ଅଥ ତେ ପର୍ଵତଶ୍ରେଷ୍ଠା ମେର୍ଵାଦ୍ଯା ଜାତସଂଭ୍ରମାଃ ୨୬.
ତାପରେ ମେରୁ ଆଦି ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼ମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
କନ୍ଯାଦାନଂ କ୍ରିଯତାଂ ଚାଦ୍ଯ ଶୈଲ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଛମ୍ଭୁର୍ଭାଗ୍ଯତସ୍ତେଽଦ୍ଯ ଲବ୍ଧଃ ୨୬.
ଆଜି କନ୍ୟାଦାନ କର, ହେ ମହାନ୍ତ ପାହାଡ଼; ଶିବ, ତୁମର ଭାଗ୍ୟ, ଆଜି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତେଷାଂ ସୁହୃଦାଂ ଵୈ ହିମାଲଯଃ ଇମାଂ କନ୍ଯାଂ ତୁଭ୍ଯମହଂ ଦଦାମି ପରମେଶ୍ଵର॥ ୨୬.
ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ହିମାଳୟ ତାଙ୍କ ସ୍ନେହୀମାନେଠାରୁ କହିଲେ: 'ମୁଁ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର।'
ଭାର୍ଯାର୍ଥଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵମଂତ୍ରେଣାନେନ ଦତ୍ତଵାନ୍ କନ୍ଯା ଦତ୍ତା ମହେଶାଯ ଗିରୀଂଦ୍ରେଣ ମହାତ୍ମନା॥ ୨୬.
ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦେଇଛି। ମହାତ୍ମା ଗିରିରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି କନ୍ୟା ମହେଶଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି।
ଵେଦ୍ଯାଂ ଚ ବହିରାନୀତୌ ଦଂପତୀଵ କମଲେକ୍ଷଣୌ ୨୬.
ଅଳିଆ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ବେଦିଉପରେ ବାହାରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଆଚାର୍ଯେଣାଥ ତତ୍ରୈଵ କଶ୍ଯପେନ ମହାତ୍ମନା ୨୬.
ସେଠାରେ ମହାତ୍ମା କଶ୍ୟପ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାସନଗତୋ ବଭୂଵ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ ୨୬.
ବ୍ରହ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାସନରେ ବସି, ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଊଚୁଃ ପରସ୍ପରଂ ତତ୍ର ନାନାଦର୍ଶନଵେଦିନଃ ୨୬.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ମତରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଥିବା ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରେ କଥା ହେଉଥିଲେ।
ଏଵମେଵ ନ ଚାପ୍ଯେଵମେଵମେଵ ନ ଚାନ୍ଯଥା ୨୬.
ଏଭଳି ହେଉଛି, ଏହା ଅନ୍ୟରୂପ ନୁହେଁ; ଏଭଳି ହେଉଛି, ଅନ୍ୟରୂପ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ବ୍ରୁଵତାଂ ଶବ୍ଦଃ ଶ୍ରୂଯତେ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞାନଵିହୀନାସ୍ତେ କେଵଲଂ ଵେଦବୁଦ୍ଧଯଃ॥ ୨୬.
ସେମାନେ ଏପରି କହିବାବେଳେ, ଶିବଙ୍କ ସମ୍ନିଧାନରେ ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣାଯାଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନରୁ ବଞ୍ଚିତ, କେବଳ ବେଦର ଜ୍ଞାନ ଥିଲା।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରସ୍ପରଜଯୈଷିଣାମ୍ ୨୬.
ପରସ୍ପରକୁ ହରାଇବା ଇଚ୍ଛାରେ ସେମାନେ ଯେ କଥା କହିଲେ, ଏହା ଶୁଣି—
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଵାଦିନଶ୍ଚ ଵେଦଵାଦରତାସ୍ତଥା ୨୬.
ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ବାଦବିତ୍ତ, ବେଦ ଉପରେ ଆସକ୍ତ।
ଆତ୍ମାନଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ପରାଣାଂ ପରମଂ ଚ ତତ୍ ଯସ୍ମିନ୍ନିଲୀଯତେ ଵିଶ୍ଵଂ ତସ୍ମୈ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ॥ ୨୬.
