ଦର୍ଶନଂ ଶୈଲଵର୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ପରଂ ମତମ୍
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିବାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାପମୋଚନ ବୋଲି ମନ୍ୟାଯାଏ।
ଆଵାହ୍ଯ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନି ସର୍ଵଦୋଷନିଵୃତ୍ତଯେ
ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥକୁ ଡାକି, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର।
ଅଘମର୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତା ସଲିଂଗା ସ୍ନାନମାଚର
ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ସ୍ନାନ କର।
ଆରାଧଯୋପଚାରୈସ୍ତ୍ଵମରୁଣାଦ୍ରିମଯଂ ଶିଵମ୍ ।। 1.3.1.11.
ଅରୁଣାଚଳ ରୂପୀ ଶିବଙ୍କୁ ଉପଚାର ଓ ସେବା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କର।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ମୁନେର୍ନିଶମ୍ଯ ଵଚନଂ ଶୈଵାର୍ଥସଂଭାଵିତଂ ପ୍ରୀତା ଦେଵନମସ୍କୃତା ଗିରିସୁତା ଦେଵୀ ଜଗଦ୍ରକ୍ଷିକା
ମୁନିଙ୍କ ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଭରିଥିବା କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼କୁ ଝଂକାରିଥିବା ଜଗତର ରକ୍ଷିକା ଦେବୀ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଵିଜହୌ ଗିରିଜା ଶଂକାଂ ଶିଵଭକ୍ତଵଧାଶ୍ରିତାମ୍
ଗିରିଜା ତାଙ୍କର ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ହନନ କରିବା ଭୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ସନ୍ଦେହକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଅଥାଂତରିକ୍ଷାଦୁଦଭୂଦ୍ଵାଣୀ କର୍ଣମନୋହରା
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା, ଯାହା କାନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଲାଗିଲା।
ଗଂଗା ଚ ଯମୁନା ସିଂଧୁର୍ଗୋଦାପି ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ସିନ୍ଧୁ, ଗୋଦାବରୀ ଏବଂ ସରସ୍ୱତୀ,
ଅତ୍ରୈଵ ନଵ ତୀର୍ଥାନି ସଂଭଵଂତୁ ଶିଲାତଲେ
ଏଠାରେ ଏହି ପାଥର ଉପରେ ନଉଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉ।
ଅସ୍ମିନ୍ନାଶ୍ଵିଯୁଜେ ମାସି ଜ୍ଯେଷ୍ଠାନକ୍ଷତ୍ର ଆଗତେ
ଏହି ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ର ଆସେ,
ନିଵର୍ତ୍ଯ ସାଵନଂ ମାସମତ୍ର ଦିକ୍ପାଲସଂମିତମ୍
ଏଠାରେ ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କ ସମାନ ଏକ ମାସିକ ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ କର।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାପଯ ତୀର୍ଥାଗ୍ରେ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାରଣାତ୍
ପ୍ରପଞ୍ଚର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ଆଗରେ ସ୍ଥାପନ କର।
ତାପତ୍ରଯୋପଶାଂତିଶ୍ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ନ ସଂଶଯଃ
ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖ ତିନି ଲୋକରୁ ନିଶ୍ଚିତ ହଟିଯିବ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଥାପଯ ସ୍ଥିରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ସଦାଲୋକହିତାଯ ଚ
ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ସହିତ, ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କର।
ମହୋତ୍ସଵସମାଯୁକ୍ତଂ ଯାଵଦ୍ଦଶଦିନାଵଧି 1.3.1.12.
ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ସହିତ, ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଚାଲିଥିଲା।
ସାଯମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵଚ୍ଛୋଣାଚଲଵପୁର୍ମମ
ସଂଧ୍ୟାବେଳେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋ ଶୋଣାଚଳ ରୂପକୁ ପୂଜା କର।
ଏତତ୍କୃତଂ ତେ ଲୋକାନାଂ ରକ୍ଷାଯୈ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ କରିଥିବା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ହେବ।
ଉଭଯଂ କର୍ତୁମାରେଭେ ତପସା ଶୈଲକନ୍ଯକା
ପାହାଡ଼ ଝିଅ ଦୁଇଟି କାମ ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଉଦଜୃଂଭତ ତୀର୍ଥାନାଂ ନଵକଂ ତତ୍ର ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେଠାରେ ନଉଟି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖାଦେଲା।
ତୀର୍ଥେ ମମଜ୍ଜ ତସ୍ମିନ୍ସା ମୁନୀନାମଭ୍ଯନୁଜ୍ଞଯା
ମୁନିମାନଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେ ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ନିମଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ଅଂତର୍ଵସତିତଃ କାଂତ୍ଯା ମେଚକୀକୃତମଂଜସା
ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସାରା ସ୍ଥାନକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଲୋକିତ କରିଦେଲା।
ଶମ୍ଭୋର୍ଵିରହସଂତପ୍ତଂ ମନଶ୍ଚଂଚଲତାଂ ଯଯୌ
ଶିବଙ୍କୁ ଦୂରେ ଦେଖି ତାଙ୍କ ମନ ଦୁଃଖରେ ଅସ୍ଥିର ହେଇଯାଇଥିଲା।
ମଂଦସ୍ମିତେନ କୁମୁଦଂ ସସର୍ଜ ସଲିଲସ୍ଯ ସା
ସେ ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ ପାଣିରେ ଏକ କମଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କୃତାର୍ଥାସ୍ସହସା ଜାତାସ୍ତତ୍ତତ୍କାଲଫଲାନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ସହସା ସଫଳ ହେଲେ, ସେଇ ସମୟର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିପାରିଲେ।
କାର୍ତିକେ ମାସି ନକ୍ଷତ୍ରେ କୃତ୍ତିକାଖ୍ଯେ ନିଶୋଦଯେ 1.3.1.12.
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ରାତିରେ—
ଅରୁଣାଦ୍ରିମଯଂ ଲିଂଗଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଜଗଦଂବିକା
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ମାଆ ଅରୁଣ ପାହାଡ଼ର ତିଆରି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜିଲେ।
ତେଜୋମଯାଦ୍ରିଲିଂଗାଯ ସର୍ଵପାତତକନାଶିନେ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପାହାଡ଼ର ଲିଙ୍ଗ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରୁଥିବା—
ଅଗ୍ନିରୂପୋଽପି ସଞ୍ଛାଂତୋ ଲୋକାନୁଗ୍ରହକ୍ଲୃପ୍ତଯେ
ଅଗ୍ନି ଆକୃତି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
ଅଦ୍ରିଶ୍ରେଷ୍ଠାରୁଣାଦ୍ରୀଶ ରୂପଲାଵଣ୍ଯଵାରିଧେ
ହେ ଅରୁଣ ପାହାଡ଼ର ସ୍ୱାମୀ, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ସାଗର—
ତେଜସାଂ ଦେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ବୀଜଭୂତଂ ନିଗଦ୍ଯସେ
ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ମୂଳ କାରଣ ବୋଲି କହାଯାଏ।