ମୁଖଂ ପ୍ରପୀଡଯିତ୍ଵାଽସୌ ପାଣୀନଗଣଯତ୍ତଦା ୨୭.
ସେତେବେଳେ ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଚାପି ନିଜ ହାତରେ ଗଣନା କଲେ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାଞ୍ଛଂଭୁରୁଵାଚ ଗିରିଜାଂ ତଦା॥ ୨୭.
ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ହସି ଏହି ସମୟରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମଂଦସ୍ମିତେନ ଚ ତଦା ଭଗଵାନ୍ମହେଶଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମୁଦଂଚ ପରମାଂ ଗିରିଜାସମେତଃ ୨୭.
ତାପରେ ଭଗବାନ ମହେଶ୍ୱର ଗିରିଜା ସହିତ ମৃদୁ ହସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
କୁମାରଂ ସ୍ଵାଂକମାରୋପ୍ଯ ଉଵାଚ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ ୨୮.
କୁମାରକୁ ନିଜ ଗୋଦରେ ବସାଇ ଜଗତ୍ନାଥ କହିଲେ।
କିଂ କାର୍ଯଂ କଥ୍ଯତାଂ ଦେଵାଃ କୁମାରେଣାଧୁନା ମମ ୨୮.
ହେ ଦେବମାନେ, ଏବେ ମୋ ପୁଅ ପାଇଁ କଣ କାମ ଅଛି, କହିବାକୁ।
ତାରକାଦ୍ଭଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜଗତାଂ ଵିଭୋ ୨୮.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତାରକଙ୍କ ଭୟ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି।
କୁମାରେଣ ହତୋଽଦ୍ଯୈଵ ତାରକୋ ଭଵିତା ପ୍ରଭୋ ୨୮.
ଏହି ଦିନ, ମହାପ୍ରଭୁ, କୁମାର ତାରକକୁ ହତ କରିବେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସହସା ନିର୍ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ତଦା ସୁରାଃ ୨୮.
ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ସର୍ଵେ ମିଲିତ୍ଵା ସହସା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ ୨୮.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏକଠା ହେଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଚୈଵ ଯଯୌ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ସୁରାନ୍ପ୍ରତି ୨୮.
ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେ ଆସିଲେ।
ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ ହ୍ଯୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵ୍ଯ ତାନ୍ ୨୮.
ସେତବେଳେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲା।
ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ ଜଯିନୋ ହି ଭଵିଷ୍ଯଥ॥ ୨୮.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେତ୍ୟମାନେକୁ ଜିତି, ତମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟୀ ହେବେ।
ଵାଚଂ ତୁ ଖେଚରୀଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ସମୁତ୍ସୁକାଃ ୨୮.
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧକାମାଃ ସୁରା ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଗତାଃ ୨୮.
ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଇଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତା ପୂର୍ଵଂ ତପଃ ପରମମାଶ୍ରିତା ଆଗତା ଦୁହିତା ମୃତ୍ଯୋଃ ସେନା ନାମୈକସୁଂଦରୀ॥ ୨୮.
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଝିଅ ସେନା, ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରି ଆସିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ଦେଵଂ ପଶୁପତିଂ ପ୍ରତି ୨୮.
ତାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି ଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାଚ୍ଚୈଵ କୁମାରେଣ ତଦା ଵୃତା ୨୮.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସେତବେଳେ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ହେଲେ।
ତଦା ଶଂଖାଶ୍ଚ ଭେର୍ଯଶ୍ଚ ପଟହାନକଗୋମୁଖାଃ ୨୮.
ତାପରେ ଶଂଖ, ଢୋଳ, ପଟାହ, ଓ ଗୋମୁଖ ବାଜିଗଲା।
ତେନ ନାଦେନ ମହତା ପୂରିତଂ ଚ ନଭସ୍ତଲମ୍ ପରସ୍ପରମଥୋଚୁସ୍ତାଃ ସୁତୋ ମମ ମମେତି ଚ॥ ୨୮.
ସେ ମହା ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଭରିଗଲା; ପରସ୍ପରେ କହିଲେ, 'ସେ ମୋର ପୁଅ, ସେ ମୋର'।
ଏଵଂ ଵିଵାଦମାପନ୍ନାଃ ସର୍ଵାସ୍ତା ମାତୃକାଦଯଃ ୨୮.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ମାତୃ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିବାଦରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯାଂ ଶଂକରାଜ୍ଜାତୋ ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୮.
ପାର୍ବତୀ ଓ ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମ୍ୟ ସାଧନା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ହେଲେ।
ଗୁହେନୋକ୍ତାସ୍ତଦା ସର୍ଵା ଋଷିପତ୍ନ୍ଯଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକାଃ ୨୮.
ସେତବେଳେ ଗୁହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ଋଷିମାନଙ୍କ ଜୀଉ ଓ କୃତ୍ତିକାମାନେକୁ କହିଲେ।
ତଥା ମାତୃଗଣସ୍ତେନ ସ୍ଵାମିନା ସ୍ଥାପିତୋ ଦିଵି ୨୮.
ଏଭଳି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାତୃମଣ୍ଡଳ ଦିବି ରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।
ଇଂଦ୍ରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଭଗଵାନ୍କୁମାରଃ ଶଂକରାତ୍ମଜଃ ୨୮.
ଶଂକରଙ୍କ ପୁଅ, ଶ୍ରୀ କୁମାର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଣୋକ୍ତଃ କୁମାରୋ ହି ତାରକେଣ ପ୍ରପୀଡିତାଃ ୨୮.
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, କାରଣ ତାରକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ।
କିଂ ପୃଚ୍ଛସି ମହାଭାଗ ଅସ୍ମାନ୍ପଦପରିଚ୍ଯୁତାନ୍ ପ୍ରହସ୍ଯେଂଦ୍ରଂ ପ୍ରତି ତଦା ମା ଭୈଷୀତ୍ଯଭଯଂ ଦଦୌ॥ ୨୮.
'ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଆମେ ଆମର ସ୍ଥାନରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଛୁ, ତୁମେ କାହିଁକି ପଚାରୁଛ?' ଏଭଳି କହି, ସେ ହସି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ, 'ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ'।
ଯାଵତ୍କଥଯତସ୍ତସ୍ଯ ଶାଂକରେଶ୍ଚ ମହାତ୍ନଃ ୨୮.
ଶିବଙ୍କ ଏଇ ମହାତ୍ମା ପୁଅ କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ,
ଆଜଗାମ ମହାଦୈତ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯସେନାଭିରାଵୃତଃ ୨୮.
ସେଇ ସମୟରେ ବଡ଼ ଦାନବ, ଦାନବ ସେନାମାନେ ସହିତ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲା।
ରଣକର୍କଶତୂର୍ଯାଣି ଡିଂଡିମାନ୍ଯଦ୍ଭୁତାନି ଚ ୨୮.
ଯୁଦ୍ଧର ତୀବ୍ର ଢୋଳ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଡିଣ୍ଡିମ ଢୋଳଗୁଡ଼ିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ବାଜିଲା।
ଵାଦ୍ଯଭେଦା ଆଵାଦ୍ଯଂତ ତସ୍ମିନ୍ଦୈତ୍ଯସମାଗମେ ୨୮.
ସେଇ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂସିକ ବାଜାଯାଇଲା।