ଅନ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ତଥା ସର୍ଵାଃ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସଦାଶିଵମ୍ ୨୫.
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଏତାଃ ସର୍ଵା ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ଶିଵଭକ୍ତୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ ଅନସୂଯାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ ହ୍ଯରୁଂଧତୀମ୍॥ ୨୫.
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିବଭକ୍ତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଅନସୂୟା ଓ ଅରୁଣ୍ଧତୀଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ରଖି—
ଚଣ୍ଡୀଂ କୁରୁ ସମୀପସ୍ଥାଂ ଲୋକପାଲନତାଂ ପ୍ରଭୋ॥ ୨୫.
—'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହିଲେ।
ତଦୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ଵାକ୍ଯଂ ନିଶମ୍ଯ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ ୨୫.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଜଗତର ନାଥ—
ଅତ୍ରୈଵ ସ୍ଥୀଯତାଂ ଚଂଡୀଂ ଯାଵଦୁଦ୍ଵହନଂ ଭଵେତ୍ ୨୫.
—'ଉଠାଇ ନେବା କାମ ସମାପ୍ତ ହେଉଅଯ୍ଯନ୍ତ ଚଣ୍ଡୀ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହିଲେ।
ଏଵମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଶଂଭୋରମିତତେଜସଃ ୨୫.
ଏପରି ଅମିତ ତେଜଉ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି—
ତଥାନ୍ଯେ ପ୍ରମଥାଃ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁମୂଚୁଃ ପ୍ରକୋପିତାଃ ୨୫.
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରମଥମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ଵଯା ନିଵାରିତାଃ କସ୍ମାଦ୍ଵଯମାଭ୍ଯୁଦଯେ ପରେ ୨୫.
'ଏପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମେ କାହିଁକି ଅଟକାଯାଇଛୁ?'
ଚଣ୍ଡୀମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପ୍ରମଥାନନ୍ଯାଂଶ୍ଚୈଵ ତଥାଵିଧାନ୍ ୨୫.
'ଚଣ୍ଡୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରମଥମାନେ, ଏହିପରି ରୂପରେ—'
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତଦା ତେନ ଚଂଡୀମୁଖ୍ଯା ଗଣାସ୍ତଦା ୨୫.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ଗଣମାନେ ସେ ସମୟରେ—
ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଯାତାଃ ପର୍ଵତେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମଂତ୍ରିଣଃ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପଂଚଵାଦ୍ଯପ୍ରଘୋଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ଭୂଯସା ୨୫.
ପାଞ୍ଚଟି ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଗଞ୍ଜନି ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ମହାଧ୍ୱନି ସହିତ ସମାବେଶ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ର ଶଂଭୁଃ ସକଲୈଃ ପରିଵାରିତଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ମଂଗଲଗୀତେନ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ॥ ୨୫.
ଏଭଳି ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶମ୍ଭୁ ଅବସ୍ଥିତ, ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଋଷଯୋ ଦେଵଗଂଧର୍ଵାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମାଃ ବଭୌ ଛତ୍ରେଣ ମହତା ଧ୍ରିମାଣେନ ମୂର୍ଦ୍ଧନି॥ ୨୫.
ଋଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛତା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଚାମରୈ ଵୀର୍ଜ୍ଯମାନୋଽସୌ ମୁକୁଟେନ ଵିରାଜିତଃ ୨୫.
ସେ ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଅଗ୍ରଗା ହ୍ଯପି ଶୋଭଂତଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ ୨୫.
ଆଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଗାଯକାଃ ସର୍ଵେ ପରମମଂଗଲମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଗାୟକମାନେ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଅରୁଂଧତୀ ମହାଭାଗା ଅନସୂଯା ତଥୈଵ ଚ ୨୫.
ଅରୁନ୍ଧତୀ ଏବଂ ଅନସୂୟା, ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଭିଃ ସମେତୋ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ବଭୌ ତଦାନୀଂ ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୫.
ଏମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ସେଇ ସମୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ସ ଵୀଜ୍ଯମାନଃ ପଵନେନଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛତ୍ରଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଶଶିନା ହ୍ଯଧିଷ୍ଠିତମ୍ ୨୫.
ସେ ପବନରେ ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଛତା ଧରାଯାଇଥିଲା।
ପୁଷ୍ପୈର୍ଵଵର୍ଷୁର୍ହ୍ଯଵକୀର୍ଯମାଣା ଦେଵାସ୍ତଦାନୀଂ ମୁନିଭିଃ ସମେତାଃ ଵିଵେଶ ଶଂଭୁଃ ପରଯା ସପର୍ଯଯା ସଂପୂଜ୍ଯମାନୋ ନରଦେଵଦାନଵୈଃ॥ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ମିଶି ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଶମ୍ଭୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜା ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ସମାଗତଃ ଶଂଭୁଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି ଶମ୍ଭୁ ଆସି, ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଗଜାଦୁତ୍ତାରଯାମାସ ମହେଶଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମଃ ୨୫.
ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତ ମହେଶଙ୍କୁ ହାତୀରୁ ଉତାରିଲେ।
ମେନଯା ସଖିଭିଃ ସାକଂ ତଥୈଵ ଚ ପୁରୋଧସା ୨୫.
ମେନା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ଓ ପୂରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତଃ ସଦ୍ଯଃ ପୁରୋଧାଃ କୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ ୨୫.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉତ୍ସାହରେ ପୂରୋହିତ ତୁରନ୍ତ ନିୟମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅଂତର୍ଵେଦ୍ଯାଂ ସଂପ୍ରଵେଶ୍ଯ ଯତ୍ର ସା ପାର୍ଵତୀ ସ୍ଥିତା ୨୫.
ସେମାନେ ଅନ୍ତରବେଦୀକୁ ନେଇଯାଇଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଦଢ଼ିଆ ଥିଲେ।
ତତ୍ରାନୀତୋ ହରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ୨୫.
ସେଠାରେ ହରଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ସିଧାସଳଖ ଆଣିଲେ।
ଗର୍ଗୋ ମୁନିଶ୍ଚୋପଵିଷ୍ଟସ୍ତତ୍ରୈଵ ଘଟିକାଲଯେ ୨୫.
ସେଠାରେ ଗର୍ଗ ଋଷି ଘଣ୍ଟା ଘରେ ବସିଥିଲେ।
ଓଁପୁଣ୍ଯେତି ପ୍ରଣିଗଦନ୍ଗର୍ଗୋ ଵଧ୍ଵଂଜଲିଂ ଦଧେ ୨୫.
ଓଁ 'ପୁଣ୍ୟ' ବୋଲି ଗର୍ଗ ମୁହଁରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବଧୁଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି ନମସ୍କାର କଲେ।
ତଯା ସଂପୂଜିତୋ ରୁଦ୍ରୋ ଦଧ୍ଯକ୍ଷତକୁଶାଦିଭିଃ ୨୫.
ସେ ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାଉଳ, କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସାମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଗଲା।