ପାଣିପାତ୍ରସ୍ଯ ମେ ହ୍ଯମ୍ବ ଭିକ୍ଷାଂ ଦେହ୍ଯଵରୋଧତଃ ୨୭.
ମା, ମୁଁ ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ଅଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ ତୁମର ହାତରେ ଭିକ୍ଷା ଦିଅ।
ଯାଵଦ୍ଦାତୁଂ ଚ ସାରେଭେ ଭିକ୍ଷାଂ ତସ୍ମୈ ତତଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୨୭.
ସେ ଭିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ନିଜେ ଭିକ୍ଷା ନେଲେ।
ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ରିଶୂଲମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ଭୈରଵୋ ହ୍ଯଽଭଵତ୍ତଦା ଭିକ୍ଷାଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଵାଚା ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ॥ ୨୭.
ରୁଦ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ ଉଠାଇ ଭୟଙ୍କର ଭୈରବ ହେଲେ; ସେ ଅଗ୍ନି, ଯାତବେଦସଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ ଏବଂ ଶବ୍ଦରେ ଦେଲେ।
ପାଣୌ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଥ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ତେନ ଚାଗ୍ନିନା ୨୭.
ହାତରେ ଭିକ୍ଷା ନେଇ, ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ରେ ଭିକ୍ଷୋ ଭଵିତା ଶାପାତ୍ସର୍ଵଭକ୍ଷୋ ମମାଶୁ ଵୈ ୨୭.
ଓ ଭିକ୍ଷୁ, ମୋର ଶାପରେ ତୁମେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସବୁ କିଛି ଖାଇବାକୁ ପଡିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵାଗ୍ନୀ ରେତ ଈଶସ୍ଯ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ ୨୭.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ହବ୍ୟ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ଭଗବାନଙ୍କ ରେତସ୍ ଖାଇଲା।
ଆଗତ୍ଯାକଥଯତ୍ସର୍ଵଂ ତଦ୍ରେତୋଭକ୍ଷଣାଦିକମ୍ ୨୭.
ସେ ଆସି ସବୁ କଥା, ରେତସ୍ ଭକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ କଥା, ଖୋଲା କରି କହିଲା।
ଅଗ୍ନେର୍ଯଥା ହଵିଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାମୁପତିଷ୍ଠତି ୨୭.
ଯେପରି ହବ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ସବୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ।
ସଗର୍ଭାହ୍ଯଭଵନ୍ସର୍ଵେ ଚିଂତଯା ଚପ୍ରପୀଡିତାଃ ୨୭.
ସମସ୍ତେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଇଗଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ରାତା ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭୁରେଵ ଚ ୨୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।
ଵଯଂ ସର୍ଵେ ମର୍ତୁକାମା ରେତସାନେନ ପୀଡିତାଃ ୨୭.
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ରେତସ୍ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୋଇଛୁ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚାହୁଛୁ।
ଶରଣଂ ଶଂକରଂ ଯାତାଃ ପରିତ୍ରାତୁଂ କୃତୋଦ୍ଵହାଃ ସୁଖିନଃ ସ୍ଯାମ ସର୍ଵେ ନିର୍ଭଯାଶ୍ଚ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ॥ ୨୭.
ଆମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ, ରକ୍ଷା ପାଇବାକୁ; ଆମେ ସମସ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ସୁଖୀ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ହେବା।
ଏଵଂ ଵିଷ୍ଟଭ୍ଯମାନାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଭଯମାଗତମ୍ ୨୭.
ଏପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୀଡା ଦେଉଥିବା ସମୟରେ ଭୟ ଆସିଗଲା।
ତ୍ରିଵର୍ଗୋ ହି ଯଥା ପୁଂସାଂ କୃତୋ ହି ସୁପରିଷ୍କୃତଃ ୨୭.
ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନର ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲେ, ସେଗୁଡିକ ଭଲ ଭାବେ ସାଧିତ ହୋଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ତଦ୍ଵୈ ବଲଂ ମତ୍ଵା ସର୍ଵେଷାମପି ଦେହିନାମ୍ ୨୭.
