ଗଜାଃ ସ୍ଵଲଂକୃତା ହ୍ଯାସନ୍କୃତ୍ରିମା ହ୍ଯକୃତୋପମାଃ ୨୪.
ସେଠାରେ ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହାଥୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନକଲି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଲାଗୁଥିଲେ ।
ରଥା ରଥିଯୁତା ହ୍ଯାସନ୍କୃତ୍ରିମା ହ୍ଯକୃତୋପମାଃ ୨୪.
ସେଠାରେ ରଥ ଓ ତାଙ୍କ ସାରଥି ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ନକଲି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ।
ମହାଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତୋ ନଂଦୀ କୃତସ୍ତେନ ହି ମଂଡପେ ୨୪.
ବଡ଼ ଦ୍ୱାରରେ ନନ୍ଦି ଥିଲେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଣ୍ଡପରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ ।
ତସ୍ଯୋପରି ମହଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପକଂ ରତ୍ନଭୂଷିତମ୍ ୨୪.
ତାଙ୍କ ଉପରେ ବଡ଼ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପକ ରଥ ଥିଲା, ଯାହା ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେ ଗଜୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ଶୁଦ୍ଧକାଶ୍ମୀରସନ୍ନିଭୌ ୨୪.
ବାମପାଖରେ ଦୁଇଟି ହାଥୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସ୍ୱଚ୍ଛ କାଶ୍ମୀର ବସ୍ତ୍ର ପରି ଚମକୁଥିଲେ ।
ତଥୈଵ ଦକ୍ଷିଣେ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଦ୍ଵାଵଶ୍ଵୌ ଦଂଶିତୌ କୃତୌ ୨୪.
ସେପରି ଡାହାଣପାଖରେ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଭଲଭାବେ ସଜାଯାଇଥିଲେ ।
ଷୋଡଶପ୍ରକୃତୀସ୍ତେନ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଧୀମତା ୨୪.
ସେଠାରେ ଷୋଡଶ ପ୍ରକୃତି ଅର୍ଥାତ୍ ଷୋଳ ଧରଣର କର୍ମଚାରୀମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସଠିକ୍ ଆକୃତିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ତଥୈଵ ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ଭୃଗ୍ଵାଦ୍ଯଶ୍ଚ ତପୋଧନାଃ ୨୪.
ସେପରି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଭୃଗୁ ଆଦି ତପସ୍ଵୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ ।
କୃତାଃ ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମାନୋ ଯାଥାତଥ୍ଯେନ ଧୀମତା ୨୪.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହାନ୍ମାନେ ତାଙ୍କ ସଠିକ୍ ଆକୃତିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ ।
ଅନେକାଶ୍ଚର୍ଯସଂଭୂତୋ ଦିଵ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯଵିମୋହନଃ ୨୪.
ସେଠାରେ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେବା ପରି ଦିବ୍ୟ ଓ ମନମୋହକ ଜିନିଷ ଥିଲା ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନୋଦିତସ୍ତତ୍ର ହିମାଲଯଗୃହଂ ପ୍ରତି ୨୪.
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ହିମାଲୟଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବା ପାଇଁ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ଭ୍ରାଂତୋ ହି ନାରଦସ୍ତେନ କୃତ୍ରିମେଣ ମହାଯଶାଃ ୨୪.
ସେ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାରଦ ଏଠୁ ସେଠାକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ।
ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ମଂଡପଂ ତସ୍ଯ ହିମାଦ୍ରେ ରତ୍ନଚିତ୍ରିତମ୍ ୨୪.
ନାରଦ ହିମାଲୟଙ୍କ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ମଣ୍ଡପରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସହସ୍ରସ୍ତମ୍ଭସଂଯୁକ୍ତଂ ତତୋଽଦ୍ରିଃ ସ୍ଵଗଣୈର୍ଵୃତଃ ୨୪.
ହିମାଲୟ ପର୍ବତ ନିଜ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ମଣ୍ଡପ ହଜାର ଖମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଆଗତାସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନୋ ଦେଵା ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୋଗମାଃ ମହାଦେଵୋ ଵୃଷାରୂଢୋ ହ୍ଯାଗତୋଦ୍ଵହନଂ ପ୍ରତି॥ ୨୪.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆସିଲେ; ଏବଂ ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି ମହାଦେବ ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହିମଵାନ୍ଗିରିସତ୍ତମଃ ୨୪.
