ଆଜଗ୍ମୁଃ ସକଲାତ୍ରାସ୍ତେ ଯତ୍ର ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୫.
ସମସ୍ତେ ଏକଠା ହୋଇ ଯେଉଁଠାରେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ତଥା ମହର୍ଷିଭିସ୍ତତ୍ର ତଥା ଦେଵଗଣୈଃ ସହ ୨୫.
ଏହିପରି, ମହାର୍ଷିମାନେ ଏବଂ ଦେବମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷଂ ସର୍ଵେ ଶଂକରସେଵକାଃ ୨୫.
ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସେବକମାନେ ଏକଠା ହେଲେ।
ତଥୋଦ୍ଯତୋ ଯୋଗିନାଚକ୍ରଯୁକ୍ତା ଗଣା ଗଣାନାଂ ଗଣାନାଂ ପତିରେକଵର୍ଚସାମ୍ ୨୫.
ତାପରେ, ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଚକ୍ର ସହିତ, ଅପୂର୍ବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ମାଳିକ ଗଣମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ତଦ୍ଯୋଗିନୀ ଚକ୍ରମତିପ୍ରଚଂଡଂ ଟଂକାରଭେରୀରଵନିସ୍ଵନେନ ୨୫.
ସେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଚକ୍ର ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ତାହା ଢୋଲ ଓ ଭେରୀର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା।
କଂଠେ କର୍କୋଟକଂ ନାଗଂ ହାରଭୂତଂ ଚ କାର ସା ୨୫.
ସେ ଗଳାରେ କର୍କୋଟକ ନାଗକୁ ହାର ଭାବେ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ଭୂଷଣ ହେଉଥିଲା।
କର୍ଣାଵତଂସାନ୍ସା ଦଧ୍ରେ ପାଣିପାଦମଯାଂସ୍ତଥା ୨୫.
ତାଙ୍କ ଚୁଆଁରେ ହାତ ଓ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଦ୍ଵୀପିଚର୍ମପରୀଧାନା ଯୋଗିନୀଚକ୍ରସଂଯୁତା ୨୫.
ସେ ବାଘର ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ଚକ୍ର ସହିତ ଉଭୟ ହେଉଥିଲେ।
ତଥା ପ୍ରେତୈଶ୍ଚ ଭୂତୈଶ୍ଚ କପଟୈଃ ପରିଵାରିତା ଯେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞନାଶାର୍ଥେ ଶିଵେନାଜ୍ଞାପିତାସ୍ତଦା॥ ୨୫.
ସେ ପ୍ରେତ, ଭୂତ ଓ ଛଳବେଶୀ ଆତ୍ମାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସିଥିଲେ।
ତଥା କାଲୀ ଭୈରଵୀ ଚ ମାଯା ଚୈଵ ଭଯାଵହା ୨୫.
ଏହିପରି କାଳୀ, ଭୈରବୀ ଓ ମାୟା, ସମସ୍ତେ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚୈଵ ତଥା ସର୍ଵାଃ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସଦାଶିଵମ୍ ୨୫.
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଏତାଃ ସର୍ଵା ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ଶିଵଭକ୍ତୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ ଅନସୂଯାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ ହ୍ଯରୁଂଧତୀମ୍॥ ୨୫.
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିବଭକ୍ତ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଅନସୂୟା ଓ ଅରୁଣ୍ଧତୀଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ରଖି—
ଚଣ୍ଡୀଂ କୁରୁ ସମୀପସ୍ଥାଂ ଲୋକପାଲନତାଂ ପ୍ରଭୋ॥ ୨୫.
—'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହିଲେ।
ତଦୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ଵାକ୍ଯଂ ନିଶମ୍ଯ ଜଗଦୀଶ୍ଵରଃ ୨୫.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଜଗତର ନାଥ—
ଅତ୍ରୈଵ ସ୍ଥୀଯତାଂ ଚଂଡୀଂ ଯାଵଦୁଦ୍ଵହନଂ ଭଵେତ୍ ୨୫.
