ଅଵିଦ୍ଯଯା ଵୃତଂ ତେନ କୃତଂ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରା ହି ମଣ୍ଡପମ୍ ୨୪.
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଏହି ମଣ୍ଡପକୁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଢାକି ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ଵିଵାହୋ ହି ମହାଭାଗ ଅଵିଦ୍ଯାମୂଲ ଏଵ ଚ ୨୪.
ହେ ମହାଭାଗ, ବିବାହ ନିଜେ ଅଜ୍ଞାନକୁ ମୂଳ ଭାବେ ଧରିଥାଏ।
ନାରଦଂ ଚ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ ଅନେକାଶ୍ଚର୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ଵିଚିତ୍ରଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା॥ ୨୪.
ନାରଦଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ବହୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ସବୁକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଗଠନ କରିଥିଲେ।
କୃତଂ ଚ ତେନାଦ୍ଯ ପଵିତ୍ରମୁତ୍ତମଂ ତଂ ଯଜ୍ଞଵାଟଂ ବହୁଭିଃ ପୁରସ୍କୃତମ୍ ୨୪.
ସେ ଆଜି ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଉତ୍ତମ ଶୁଦ୍ଧ ଯଜ୍ଞବାଟକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯମାଣାସ୍ତେ ସର୍ଵେ ସୁରେନ୍ଦ୍ରା ଋଷିଭିଃ ସହ ୨୪.
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁମାନେ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଏଠି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ତଥୈଵ ତେଷାଂ ଚ ମନୋହରାଣି ହର୍ମ୍ଯାଣି ତେନ ପ୍ରତିକଲ୍ପିତାନି ଵସଂତି ଯତ୍ରୈଵ ସୁଖେନ ତେଭ୍ଯଃ ସ ତତ୍ରତତ୍ରୋପଵନଂ ଚକାର॥ ୨୪.
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନୋହର ହର୍ମ୍ୟଗୁଡିକ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ସୁଖରେ ବସିଥାନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠିଏଠି ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ତେଷାମର୍ଥେ ମହାର୍ହାଣି ଧାରାଜିରଗୃହାଣି ଚ ୨୪.
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହାମୂଲ୍ୟ ଗୃହ ଓ ଘରର ଶ୍ରେଣୀ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ନିଵାସାର୍ଥେ କଲ୍ପିତାନି ସାଵକାଶାନି ତତ୍ର ଵୈ ୨୪.
ସେଠାରେ ବସିବା ପାଇଁ ଖୋଲା ଘରଗୁଡିକ ଯୋଜନା କରାଯାଇଥିଲା।
ଏଵଂ ଵିସ୍ତାରଯାମାସ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ବହୂନ୍ଯପି ୨୪.
ଏଭଳି ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅନେକ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ।
ଭୈରଵାଃ କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଶ୍ଚ ଯେଽନ୍ଯେ ଚ କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ ୨୪.
ଭୈରବ, କ୍ଷେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥସେଵିନଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଖେଚରାଶ୍ଚ ତଥା ପରେ ୨୪.
ଅନ୍ୟମାନେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, କିଛି ଆକାଶରେ ଘୁଡ଼ନ୍ତି, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଅଛନ୍ତି।
କୃତାନି ଚ ମନୋଜ୍ଞାନି ଭଵନାନି ମହାଂତିଵୈ ୨୪.
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ସୁନ୍ଦର ମହଲ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ରୈଵ ତେ ସର୍ଵଗଣୈଃ ସମେତା ନିଵାସିତାସ୍ତେନ ହିମାଦ୍ରିଣା ସ୍ଵଯମ୍ ୨୪.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଗଣ ସହିତ ସେମାନେ ହିମାଦ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବସାଯାଇଥିଲେ।
ତତ୍ରୋପଵିଵିଶୁଃ ସର୍ଵେ ସତ୍କୃତାଶ୍ଚ ହିମାଦ୍ରିଣା ୨୫.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ବସିଗଲେ, ହିମାଦ୍ରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ।
ତତ୍ରୈଵ ଚ ମହାମାତ୍ରଂ ନିର୍ମିତଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା ୨୫.
ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଏକ ବଡ଼ ଦରବାର ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତଥୈଵ ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତ୍ଵପରଂ ଭଵନଂ ସ୍ଵଯମେଵ ହି ଵଣ୍ଡୀଗୃହଂ ମନୋଜ୍ଞଂ ଚ ତଥୈଵ କୃତଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍॥ ୨୫.
ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗୃହ ତିଆରି କଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ବାଣୀଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ଦରବାର ମଧ୍ୟ ତିଆରି କଲେ।
ତଥୈଵ ଶ୍ଵେତଂ ପରମଂ ମନୋଜ୍ଞଂ ମହାପ୍ରଭଂ ଦେଵଵରୈଃ ସୁପୂଜିତମ୍ ୨୫.
ଏହିପରି, ଏକ ଶ୍ୱେତ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମୟ ଦରବାର, ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଉଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ, ତିଆରି ହେଲା।
ତତ୍ରୈଵ ଶଂଭୁଃ ପରଯା ଵିଭୂତ୍ଯା ସ ସ୍ଥାପିତସ୍ତେନ ହିମାଦ୍ରିଣା ଵୈ॥ ୨୫.
ସେଠାରେ ହିମାଳୟ ତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶ୍ରୀରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ବସାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ମେନା ସମାଯାତା ସଖୀଗଣୈଃ ୨୫.
ଏହି ସମୟରେ ମେନା ତାଙ୍କ ସହିତୀ ସଖୀମାନେ ନେଇ ଆସିଲେ।
ତଦା ଵାଦିତ୍ରଦିର୍ଘୋପୈର୍ନାଦିତଂ ଭୁଵନତ୍ରଯମ୍ ୨୫.
ତାପରେ ଦୀର୍ଘ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣର ଶବ୍ଦରେ ତିନି ଜଗତ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଲା।
ଅଵଲୋକ୍ଯ ପରା ସାଧ୍ଵୀ ମେନାଽଜାନାଦ୍ଧରଂ ତଦା ୨୫.
ସେ ଦେଖି ମେନା, ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀ, ସେ ସମୟରେ ହରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ଯଦ୍ଵୈ ପୁରୋକ୍ତଂ ଚ ତଯା ପାର୍ଵତ୍ଯା ମମ ସନ୍ନିଧୌ ମହେଶସ୍ଯ ମଯା ଦୃଷ୍ଟମନିର୍ଵାଚ୍ଯଂ ଚ ସଂପ୍ରତି॥ ୨୫.
ପୂର୍ବରୁ ପାର୍ବତୀ ମୋ ଉପସ୍ଥିତିରେ ମହେଶଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯାହା କହିଥିଲେ, ଏବେ ମୁଁ ତାହାକୁ ଅବିବରଣୀୟ ଭାବରେ ଦେଖୁଛି।
ଏଵଂ ଵିସ୍ମଯମାପନ୍ନା ଵିପ୍ରପତ୍ନୀଭିରାଵୃତା ୨୫.
ଏଭଳି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରି ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜନାନୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ।
କଂଚୁକୀ ପରମା ଦିଵ୍ଯା ନାନାରତ୍ନୈଶ୍ଚ ଶୋଭିତା ୨୫.
ସେ ଏକ ଦିବ୍ୟ କମ୍ବଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ଥିଲା।
ବିଭ୍ରତୀ ଚ ତଦା ହାରଂ ଦିଵ୍ଯରତ୍ନଵିଭୂଷିତମ୍ ୨୫.
ସେ ସମୟରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ହାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ତତ୍ରୋପଵିଷ୍ଟା ସୁଭଗା ଧ୍ଯାଯଂତୀ ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ୨୫.
ସେଠାରେ ସେ ଭାଗ୍ୟବତୀ ଜନାନୀ ବସି ଉଚ୍ଚତମ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ଗର୍ଗୋ ଵାକ୍ଯମଭାଷତ ତ୍ଵରିତେନୈଵ ଵେଲାଯାମସ୍ଯାମେଵ ଵିଚକ୍ଷଣାଃ॥ ୨୫.
ଏହି ସମୟରେ ଗର୍ଗ ସେଠାରେ କହିଲେ, 'ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ, କାଳ ଆସିଗଲା।'
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଗର୍ଗସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ ୨୫.
ସେ ମହାତ୍ମା ଗର୍ଗଙ୍କର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିଲେ।
ମହାଵିଭୂତ୍ଯା ସଂଯୁକ୍ତାଃ ସର୍ଵେ ମଂଗଲପାଣଯଃ ୨୫.
ସମସ୍ତେ ବଡ଼ ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ ହାତ ଥିଲେ।
ଉପାଯନାନ୍ଯନେକାନି ଜଗୃହୁଃ ସ୍ନିଗ୍ଧଲୋଚନାଃ ୨୫.
ସେମାନେ ମୃଦୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନେକ ଉପହାର ନେଇଥିଲେ।