ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ ହ୍ଯୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵ୍ଯ ତାନ୍ ୨୮.
ସେତବେଳେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲା।
ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ ଜଯିନୋ ହି ଭଵିଷ୍ଯଥ॥ ୨୮.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେତ୍ୟମାନେକୁ ଜିତି, ତମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟୀ ହେବେ।
ଵାଚଂ ତୁ ଖେଚରୀଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ସମୁତ୍ସୁକାଃ ୨୮.
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧକାମାଃ ସୁରା ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଗତାଃ ୨୮.
ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଇଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତା ପୂର୍ଵଂ ତପଃ ପରମମାଶ୍ରିତା ଆଗତା ଦୁହିତା ମୃତ୍ଯୋଃ ସେନା ନାମୈକସୁଂଦରୀ॥ ୨୮.
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଝିଅ ସେନା, ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରି ଆସିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ଦେଵଂ ପଶୁପତିଂ ପ୍ରତି ୨୮.
ତାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି ଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାଚ୍ଚୈଵ କୁମାରେଣ ତଦା ଵୃତା ୨୮.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସେତବେଳେ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ହେଲେ।
ତଦା ଶଂଖାଶ୍ଚ ଭେର୍ଯଶ୍ଚ ପଟହାନକଗୋମୁଖାଃ ୨୮.
ତାପରେ ଶଂଖ, ଢୋଳ, ପଟାହ, ଓ ଗୋମୁଖ ବାଜିଗଲା।
ତେନ ନାଦେନ ମହତା ପୂରିତଂ ଚ ନଭସ୍ତଲମ୍ ପରସ୍ପରମଥୋଚୁସ୍ତାଃ ସୁତୋ ମମ ମମେତି ଚ॥ ୨୮.
ସେ ମହା ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଭରିଗଲା; ପରସ୍ପରେ କହିଲେ, 'ସେ ମୋର ପୁଅ, ସେ ମୋର'।
ଏଵଂ ଵିଵାଦମାପନ୍ନାଃ ସର୍ଵାସ୍ତା ମାତୃକାଦଯଃ ୨୮.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ମାତୃ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିବାଦରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯାଂ ଶଂକରାଜ୍ଜାତୋ ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୮.
ପାର୍ବତୀ ଓ ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମ୍ୟ ସାଧନା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ହେଲେ।
ଗୁହେନୋକ୍ତାସ୍ତଦା ସର୍ଵା ଋଷିପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକାଃ ୨୮.
ସେତବେଳେ ଗୁହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଜୀଉ ଓ କୃତ୍ତିକାମାନେକୁ କହିଲେ।
ତଥା ମାତୃଗଣସ୍ତେନ ସ୍ଵାମିନା ସ୍ଥାପିତୋ ଦିଵି ୨୮.
ଏଭଳି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଦିବି ରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ଇଂଦ୍ରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍କୁମାରଃ ଶଂକରାତ୍ମଜଃ ୨୮.
ଶଂକରଙ୍କ ପୁଅ, ଶ୍ରୀ କୁମାର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଣୋକ୍ତଃ କୁମାରୋ ହି ତାରକେଣ ପ୍ରପୀଡିତାଃ ୨୮.
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, କାରଣ ତାରକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ।
କିଂ ପୃଚ୍ଛସି ମହାଭାଗ ଅସ୍ମାନ୍ପଦପରିଚ୍ଯୁତାନ୍ ପ୍ରହସ୍ଯେଂଦ୍ରଂ ପ୍ରତି ତଦା ମା ଭୈଷୀତ୍ଯଭଯଂ ଦଦୌ॥ ୨୮.
'ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଆମେ ଆମର ସ୍ଥାନରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛୁ, ତୁମେ କାହିଁକି ପଚାରୁଛ?' ଏଭଳି କହି, ସେ ହସି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ, 'ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ'।
ଯାଵତ୍କଥଯତସ୍ତସ୍ଯ ଶାଂକରେଶ୍ଚ ମହାତ୍ନଃ ୨୮.
ଶିବଙ୍କ ଏଇ ମହାତ୍ମା ପୁଅ କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ,
ଆଜଗାମ ମହାଦୈତ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯସେନାଭିରାଵୃତଃ ୨୮.
ସେଇ ସମୟରେ ବଡ଼ ଦାନବ, ଦାନବ ସେନାମାନେ ସହିତ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ରଣକର୍କଶତୂର୍ଯାଣି ଡିଂଡିମାନ୍ଯଦ୍ଭୁତାନି ଚ ୨୮.
ଯୁଦ୍ଧର ତୀବ୍ର ଢୋଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଡିଣ୍ଡିମ ଢୋଳଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା।
ଵାଦ୍ଯଭେଦା ଆଵାଦ୍ଯଂତ ତସ୍ମିନ୍ଦୈତ୍ଯସମାଗମେ ୨୮.
ସେଇ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂସିକ ବାଜାଯାଇଲା।
ଉଵାଚ ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯଂ ତାରକଂ ଦେଵକଣ୍ଟକମ୍॥ ୨୮.
ନାରଦ ଦେବମାନେଙ୍କର ବିପଦ୍ ତାରକଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପୁରା ଦେଵୈଃ କୃତୋ ଯତ୍ନୋ ଵଧାର୍ଥଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୨୮.
ପୂର୍ବେ ଦେବମାନେ ତୁମକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୁମାରୋଽଯଂ ଚ ଶର୍ଵସ୍ଯ ତଵାର୍ଥଂ ଚୋପପାଦିତଃ ୨୮.
ଏହି ପୁଅ ଶର୍ବଙ୍କର ଓ ତୁମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
ନାରଦୋକ୍ତଂ ନିଶମ୍ଯାଥ ତାରକଃ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ୨୮.
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ତାରକ ହସିଲେ, ମନେ ହେଲା ଯେ ଉପହାସ କରୁଛନ୍ତି।
ମମ ଵାକ୍ଯଂ ମହର୍ଷେ ତ୍ଵଂ ଵଦ ଶୀଘ୍ରଂ ଯଥାତଥମ୍ ୨୮.
ମହାର୍ଷି, ମୋ କଥା ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ଶୀଘ୍ର କହ।
ମୂଢଭାଵଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ କର୍ତୁମିଚ୍ଛସି ନାନ୍ଯଥା ୨୮.
ତୁମେ ମୂଢ଼ତାରେ ପଡ଼ି କାମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵେଽମରାଵତ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତୋଽସି ତ୍ଵଂ ନ ଚାନ୍ଯଥା ୨୮.
ସେ ଶକ୍ତିର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅମରାବତୀରେ ରହୁଛ, ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।
ତ୍ଵାଂ ହନିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ମନ୍ଦଲୋକପାଲୈଃ ସହୈଵ ହି ୨୮.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ମୂର୍ଖ ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ ମାରିଦେବି।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସ ନାରଦୋ ଯଯୌ ସୁରାଞ୍ଛକ୍ରପୁରୋଗମାଂଶ୍ଚ ୨୮.
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି ଭାବି, ପୂଜ୍ୟ ନାରଦ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦିରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଭଵଦ୍ଭିଃ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦେଵା ଵଚନଂ ମମ ନାନ୍ଯଥା ୨୮.
ହେ ଦେବମାନେ, ମୋର କଥା ଭଲଭାବେ ଶୁଣ, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।