ଯିଏ ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମା, ପରମାତ୍ମା, ସମସ୍ତରୁ ଉଚ୍ଚତମ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଲୟ ହୁଏ—ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସୋଽଯମାସ୍ତେଽଧୁନା ଗେହେ ପର୍ଵତେଂଦ୍ରସ୍ଯ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ୨୬.
ସେ ଏବେ ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ଘରେ ବସୁଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତଦା ତେନ ନାରଦେନ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ୨୬.
ନାରଦଙ୍କ ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ—
ଵର୍ତ୍ତମାନେ ଚ ଯଜ୍ଞେ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ ୨୬.
ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିବାବେଳେ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ—
ଦର୍ଶନାତ୍ସ୍ଖଲିତଃ ସଦ୍ଯୋ ବଭୂଵାଂବୁଜସଂଭଵଃ ୨୬.
ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବିଷ୍ଣୁପଦମେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ସହସା ଅସ୍ଥିର ହେଲେ।
ରେତସା କ୍ଷରମାଣେନ ଲଜ୍ଜିତୋଽଭୂତ୍ପିତାମହଃ ୨୬.
ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବାରୁ, ପିତାମହ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ବହଵଶ୍ଚର୍ଷଯୋ ଜାତା ଵାଲଖିଲ୍ଯାଃ ସହସ୍ରଶଃ ୨୬.
ଏହିପରି ଅନେକ ଋଷି, ହଜାର-ହଜାର ବାଳଖିଲ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ନାରଦେନ ତଦୋକ୍ତାସ୍ତେ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଃ ପ୍ରକୋପିନା ୨୬.
ନାରଦଙ୍କ କଥାରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ—
ନ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଭଵତାଂ ନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ନାରଦେନ ସମାଦିଷ୍ଟା ଯଯୁଃ ସର୍ଵେ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତାଃ॥ ୨୬.
ତୁମେମାନେ ଏଠାରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏଠାରେ ତୁମର କୌଣସି କାମ ନାହିଁ। ନାରଦଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ।
ନାରଦେନ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଽଽଶ୍ଵାସିତୋ ଵଚନୈଃ ଶୁଭୈଃ ୨୬.
ତାପରେ, ନାରଦ ଶୁଭ କଥା କହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ।
ମହେଶସ୍ଯ ତଥା ଵିପ୍ରାଃ ଶାଂତିପାଠପରା ବଭୁଃ ୨୬.
ଏହିପରି, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଉଚ୍ଚାରଣରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ।
ତତୋ ନୀରାଜିତୋ ଦେଵୋ ଦେଵପତ୍ନୀଭିରୁତ୍ତମଃ ୨୬.
ତାପରେ, ଦେବୀମାନେ ଉତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେଖାଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ।
ତଥା ଗିରୀନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମନୋରମାଃ ଶୁଭା ନୀରାଜଯାମାସୁରଥୈଵ ଯୋଷିତଃ ୨୬.
ଏହିପରି, ମନୋହର ଓ ଶୁଭା ଯୁବତୀମାନେ ପାହାଡ଼ର ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୀପ ଦେଖାଇ ନୀରାଜନ କରିଲେ।
ରତ୍ନାନି ଚ ମହାର୍ହାଣି ଦଦୌ ତେଭ୍ଯୋ ମହାମନାଃ ୨୬.
ସେ ଉଦାର ହୃଦୟରେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ।
ବଭୌ ତଦାନୀଂ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘୈର୍ଵେଦ୍ଯାଂ ସ୍ଥିତୋଽସୌ ସକଲତ୍ରକୋ ଵିଭୁଃ ୨୬.
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଘେରି ରଖିଥିବା, ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀ ସହିତ ବେଦୀରେ ଦ୍ୱୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁପୁରୋଗମାଃ ୨୬.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ସର୍ଵାନ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ମହାନ୍ଗିରୀଶଃ ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୬.
ତାପରେ, ମହାତ୍ମା ପାହାଡ଼ର ଦେବତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ।
ତଦା ଶିଵଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯାଭ୍ଯଵ ଜହ୍ରୁଃ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ ୨୬.
ସେ ସମୟରେ, ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କରି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୋଗ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।