ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଯାତାଃ ପର୍ଵତେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମଂତ୍ରିଣଃ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପଂଚଵାଦ୍ଯପ୍ରଘୋଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ଭୂଯସା ୨୫.
ପାଞ୍ଚଟି ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଗଞ୍ଜନି ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ମହାଧ୍ୱନି ସହିତ ସମାବେଶ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ର ଶଂଭୁଃ ସକଲୈଃ ପରିଵାରିତଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ମଂଗଲଗୀତେନ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ॥ ୨୫.
ଏଭଳି ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶମ୍ଭୁ ଅବସ୍ଥିତ, ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଋଷଯୋ ଦେଵଗଂଧର୍ଵାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମାଃ ବଭୌ ଛତ୍ରେଣ ମହତା ଧ୍ରିମାଣେନ ମୂର୍ଦ୍ଧନି॥ ୨୫.
ଋଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛତା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଚାମରୈ ଵୀର୍ଜ୍ଯମାନୋଽସୌ ମୁକୁଟେନ ଵିରାଜିତଃ ୨୫.
ସେ ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଅଗ୍ରଗା ହ୍ଯପି ଶୋଭଂତଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ ୨୫.
ଆଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଗାଯକାଃ ସର୍ଵେ ପରମମଂଗଲମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଗାୟକମାନେ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଅରୁଂଧତୀ ମହାଭାଗା ଅନସୂଯା ତଥୈଵ ଚ ୨୫.
ଅରୁନ୍ଧତୀ ଏବଂ ଅନସୂୟା, ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଭିଃ ସମେତୋ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ବଭୌ ତଦାନୀଂ ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୫.
ଏମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ସେଇ ସମୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ସ ଵୀଜ୍ଯମାନଃ ପଵନେନଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛତ୍ରଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଶଶିନା ହ୍ଯଧିଷ୍ଠିତମ୍ ୨୫.
ସେ ପବନରେ ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଛତା ଧରାଯାଇଥିଲା।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଵଵର୍ଷୁର୍ହ୍ଯଵକୀର୍ଯମାଣା ଦେଵାସ୍ତଦାନୀଂ ମୁନିଭିଃ ସମେତାଃ ଵିଵେଶ ଶଂଭୁଃ ପରଯା ସପର୍ଯଯା ସଂପୂଜ୍ଯମାନୋ ନରଦେଵଦାନଵୈଃ॥ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ମିଶି ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଶମ୍ଭୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜା ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସମାଗତଃ ଶଂଭୁଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି ଶମ୍ଭୁ ଆସି, ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗଜାଦୁତ୍ତାରଯାମାସ ମହେଶଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମଃ ୨୫.
ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ମହେଶଙ୍କୁ ହାତୀରୁ ଉତାରିଲେ।
ମେନଯା ସଖିଭିଃ ସାକଂ ତଥୈଵ ଚ ପୁରୋଧସା ୨୫.
ମେନା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ଓ ପୂରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତଃ ସଦ୍ଯଃ ପୁରୋଧାଃ କୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉତ୍ସାହରେ ପୂରୋହିତ ତୁରନ୍ତ ନିୟମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅଂତର୍ଵେଦ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରଵେଶ୍ଯ ଯତ୍ର ସା ପାର୍ଵତୀ ସ୍ଥିତା ୨୫.
ସେମାନେ ଅନ୍ତରବେଦୀକୁ ନେଇଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଦଢ଼ିଆ ଥିଲେ।
ତତ୍ରାନୀତୋ ହରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ୨୫.
ସେଠାରେ ହରଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ସିଧାସଳଖ ଆଣିଲେ।
ଗର୍ଗୋ ମୁନିଶ୍ଚୋପଵିଷ୍ଟସ୍ତତ୍ରୈଵ ଘଟିକାଲଯେ ୨୫.
ସେଠାରେ ଗର୍ଗ ଋଷି ଘଣ୍ଟା ଘରେ ବସିଥିଲେ।
ଓଁପୁଣ୍ଯେତି ପ୍ରଣିଗଦନ୍ଗର୍ଗୋ ଵଧ୍ଵଂଜଲିଂ ଦଧେ ୨୫.
ଓଁ 'ପୁଣ୍ୟ' ବୋଲି ଗର୍ଗ ମୁହଁରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବଧୁଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କଲେ।
ତଯା ସଂପୂଜିତୋ ରୁଦ୍ରୋ ଦଧ୍ଯକ୍ଷତକୁଶାଦିଭିଃ ୨୫.
ସେ ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାଉଳ, କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସାମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଗଲା।
ଵିଲୋକଯଂତୀ ଶଂଭୁଂ ତଂ ଯଦର୍ଥେ ପରମଂ ତପଃ ୨୫.
ଯାହା ପାଇଁ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପସା ତେନ ସଂପ୍ରାପ୍ତୋ ଜଗଜ୍ଜୀଵନଜୀଵନଃ ୨୫.
ସେଇ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜୀବନ ହେଉଥିବା ତାଙ୍କୁ ପାଇଲେ।
ତଥା ଗଂଗାଦିଭିଶ୍ଚନ୍ଯୈର୍ମୁନିଭିଃ ସନକାଦିଭିଃ ତଦା ଶିଵେନ ସା ତନ୍ଵୀ ପୂଜିତାର୍ଘ୍ଯାକ୍ଷତାଦିଭିଃ॥ ୨୫.
ଏହିପରି, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଜଳ, ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଏଵଂ ପରସ୍ପରଂ ତୌ ଚ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ ୨୫.
ଏଭଳି, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଏକାପରକୁ ସମ୍ମାନ କରିଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସଂଵୀତୌ ନିରୀକ୍ଷଂତୌ ପରସ୍ପରମ୍ ଅରୁଂଧତ୍ଯା ତଦା ତୌ ଚ ଦଂପତୀ ପରମେଶ୍ଵରୌ॥ ୨୫.
ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରୀରେ ଭୂଷିତ, ଏକାପରକୁ ଦେଖୁଥିବା, ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଦମ୍ପତି ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅରୁଣ୍ଧତୀ ଦେଖିଲେ।
ଅନସୂଯା ତଥା ଶଂଭୁଂ ପାର୍ଵତୀଂ ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି, ଅନସୂୟା ମଧ୍ୟ ଶମ୍ଭୁ ଓ ଯଶସ୍ୱିନୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତଥୈଵ ସର୍ଵା ଦ୍ଵିଜଯୋଷିତଶ୍ଚ ନୀରାଜଯାମାସୁରହୋ ପୁନଃ ପୁନଃ ୨୫.
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବାରମ୍ବାର ଦୀପ ଦେଖାଇ ନୀରାଜନ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ଗର୍ଗାଚାର୍ଯପ୍ରଣୋଦିତଃ ୨୫.
ଏହି ସମୟରେ, ଗର୍ଗ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ—
ହୈମଂ କଲଶମାଦାଯ ମେନା ଚାର୍ଦ୍ଧାଂ ଗାମାଶ୍ରିତା ୨୫.
ମେନା ସୁନାର କଳଶ ନେଇ, ଗୋମାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ।
ତଦା ହିମାଦ୍ରିଣା ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଵିଶ୍ଵନାଥୋ ଵରପ୍ରଦଃ ୨୫.
ତାପରେ, ହିମାଦ୍ରି କହିଲେ: ବରଦାତା ବିଶ୍ୱନାଥ—