ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତସ୍ତତ୍ର ହିମାଲଯଗୃହଂ ପ୍ରତି ୨୪.
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ହିମାଲୟଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା ପାଇଁ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ଭ୍ରାଂତୋ ହି ନାରଦସ୍ତେନ କୃତ୍ରିମେଣ ମହାଯଶାଃ ୨୪.
ସେ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାରଦ ଏଠୁ ସେଠାକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମଂଡପଂ ତସ୍ଯ ହିମାଦ୍ରେ ରତ୍ନଚିତ୍ରିତମ୍ ୨୪.
ନାରଦ ହିମାଲୟଙ୍କ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସହସ୍ରସ୍ତମ୍ଭସଂଯୁକ୍ତଂ ତତୋଽଦ୍ରିଃ ସ୍ଵଗଣୈର୍ଵୃତଃ ୨୪.
ହିମାଲୟ ପର୍ବତ ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ମଣ୍ଡପ ହଜାର ଖମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଆଗତାସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୋଗମାଃ ମହାଦେଵୋ ଵୃଷାରୂଢୋ ହ୍ଯାଗତୋଦ୍ଵହନଂ ପ୍ରତି॥ ୨୪.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆସିଲେ; ଏବଂ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ମହାଦେବ ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହିମଵାନ୍ଗିରିସତ୍ତମଃ ୨୪.
ତାହାପରେ, ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମବାନ୍,
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଶଂକରଂ ପ୍ରତି॥ ୨୪.
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରି, କହିଲେ, 'ଏବେ ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।'
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନିର୍ହିମଵତୋ ଗିରେଃ ମେନାକେନ ଚ ସହ୍ଯେନ ମେରୁଣା ଗିରିଣା ସହ॥ ୨୪.
ହିମବାନ୍ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୁନି ମେନା, ସହ୍ୟ ଓ ମେରୁ ସହିତ,
ଏଭିଃ ସମେତୋ ହ୍ଯଧୁନାମହାମତେ ଯତସ୍ଵ ଶୀଘ୍ରଂ ଶିଵମତ୍ର ଚାନଯ ୨୪.
ଏହିମାନେ ସହିତ ଏବେ ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଶିବଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସ ଜଗାମ ତୂର୍ଣାଂ ସହୈ ଵ ତୈଃ ପର୍ଵତରାଜଭିଶ୍ଚ ୨୪.
'ଏହିପରି ହେଉ,' ଭାବି, ସେ ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ।
ତାଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ଦେଵୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୨୪.
ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପପ୍ରଚଛୁର୍ନାରଦଂ ସର୍ଵେ ଯେଽନ୍ଯେ ରୁଦ୍ରଚରା ଭୃଶମ୍ ୨୪.
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନାରଦଙ୍କୁ ଉତ୍ସୁକତାରେ ପଚାରିଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯାତ୍ମଜାଃ ସ୍ଵାଃ ସ୍ଵାଃ ସହ୍ଯମୈନାକମେରଵଃ ୨୪.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ନିଜ ନିଜ ପୁଅ—ସହ୍ୟ, ମୈନାକ ଓ ମେରୁ—କୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ।
ତତୋଽଵୋଚନ୍ମହାତେଜା ନାରଦଶ୍ଚର୍ଷିସତ୍ତମଃ ୨୪.
ତାପରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ କହିଲେ।
ଏକାଂତମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତଦା ସୁରେନ୍ଦ୍ରଂ ସ ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ ୨୪.
ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତକୁ ନେଇ, ନାରଦ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପୁରା କୃତଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନସ୍ତ୍ଵଯା କିଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ତତ୍ସକଲଂ ଶଚୀପତେ ୨୪.
ଶଚୀପତି, ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରିଥିଲ, ସେ ସବୁ କି ଭୁଲିଯାଇଛ?