ତାହାପରେ, ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମବାନ୍,
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଶଂକରଂ ପ୍ରତି॥ ୨୪.
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରି, କହିଲେ, 'ଏବେ ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।'
ତତସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନିର୍ହିମଵତୋ ଗିରେଃ ମେନାକେନ ଚ ସହ୍ଯେନ ମେରୁଣା ଗିରିଣା ସହ॥ ୨୪.
ହିମବାନ୍ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୁନି ମେନା, ସହ୍ୟ ଓ ମେରୁ ସହିତ,
ଏଭିଃ ସମେତୋ ହ୍ଯଧୁନାମହାମତେ ଯତସ୍ଵ ଶୀଘ୍ରଂ ଶିଵମତ୍ର ଚାନଯ ୨୪.
ଏହିମାନେ ସହିତ ଏବେ ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଚେଷ୍ଟା କରି, ଶିବଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସ ଜଗାମ ତୂର୍ଣାଂ ସହୈ ଵ ତୈଃ ପର୍ଵତରାଜଭିଶ୍ଚ ୨୪.
'ଏହିପରି ହେଉ,' ଭାବି, ସେ ଏହି ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ।
ତାଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ଦେଵୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୨୪.
ସେଇ ସମୟରେ, ଦେବମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପପ୍ରଚଛୁର୍ନାରଦଂ ସର୍ଵେ ଯେଽନ୍ଯେ ରୁଦ୍ରଚରା ଭୃଶମ୍ ୨୪.
ଯେଉଁମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନାରଦଙ୍କୁ ଉତ୍ସୁକତାରେ ପଚାରିଲେ।
ଏକୈକସ୍ଯାତ୍ମଜାଃ ସ୍ଵାଃ ସ୍ଵାଃ ସହ୍ଯମୈନାକମେରଵଃ ୨୪.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ନିଜ ନିଜ ପୁଅ—ସହ୍ୟ, ମୈନାକ ଓ ମେରୁ—କୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ।
ତତୋଽଵୋଚନ୍ମହାତେଜା ନାରଦଶ୍ଚର୍ଷିସତ୍ତମଃ ୨୪.
ତାପରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରଦ କହିଲେ।
ଏକାଂତମାଶ୍ରିତ୍ଯ ତଦା ସୁରେନ୍ଦ୍ରଂ ସ ନାରଦୋ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ ୨୪.
ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତକୁ ନେଇ, ନାରଦ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପୁରା କୃତଂ ତସ୍ଯ ମହାତ୍ମନସ୍ତ୍ଵଯା କିଂ ଵିସ୍ମୃତଂ ତତ୍ସକଲଂ ଶଚୀପତେ ୨୪.
ଶଚୀପତି, ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ସେଇ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରିଥିଲ, ସେ ସବୁ କି ଭୁଲିଯାଇଛ?
ଅହୋ ଵିମୋହିତସ୍ତେନ ପ୍ରତିରୂପେଣ ଭାସ୍ଵତା ୨୪.
ହାଁ, ସେଇ ଚମକୁଥିବା ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଥିଲ।
ବ୍ରହ୍ମା ଚୈଵ ତଥାଭୂତସ୍ତଂ ଚୈଵ କୃତଵାନସୌ॥ ୨୪.
ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ସେଇ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଠି ଏକେ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଘଟିଥିଲା।
ମାଯାମଯୋ ଵୃଷଭସ୍ତେନ ଵେଷାତ୍କୃତୋ ହି ନାଗୋଶ୍ଵତରସ୍ତଥୈଵ ୨୪.
ମାୟାର ଦ୍ୱାରା ଗୋଡ଼ଟିକୁ ଏହି ଭାବରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା; ସେହିପରି ସାପ ଓ ଗଧାକୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଭାବରେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଦେଵେଂଦ୍ରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨୪.
ସେହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ କଥା କହିଲେ।