—'ଉଠାଇ ନେବା କାମ ସମାପ୍ତ ହେଉଅଯ୍ଯନ୍ତ ଚଣ୍ଡୀ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ,' ବୋଲି କହିଲେ।
ଏଵମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଶଂଭୋରମିତତେଜସଃ ୨୫.
ଏପରି ଅମିତ ତେଜଉ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କଥା ଶୁଣି—
ତଥାନ୍ଯେ ପ୍ରମଥାଃ ସର୍ଵେ ଵିଷ୍ଣୁମୂଚୁଃ ପ୍ରକୋପିତାଃ ୨୫.
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରମଥମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତ୍ଵଯା ନିଵାରିତାଃ କସ୍ମାଦ୍ଵଯମାଭ୍ଯୁଦଯେ ପରେ ୨୫.
'ଏପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆମେ କାହିଁକି ଅଟକାଯାଇଛୁ?'
ଚଣ୍ଡୀମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପ୍ରମଥାନନ୍ଯାଂଶ୍ଚୈଵ ତଥାଵିଧାନ୍ ୨୫.
'ଚଣ୍ଡୀ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରମଥମାନେ, ଏହିପରି ରୂପରେ—'
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତଦା ତେନ ଚଂଡୀମୁଖ୍ଯା ଗଣାସ୍ତଦା ୨୫.
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ କରି ଗଣମାନେ ସେ ସମୟରେ—
ତାଵତ୍ସର୍ଵେ ସମାଯାତାଃ ପର୍ଵତେଂଦ୍ରସ୍ଯ ମଂତ୍ରିଣଃ ୨୫.
ସେଇ ସମୟରେ ପର୍ବତରାଜଙ୍କର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପଂଚଵାଦ୍ଯପ୍ରଘୋଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ଭୂଯସା ୨୫.
ପାଞ୍ଚଟି ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଗଞ୍ଜନି ଓ ବ୍ରହ୍ମାର ମହାଧ୍ୱନି ସହିତ ସମାବେଶ ଅଧିକ ମାନ୍ୟତା ପାଇଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ର ଶଂଭୁଃ ସକଲୈଃ ପରିଵାରିତଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ମଂଗଲଗୀତେନ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତଃ॥ ୨୫.
ଏଭଳି ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶମ୍ଭୁ ଅବସ୍ଥିତ, ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳା ମଙ୍ଗଳ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଋଷଯୋ ଦେଵଗଂଧର୍ଵାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପର୍ଵତୋତ୍ତମାଃ ବଭୌ ଛତ୍ରେଣ ମହତା ଧ୍ରିମାଣେନ ମୂର୍ଦ୍ଧନି॥ ୨୫.
ଋଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପର୍ବତମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛତା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଚାମରୈ ଵୀର୍ଜ୍ଯମାନୋଽସୌ ମୁକୁଟେନ ଵିରାଜିତଃ ୨୫.
ସେ ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ ଓ ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ଅଗ୍ରଗା ହ୍ଯପି ଶୋଭଂତଃ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତାଃ ୨୫.
ଆଗରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଗାଯକାଃ ସର୍ଵେ ପରମମଂଗଲମ୍ ୨୫.
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଗାୟକମାନେ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ।
ଅରୁଂଧତୀ ମହାଭାଗା ଅନସୂଯା ତଥୈଵ ଚ ୨୫.
ଅରୁନ୍ଧତୀ ଏବଂ ଅନସୂୟା, ଦୁହେଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଭିଃ ସମେତୋ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ବଭୌ ତଦାନୀଂ ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୫.
ଏମାନେ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ସେଇ ସମୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ସ ଵୀଜ୍ଯମାନଃ ପଵନେନଃ ସାକ୍ଷାଚ୍ଛତ୍ରଂ ଚ ତସ୍ମୈ ଶଶିନା ହ୍ଯଧିଷ୍ଠିତମ୍ ୨୫.
ସେ ପବନରେ ପଙ୍କା କରାଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହରେ ଛତା ଧରାଯାଇଥିଲା।