ତାରକ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
କପର୍ଦ୍ଦିନୋ ଵୃଷାଂକାଶ୍ଚ ଗଣାସ୍ତେତିପ୍ରହାରିଣଃ ୨୯.
ଜଟାଧାରୀ, ବୃଷବ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଣମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତ୍ରିଶୂଲଧାରିଣଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵେ ସର୍ପାଗଭୂଷଣାଃ ୨୯.
ସମସ୍ତେ ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ ଶୁଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ସର୍ପ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ନିଲକଣ୍ଠା ଦଶଭୁଜାଃ ପଞ୍ଚକତ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରିଲୋଚନାଃ ୨୯.
ନୀଳକଣ୍ଠ, ଦଶଭୁଜା, ପାଞ୍ଚ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା।
ଵୀରଭଦ୍ରଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵେ ହରପରାକ୍ରମାଃ ୨୯.
ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତେ ହରଙ୍କ ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇଲେ।
ପୁନଃ ପୁନସ୍ତୈଶ୍ଚ ତଦା ବଭୂଵୁର୍ଗଣୈର୍ଜିତାସ୍ତେ ହ୍ଯସୁରାଃ ପରାଙ୍ମୁଖାଃ ୨୯.
ସେହି ସମୟରେ, ଗଣମାନେ ପୁନିପୁନି ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ; ଅସୁରମାନେ ପଛ ଫେରିଗଲେ।
ଅମୃଷ୍ଯମାଣାଃ ପରମାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦୈସ୍ତତୋ ଗଣାସ୍ତେ ଜଯିନୋ ବଭୂଵୁଃ ୨୯.
ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ ଥିବା ଗଣମାନେ, ସହିନ ପାରିନଥିବା ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ଜୟୀ ହେଲେ।