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେହୀ ଜୀବର ଶକ୍ତି ଭାବି, ଏହି ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା।
ତଥା ନିଶମ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ପରେଶଃ ପରିଦେଵନମ୍ ୨୭.
ଏପରି, ଦେବତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ପରମେଶ୍ୱର—
ସ୍ତୂଯତାଂ ଵୈ ମହାଦେଵୋ ମହେଶଃ କାର୍ଯଗୌରଵାତ୍॥ ୨୭.
ମହାଦେବଙ୍କୁ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉ।
ତଥେତି ଗତ୍ଵା ତେ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ ୨୭.
ଏପରି କହି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାକୁ ଗଲେ।
ଓଁନମୋ ଭର୍ଗାଯ ଦେଵାଯ ନୀଲକଂଠାଯ ମୀଢୁଷେ ୨୭.
ଓଁ, ଭର୍ଗ ଦେବ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଦୟାଳୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ରିସ୍ଵରାଯ ତ୍ରିମାତ୍ରାଯ ତ୍ରିଵେଦାଯ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତଯେ ୨୭.
ତିନି ସ୍ୱର, ତିନି ମାତ୍ରା, ତିନି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ତିନି ରୂପର ଉପାସ୍ୟ।
ତ୍ରାହିତ୍ରାହି ମହାଦେଵ ରେତସୋ ଜଗତଃ ପତେ॥ ୨୭.
ମହାଦେବ, ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ରେତସ୍ ଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ରକ୍ଷା କର।
ବ୍ରହ୍ମଣା ତୁ ସ୍ତୁତୋ ଯାଵତ୍ତାଵଦ୍ଦେଵୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ୨୭.
ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି କରିଥିବା ସମୟରେ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବତା ଏଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟସ୍ତଦାନୀଂ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ମହାତ୍ମଭିର୍ଦେଵଵରୈଃ ସୁପୂଜିତଃ ୨୭.
ସେ ସମୟରେ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ମିତ୍ର, ମହାତ୍ମା ଦେବମାନେ ଯାହାକୁ ବଡ଼ ଆଦରରେ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ, ଦେଖାଯାଇଲା।
ସ୍ତୁଵତାଂ ଚୈଵ ଦେଵାନାମୁଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରଃ ୨୭.
ଦେବମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ପରମେଶ୍ୱର ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ଵମନଂ ଵୈ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ କାର୍ଯମଦ୍ଯୈଵ ଭୋଃସୁରାଃ ଵେମୁଃ ସର୍ଵେ ତଦା ଵିପ୍ରାସ୍ତଦ୍ରେତଃ ଶଂକରସ୍ଯ ଚ॥ ୨୭.
ହେ ଦେବମାନେ, ଆଜି ତମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତମେ ଶିବଙ୍କ ରେତସ୍ ଆଜି ବାହାର କର।
ଐକପଦ୍ଯେନ ତଦ୍ରେତୋ ମହାପର୍ଵତସନ୍ନିଭମ୍ ୨୭.
ଏହି ରେତସ୍, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ପରି ଭାରି, ଏକା ଧାରାରେ ବାହାରିଲା।
ସର୍ଵେ ଚ ସୁଖିନୋ ଜାତା ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯା ଦେଵତାଗଣାଃ ୨୭.
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଖୁସି ହେଇଗଲେ।
ତେନାଗ୍ନିନାପି ଚୋକ୍ତସ୍ତୁ ଶଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ ୨୭.
ତାପରେ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଶିବଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ତଦ୍ବ୍ରୂହି ମେ ପ୍ରଭୋଽଦ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଯେନାହଂ ସର୍ଵଦା ସୁଖୀ ୨୭.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଆଜି ମୋତେ କହନ୍ତୁ, କଣ କରିଲେ ମୁଁ ସଦା ସୁଖୀ ରହିପାରିବି।
ତଦୋଵାଚ ଶିଵଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦେଵାନାମିହ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାମ୍ ୨୭.
ତାପରେ ଶିବ ନିଜେ, ଦେବମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ, ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।