ବଲିନୋ ରୂପିଣଃ ସର୍ଵେ ମେର୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ପର୍ଵତାଃ ୨୭.
ମେରୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନଂଦିନା ହ୍ଯୁପଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ମେର୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ପର୍ଵତାଃ ସର୍ଵୈସ୍ତୈର୍ବଂଧୁଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପୁନରାଗମନଂ କୃତମ୍॥ ୨୭.
ମେରୁ ଆଦି ପର୍ବତମାନେ ନନ୍ଦିଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ପୁନଃ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ।
ସ୍ଵକାଲଯସ୍ଥୋ ହିମଵାନ୍ସ ରେଜେ ହି ମହା ଯଶା ଵିଖ୍ଯାତୋ ହି ମହାଶୈଲସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ॥ ୨୭.
ହିମବାନ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହି ବହୁତ କୀର୍ତିରେ ଚମକୁଥିଲେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାପର୍ବତ ଭାବେ ଅଭିଖ୍ୟାତ।
କନ୍ଯାଦାନେନ ମହତା ତୁଷ୍ଟୋ ଯସ୍ଯ ଚ ଶଂକରଃ ୨୭.
କନ୍ୟା ଦାନର ମହା ଦାନରେ ଶଂକର ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ଯେଷାଂ ଚ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରେ ସଂସ୍ଥିତଂ ସଦା ତେ ଵୈ ମନୁଷ୍ଯରୂପେଣ ରୁଦ୍ରା ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୨୭.
ଯେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ଆଗରେ ସଦା ଦ୍ୱିଅକ୍ଷର ନାମ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମାନବ ରୂପରେ ରୁଦ୍ର।
କିଂଚିଦ୍ଦାନେନ ସଂତୁଷ୍ଟଃ ପତ୍ରେଣାପି ତଥୈଵ ଚ ୨୭.
ସେ ଅଳ୍ପ ଦାନରେ ବା ଏକ ପତ୍ର ଦେଇ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପତ୍ରେଣ ପୁଷ୍ପେଣ ତଥା ଜଲେନ ପ୍ରୀତୋ ଭଵତ୍ଯେଷ ସଦାଶିଵୋ ହି ୨୭.
ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ର, ଏକ ଫୁଲ କିମ୍ବା ଏକ ଗ୍ଲାସ ଜଳ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଏକୋ ମହାଞ୍ଜ୍ଯୋତିରଜଃ ପରେଶଃ ପରାପରାଣାଂ ପରମୋ ମହାତ୍ମା ୨୭.
ସେ ଏକାଁ, ପରମ ଆଲୋକ, ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ପରାପରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏବଂ ପରମ ମହାତ୍ମା।
ନିରଂଜନୋ ନିତ୍ଯରୂପୋ ନିରୋଧୋ ନିତ୍ଯାନନ୍ଦୋ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତାଃ ସଦେଵ ସ୍ତୁତୋ ଧ୍ଯାତଃ ପୂଜିତଶ୍ଚିଂତିତଶ୍ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞୋଽସୌ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଦଶ୍ଚ॥ ୨୭.
ସେ ଅପରିଷ୍କୃତ, ନିତ୍ୟ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତିର ଦେହ, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ସଦା ମୁକ୍ତ, ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ, ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଇଥିବା, ପୂଜିତ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ; ସେ ସବୁ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ସଦା ଏବଂ ସବୁଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଥା ଵରିଷ୍ଠୋ ହିମଵାନ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧଃ ସର୍ଵୈର୍ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵଗୁଣୋ ମହାତ୍ମା ୨୭.
ଯେପରି ହିମାଳୟ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହି ମହାତ୍ମା ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ମେନଯା ସହ ଧର୍ମାତ୍ମା ଯଥାସ୍ଥାନଗତସ୍ତତଃ ୨୭.
ମେନାଙ୍କ ସହିତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହିମାଳୟ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲେ।
ଗତେଷୁ ତେଷୁ ହିମଵାନ୍ପୁତ୍ରୈଃ ପୌତ୍ରୈଃ ପ୍ରପୌତ୍ରକୈଃ ୨୭.
ହିମାଳୟଙ୍କ ପୁଅ, ନାତି ଏବଂ ପ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଚାଲିଗଲା ପରେ,
ଅଥୋ ଗିରିଜଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମହେଶୋ ଗନ୍ଧମାଦନେ ୨୭.
ତାପରେ ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ମହେଶ୍ୱର ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଲେ।
ସୁରତେନୈଵ ମହତା ତପସା ହି ସମାଗମେ ୨୭.