ଅହୋ ଵିମୋହିତସ୍ତେନ ପ୍ରତିରୂପେଣ ଭାସ୍ଵତା ୨୪.
ହାଁ, ସେଇ ଚମକୁଥିବା ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲ।
ବ୍ରହ୍ମା ଚୈଵ ତଥାଭୂତସ୍ତଂ ଚୈଵ କୃତଵାନସୌ॥ ୨୪.
ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସେଇ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠି ଏକେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଘଟିଥିଲା।
ମାଯାମଯୋ ଵୃଷଭସ୍ତେନ ଵେଷାତ୍କୃତୋ ହି ନାଗୋଶ୍ଵତରସ୍ତଥୈଵ ୨୪.
ମାୟାର ଦ୍ୱାରା ଗୋଡ଼ଟିକୁ ଏହି ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା; ସେହିପରି ସାପ ଓ ଗଧାକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଦେଵେଂଦ୍ରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨୪.
ସେହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ କଥା କହିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ପ୍ରତି ତଦା ଶୀଘ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯାମି ଵସାତ୍ର ଭୋଃ ୨୪.
ଏହା ଦେଖି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି, ମିତ୍ର।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ ୨୪.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ କଥା କହିଲେ।
ନିଵାତକଵଚୈଃ ପୂର୍ଵଂ ମୋହିତୋଽସି ଶଚୀପତେ ୨୪.
ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ନିବାତକବଚମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲା, ଶଚୀପତି।
ମହାଵିଦ୍ଯାବଲେନୈଵ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମଣ୍ଡପେଽଧୁନା ୨୪.
ଏବେ, ମହାବିଦ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କର।
ଵିପକ୍ଷା ହି କୃତାଃ ସର୍ଵେ ମମ ଵାକ୍ଯାଚ୍ଚ ଵାସଵ ୨୪.
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦମିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ବାସବ।
ଜଯମିଚ୍ଛଂତି ଵୈ ମୂଢା ନ ଚ ଭେତଵ୍ଯମଣ୍ଵପି॥ ୨୪.
ଭ୍ରମିତମାନେ ଜୟ ଚାହିଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସତରେ କିଛି ଭୟ କରିବା ଦରକା ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଵିଵଦମାନାଂସ୍ତାନ୍ଦେଵାଞ୍ଛକ୍ରପୁରୋଗମାନ୍ ୨୪.
ଏଭଳି, ଶକ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବମାନେ ବିବାଦ କରୁଥିଲେ,
ଦଦାତି ଵା ନ ଦଦାତି କନ୍ଯାଂ ଗିରୀନ୍ଦ୍ରଃ ସ୍ଵାଂ ଵୈ କଥ୍ଯତାଂ ଶୀଘ୍ରମେଵ ୨୪.
ପାହାଡ଼ର ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଦେଇଛନ୍ତି କି ନାହିଁ? ଏହା ଶୀଘ୍ର କହିଦିଅ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସଞ୍ଛଂଭୁରୁଵାଚ ଵଚନଂ ତଦା ମାଯଯା ମମ କିଂ କାର୍ଯଂ ଵଦ ଵିଷ୍ଣୋ ଯଥାତଥମ୍॥ ୨୪.
ଏହା ଶୁଣି, ଚଁଭୁ ହସି କହିଲେ: 'ମୋତେ ମାୟାର କଣ ଆବଶ୍ୟକ? ବିଷ୍ଣୁ, ଏହା ସତ୍ୟ କହ।'
କେନାପ୍ଵୁପାଯେନ ଫଲଂ ହି ସାଧ୍ଯମିତ୍ଯୁଚ୍ଯତେ ପଂଡିତୈର୍ନ୍ଯାଯଵିଦ୍ଭିଃ ୨୪.
କେଉଁ ପ୍ରକାରରେ ଫଳ ଲାଭ ହେବ? ଏହି କଥା ନ୍ୟାୟ ଜଣା ପଣ୍ଡିତମାନେ କହିଥିଲେ।