ଋଷଯୋ ଯକ୍ଷଗଂଧର୍ଵାଃ ପରିଵାର୍ଯ କୁମାରକମ୍ ୨୭.
ଋଷି, ଯକ୍ଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେ କୁମାରକୁ ଘେରି ରହିଲେ।
ପ୍ରଣେମୁଃ ଶିରସା ଚାନ୍ଯେ ମତ୍ଵା ସ୍ଵାମିନମଵ୍ଯଯମ୍ ଏଵମଭ୍ଯୁଦଯେ ତସ୍ମିନ୍ନୃଷଯଃ ଶାଂତିମାପଠମ୍॥ ୨୭.
ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁ ଭାବି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ; ଏହି ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଋଷିମାନେ ଶାନ୍ତି ପାଠ କରିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଯାତଃ ଶଂକରୋ ଗିରିଜାପତିଃ ୨୭.
ଏହି ସମୟରେ ଗିରିଜାଙ୍କ ପତି ଶଙ୍କର ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପୁତ୍ରଂ ନିରୈକ୍ଷତ ତଦା ଜଗଦେକବଂଧୁଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଯୁତଃ ପରମଯା ସହ ଵୈ ଭଵାନ୍ଯା ୨୭.
ସମସ୍ତ ଜଗତର ବନ୍ଧୁ ଭବାନୀ ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖିଲେ।
ଉପଗୁହ୍ଯ ଗୁହଂ ତତ୍ର ପାର୍ଵତୀ ଜାତସଂଭ୍ରମା ୨୭.
ସେଠି ପାର୍ବତୀ ଭାବାପ୍ଲୁତ ହୋଇ ଗୁହାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତଦା ନୀରାଜିତୋ ଦେଵୈଃ ସକଲତ୍ରୈର୍ମୁଦାନ୍ଵିତୈଃ ୨୭.
ତାପରେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ନୀରାଜନ କରିଲେ।
ଋଷଯୋ ବ୍ରହ୍ମଗୋଷେଣ ଗୀତେନୈଵ ଚ ଗାଯକାଃ ୨୭.
ଋଷିମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗାୟନ ଦଳ ସହ ଗୀତରେ ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କରିଲେ।
ସ୍ଵମଂକମାରେପ୍ଯ ତଦା ଗିରୀଶଃ କୁମାରକଂ ତଂ ପ୍ରଭଯା ମହାପ୍ରଭମ୍ ୨୭.
ତାପରେ ଗିରିଶ ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ କୁମାରକୁ ନିଜ ଗୋଦରେ ବସାଇ ଅତି ଚମକୁଥିଲେ।
ଦଂପତୀ ତୌ ତଦା ତତ୍ର ଐକପଦ୍ଯେନ ନଂଦତୁଃ ୨୭.
ସେ ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଦମ୍ପତି ଏଠାରେ ଏକତାରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ।
କୁମାରଃ କ୍ରୀଡଯାମାସ ଉତ୍ସଂଗେ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ ୨୭.
କୁମାର ଶଙ୍କରଙ୍କ ଗୋଦରେ ଖେଳିଲେ।
ମୁଖଂ ପ୍ରପୀଡଯିତ୍ଵାଽସୌ ପାଣୀନଗଣଯତ୍ତଦା ୨୭.
ସେତେବେଳେ ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଚାପି ନିଜ ହାତରେ ଗଣନା କଲେ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାଞ୍ଛଂଭୁରୁଵାଚ ଗିରିଜାଂ ତଦା॥ ୨୭.
ଭଗବାନ ଶମ୍ଭୁ ହସି ଏହି ସମୟରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମଂଦସ୍ମିତେନ ଚ ତଦା ଭଗଵାନ୍ମହେଶଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ମୁଦଂଚ ପରମାଂ ଗିରିଜାସମେତଃ ୨୭.
ତାପରେ ଭଗବାନ ମହେଶ୍ୱର ଗିରିଜା ସହିତ ମৃদୁ ହସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
କୁମାରଂ ସ୍ଵାଂକମାରୋପ୍ଯ ଉଵାଚ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ ୨୮.