ବଡ଼ ଏକତା ଏବଂ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ।
ଅନିଷ୍ଟଂ ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ପ୍ରଲଯୋପମମେଵ ଚ ୨୭.
ଏକ ଅପ୍ରିୟ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଲା, ଯାହା ପ୍ରଳୟ ସମାନ।
ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ କାର୍ଯାକାର୍ଯଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୌ ୨୭.
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୁକ୍ତ ହେଲେ।
ସସ୍ମାର ଚାଗ୍ନିଂ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚାଧ୍ଯାତ୍ମଦାଯକଃ ୨୭.
ବ୍ରହ୍ମା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା।
ତାଭ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରେଷିତୋଽପଶ୍ଯଦ୍ରୁଚିରଂ ଶିଵମାଂଦିରମ୍ ୨୭.
ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇ, ସେ ଶିବଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଘର ଦେଖିଲେ।
ଅଗ୍ନିର୍ହ୍ରସ୍ଵସ୍ତଦା ଭୂତ୍ଵା କାଶ୍ମୀରସଦୃଶଚ୍ଛଵିଃ ୨୭.
ଅଗ୍ନି ତେବେ ଛୋଟ ହେଇଗଲେ, ତାଙ୍କ ଚହାରା କାଶ୍ମୀର ସମାନ ହେଲା।
ଅନେକରତ୍ନସଂଵୀତଂ ପ୍ରାସାଦୈଶ୍ଚ ସ୍ଵଲଂ କୃତମ୍ ୨୭.
ଘରଟି ଅନେକ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ରୂପାଳି ମହଲରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପାଣିପାତ୍ରସ୍ଯ ମେ ହ୍ଯମ୍ବ ଭିକ୍ଷାଂ ଦେହ୍ଯଵରୋଧତଃ ୨୭.
ମା, ମୁଁ ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ଅଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ ତୁମର ହାତରେ ଭିକ୍ଷା ଦିଅ।
ଯାଵଦ୍ଦାତୁଂ ଚ ସାରେଭେ ଭିକ୍ଷାଂ ତସ୍ମୈ ତତଃ ସ୍ଵଯମ୍ ୨୭.
ସେ ଭିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ନିଜେ ଭିକ୍ଷା ନେଲେ।
ରୁଦ୍ରସ୍ତ୍ରିଶୂଲମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ଭୈରଵୋ ହ୍ଯଽଭଵତ୍ତଦା ଭିକ୍ଷାଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଵାଚା ଅଗ୍ନଯେ ଜାତଵେଦସେ॥ ୨୭.
ରୁଦ୍ର ତ୍ରିଶୂଳ ଉଠାଇ ଭୟଙ୍କର ଭୈରବ ହେଲେ; ସେ ଅଗ୍ନି, ଯାତବେଦସଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଲେ ଏବଂ ଶବ୍ଦରେ ଦେଲେ।
ପାଣୌ ଭିକ୍ଷାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଥ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ତେନ ଚାଗ୍ନିନା ୨୭.
ହାତରେ ଭିକ୍ଷା ନେଇ, ଅଗ୍ନି ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ରେ ଭିକ୍ଷୋ ଭଵିତା ଶାପାତ୍ସର୍ଵଭକ୍ଷୋ ମମାଶୁ ଵୈ ୨୭.
ଓ ଭିକ୍ଷୁ, ମୋର ଶାପରେ ତୁମେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସବୁ କିଛି ଖାଇବାକୁ ପଡିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵାଗ୍ନୀ ରେତ ଈଶସ୍ଯ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ ୨୭.
ଏପରି କହିବା ପରେ, ହବ୍ୟ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ଭଗବାନଙ୍କ ରେତସ୍ ଖାଇଲା।
ଆଗତ୍ଯାକଥଯତ୍ସର୍ଵଂ ତଦ୍ରେତୋଭକ୍ଷଣାଦିକମ୍ ୨୭.
ସେ ଆସି ସବୁ କଥା, ରେତସ୍ ଭକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ କଥା, ଖୋଲା କରି କହିଲା।
ଅଗ୍ନେର୍ଯଥା ହଵିଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵେଷାମୁପତିଷ୍ଠତି ୨୭.
ଯେପରି ହବ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେପରି ସବୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ।
ସଗର୍ଭାହ୍ଯଭଵନ୍ସର୍ଵେ ଚିଂତଯା ଚପ୍ରପୀଡିତାଃ ୨୭.
ସମସ୍ତେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଇଗଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ତ୍ଵଂ ତ୍ରାତା ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭୁରେଵ ଚ ୨୭.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ।