ଇଂଦ୍ରଂ ପୁରୋଧସା ସାର୍ଦ୍ଧମିଂଦ୍ରାଣ୍ଯା ସହିତଂ ଵିଭୁମ୍ ୨୬.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁରୋହିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ ସହିତ ମହାନ୍ତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଲା।
ତଥୈଵ ପୂଜିତା ଚଂଡୀ ଭୂତପ୍ରମଥଗୁହ୍ଯକୈଃ ଯେ ଚାନ୍ଯ ଆଗତାସ୍ତତ୍ର ତେ ଚ ସର୍ଵେ ପ୍ରପୂଜିତାଃ॥ ୨୬.
ଏହିପରି ଭୂତ, ପ୍ରମଥ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନେ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ; ଏଠାରେ ଆସିଥିବା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଇଲା।
ଏଵଂ ତଦାନୀଂ ପ୍ରତିପୂଜିତାଶ୍ଚ ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଋଷଯଶ୍ଚ ଯକ୍ଷାଃ ୨୬.
ସେ ସମୟରେ ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ତଥୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା ସର୍ଵେ ପର୍ଵତାଶ୍ଚ ପ୍ରପୂଜିତାଃ ୨୭.
ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ମାଲ୍ଯଵାନ୍ମଲଯଶ୍ଚୈଵ ମହେଂଦ୍ରୋ ମଂଦରସ୍ତଥା ୨୭.
ମାଲ୍ୟବାନ, ମଲୟ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ଶ୍ଵେତଃ କୃତଃ ଶ୍ଵେତଗିରିର୍ନିଲାଦ୍ରିଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଚ ୨୭.
ଶ୍ୱେତ, ଯାହା ଶ୍ୱେତଗିରି ହେଲା, ଓ ନୀଳାଦ୍ରି ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ମାନସାଦ୍ରିସ୍ତଥା ଶୈଲଃ କୈଲାସଃ ପର୍ଵତୋତ୍ତମଃ ୨୭.
ମାନସ ପର୍ବତ ଓ କୈଳାସ ପର୍ବତ, ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ପର୍ବତ, ପୂଜିତ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତେ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୂଜିତାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ହି ୨୭.
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପର୍ବତଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ପୂଜିତ ହେଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ବ୍ରହ୍ମଣା ସାର୍ଦ୍ଧଂ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଯଥୋଚିତମ୍ ୨୭.
ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଏକସাথে ସମସ୍ତ କାମ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ଉଚିତ ଥିଲା।
ହିମାଦ୍ରିଣା ବଂଧୁଭିଶ୍ଚ ପର୍ଵତଂ ଗଂଧମାଦନମ୍ ୨୭.
ହିମାଦ୍ରି ଓ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତକୁ ଆଣିଥିଲେ।
ପ୍ରମଥାଶ୍ଚ ତଥା ସର୍ଵେ ତଥା ଚଂଡୀଗଣାଃ ପରେ ୨୭.
ପ୍ରମଥମାନେ ଓ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କର ଦଳ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଶିଵସ୍ଯୋଦ୍ଵହନଂ ଵିପ୍ରାଃ ଶିଵେନ ପରିଭାଵିତାଃ ୨୭.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶିବଙ୍କର ବିବାହ ନିଜେ ଶିବ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିଲା।
ପାର୍ଵତୀସହିତଃ ଶଂଭୁଃ ଶଂଭୁନା ସହ ପାର୍ଵତୀ ୨୭.
ଶମ୍ଭୁ ପାର୍ବତୀ ସହିତ ଥିଲେ, ଓ ପାର୍ବତୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ତଥା ପ୍ରକୃତିପୁଂସୌ ଚ ଐକପଦ୍ଯେନ ନାନ୍ଯଥା ୨୭.
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଏକତାରେ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବରେ ନୁହେଁ।
ଵିମାସ୍ଥସ୍ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଗରୁଡୋପରି ୨୭.
ସେ ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ବିମାନରେ ଥିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ପାଶୀ ଚ ମକରା ରୂଢୋ ଯମୋ ମହିଷମେଵ ଚ ୨୭.
ଯମ ଜାଲ ଧରି ମହିଷ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଓ ଵରୁଣ ମକର ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ମୃଗାରୂଢୋଽଥ ପଵନ ଈଶୋ ଵୃଷଭମେଵ ଚ ୨୭.
ପବନ ଏକ ମୃଗ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଓ ଈଶ ଏକ ବୃଷ ଉପରେ ବସିଥିଲେ।
ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ବଲୈଃ ପରିକ୍ରାଂତାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପ୍ରମଥାଦଯଃ ୨୭.
ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରମଥ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଉଠିଥିଲେ।
ସହ୍ଯାଚଲୋ ନୀଲଗିରିର୍ମଂଦରୋ ମଲଯାଚଲଃ ୨୭.
ସହ୍ୟାଚଳ, ନୀଳଗିରି, ମନ୍ଦର ଓ ମଲୟାଚଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ଗିରଯଃ କ୍ଷୀମଂତୋ ହି ମହାପ୍ରଭାଃ ୨୭.
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାପର୍ବତମାନେ, ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବହୁତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।
ବଲିନୋ ରୂପିଣଃ ସର୍ଵେ ମେର୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ପର୍ଵତାଃ ୨୭.
ମେରୁ ଆଦି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ନଂଦିନା ହ୍ଯୁପଵିଷ୍ଟାସ୍ତେ ମେର୍ଵାଦ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ପର୍ଵତାଃ ସର୍ଵୈସ୍ତୈର୍ବଂଧୁଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପୁନରାଗମନଂ କୃତମ୍॥ ୨୭.
ମେରୁ ଆଦି ପର୍ବତମାନେ ନନ୍ଦିଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ପୁନଃ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ।
ସ୍ଵକାଲଯସ୍ଥୋ ହିମଵାନ୍ସ ରେଜେ ହି ମହା ଯଶା ଵିଖ୍ଯାତୋ ହି ମହାଶୈଲସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵିଶ୍ରୁତଃ॥ ୨୭.
ହିମବାନ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହି ବହୁତ କୀର୍ତିରେ ଚମକୁଥିଲେ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ମହାପର୍ବତ ଭାବେ ଅଭିଖ୍ୟାତ।
କନ୍ଯାଦାନେନ ମହତା ତୁଷ୍ଟୋ ଯସ୍ଯ ଚ ଶଂକରଃ ୨୭.
କନ୍ୟା ଦାନର ମହା ଦାନରେ ଶଂକର ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରଂ ନାମ ଯେଷାଂ ଚ ଜିହ୍ଵାଗ୍ରେ ସଂସ୍ଥିତଂ ସଦା ତେ ଵୈ ମନୁଷ୍ଯରୂପେଣ ରୁଦ୍ରା ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ॥ ୨୭.
ଯେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ଆଗରେ ସଦା ଦ୍ୱିଅକ୍ଷର ନାମ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମାନବ ରୂପରେ ରୁଦ୍ର।
କିଂଚିଦ୍ଦାନେନ ସଂତୁଷ୍ଟଃ ପତ୍ରେଣାପି ତଥୈଵ ଚ ୨୭.
ସେ ଅଳ୍ପ ଦାନରେ ବା ଏକ ପତ୍ର ଦେଇ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ପତ୍ରେଣ ପୁଷ୍ପେଣ ତଥା ଜଲେନ ପ୍ରୀତୋ ଭଵତ୍ଯେଷ ସଦାଶିଵୋ ହି ୨୭.
ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ର, ଏକ ଫୁଲ କିମ୍ବା ଏକ ଗ୍ଲାସ ଜଳ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଏକୋ ମହାଞ୍ଜ୍ଯୋତିରଜଃ ପରେଶଃ ପରାପରାଣାଂ ପରମୋ ମହାତ୍ମା ୨୭.
ସେ ଏକାଁ, ପରମ ଆଲୋକ, ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ପରାପରାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏବଂ ପରମ ମହାତ୍ମା।
ନିରଂଜନୋ ନିତ୍ଯରୂପୋ ନିରୋଧୋ ନିତ୍ଯାନନ୍ଦୋ ନିତ୍ଯମୁକ୍ତାଃ ସଦେଵ ସ୍ତୁତୋ ଧ୍ଯାତଃ ପୂଜିତଶ୍ଚିଂତିତଶ୍ଚ ସର୍ଵଜ୍ଞୋଽସୌ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଦଶ୍ଚ॥ ୨୭.
ସେ ଅପରିଷ୍କୃତ, ନିତ୍ୟ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ଶାନ୍ତିର ଦେହ, ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ସଦା ମୁକ୍ତ, ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ, ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଇଥିବା, ପୂଜିତ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ; ସେ ସବୁ କଥା ଜାଣନ୍ତି, ସଦା ଏବଂ ସବୁଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଯଥା ଵରିଷ୍ଠୋ ହିମଵାନ୍ପ୍ରସିଦ୍ଧଃ ସର୍ଵୈର୍ଗୁଣୈଃ ସର୍ଵଗୁଣୋ ମହାତ୍ମା ୨୭.
ଯେପରି ହିମାଳୟ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଏହି ମହାତ୍ମା ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।