କୁମାରକୁ ନିଜ ଗୋଦରେ ବସାଇ ଜଗତ୍ନାଥ କହିଲେ।
କିଂ କାର୍ଯଂ କଥ୍ଯତାଂ ଦେଵାଃ କୁମାରେଣାଧୁନା ମମ ୨୮.
ହେ ଦେବମାନେ, ଏବେ ମୋ ପୁଅ ପାଇଁ କଣ କାମ ଅଛି, କହିବାକୁ।
ତାରକାଦ୍ଭଯମୁତ୍ପନ୍ନଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜଗତାଂ ଵିଭୋ ୨୮.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତାରକଙ୍କ ଭୟ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି।
କୁମାରେଣ ହତୋଽଦ୍ଯୈଵ ତାରକୋ ଭଵିତା ପ୍ରଭୋ ୨୮.
ଏହି ଦିନ, ମହାପ୍ରଭୁ, କୁମାର ତାରକକୁ ହତ କରିବେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସହସା ନିର୍ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ତଦା ସୁରାଃ ୨୮.
ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ସର୍ଵେ ମିଲିତ୍ଵା ସହସା ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ ୨୮.
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଏକଠା ହେଲେ।
ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଚୈଵ ଯଯୌ ଯୋଦ୍ଧୁଂ ସୁରାନ୍ପ୍ରତି ୨୮.
ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେ ଆସିଲେ।
ତଦା ନଭୋଗତା ଵାଣୀ ହ୍ଯୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵ୍ଯ ତାନ୍ ୨୮.
ସେତବେଳେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲା।
ଦୈତ୍ଯାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ ଜଯିନୋ ହି ଭଵିଷ୍ଯଥ॥ ୨୮.
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେତ୍ୟମାନେକୁ ଜିତି, ତମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟୀ ହେବେ।
ଵାଚଂ ତୁ ଖେଚରୀଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ସମୁତ୍ସୁକାଃ ୨୮.
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଯୁଦ୍ଧକାମାଃ ସୁରା ଯାଵତ୍ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଗତାଃ ୨୮.
ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହିଲେ, ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହେଇଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତା ପୂର୍ଵଂ ତପଃ ପରମମାଶ୍ରିତା ଆଗତା ଦୁହିତା ମୃତ୍ଯୋଃ ସେନା ନାମୈକସୁଂଦରୀ॥ ୨୮.
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଝିଅ ସେନା, ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦରୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରି ଆସିଲେ।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେଽବ୍ରୁଵନ୍ସର୍ଵେ ଦେଵଂ ପଶୁପତିଂ ପ୍ରତି ୨୮.
ତାକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି ଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାଚ୍ଚୈଵ କୁମାରେଣ ତଦା ଵୃତା ୨୮.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସେତବେଳେ କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ହେଲେ।
ତଦା ଶଂଖାଶ୍ଚ ଭେର୍ଯଶ୍ଚ ପଟହାନକଗୋମୁଖାଃ ୨୮.
ତାପରେ ଶଂଖ, ଢୋଳ, ପଟାହ, ଓ ଗୋମୁଖ ବାଜିଗଲା।
ତେନ ନାଦେନ ମହତା ପୂରିତଂ ଚ ନଭସ୍ତଲମ୍ ପରସ୍ପରମଥୋଚୁସ୍ତାଃ ସୁତୋ ମମ ମମେତି ଚ॥ ୨୮.
ସେ ମହା ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଭରିଗଲା; ପରସ୍ପରେ କହିଲେ, 'ସେ ମୋର ପୁଅ, ସେ ମୋର'।
ଏଵଂ ଵିଵାଦମାପନ୍ନାଃ ସର୍ଵାସ୍ତା ମାତୃକାଦଯଃ ୨୮.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ମାତୃ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବିବାଦରେ ପଡ଼ିଗଲେ।