ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମସହିତୈଃ ସୂକ୍ତୈର୍ନାନାଵିଧୈସ୍ତଥା ୨୩.
ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୂଜା କଲେ।
ଅଭ୍ଯଂଜନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତସ୍ଯ ପରାତ୍ମନଃ ୨୩.
ସେମାନେ ସେଇ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କଲେ।
ଅନେକୈର୍ମୌକ୍ତିକୈର୍ଯୁକ୍ତା ମୁଣ୍ଡମାଲାଽଭଵତ୍ତଦା ବଭୂଵୁର୍ମଡନାନ୍ଯେଵ ଜାତରୂପମଯାନି ଚ॥ ୨୩.
ତାହାପରେ, ମୁଣ୍ଡମାଳା ଅନେକ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ହେଲା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ମାଳା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଦେଲା।
ସର୍ଵଭୂଷଣସଂପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୩.
ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ ଦେବଦେବୀ ମହେଶ୍ୱର।
ଚଂଡିକା ଵରଭଗିନୀ ତଦା ଜାତା ଭଯାଵହା ୨୩.
ସେଇ ସମୟରେ, ଚଣ୍ଡିକା ନାମକ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଉଣୀ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ହୈମଂ କଲଶମାଦାଯ ପୂର୍ଣଂ ମୂର୍ଧ୍ନା ମହାପ୍ରଭା ୨୩.
ସେଇ ଦୀପ୍ତିମାନୀ ଚଣ୍ଡିକା ମୁଣ୍ଡରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର କଳଶ ଧରିଥିଲେ।
ତତ୍ର ଭୂତାନ୍ଯନେକାନି ଵିରୂପାଣି ସହସ୍ରଶଃ ୨୩.
ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ପୃଷ୍ଠତଶ୍ଚ ଗଣାଃ ପରମଦାରୁଣାଃ ୨୩.
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗଣ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ତଦା ଡମରୁନିର୍ଘୋଷଵ୍ଯାପ୍ତମାସୀଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୨୩.
ସେଇ ସମୟରେ, ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପୂରି ଦେଲା।
ତଥା ଦୁଂଦୁଭିନିର୍ଘୋଷୈଃ ଶବ୍ଦଃ କୋଲାହଲୋଽଭଵତ୍ ଅନ୍ଵଯୁଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଲୋକପାଲୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ॥ ୨୩.
ତେଣୁ, ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ହେଲା; ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେ ଏହି ମହୋତ୍ସବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ମଧ୍ଯେ ଵ୍ରଜନ୍ମହେଂଦ୍ରୋଽଥ ଐରାଵତମୁପାସ୍ଥିତଃ ୨୩.
ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଏୟାରାବତ ହାତୀ ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ।
ଚାମରୈର୍ଵୀଜ୍ଯମାନୋଽସୌ ସୁରୈର୍ବହୁଭିରାଵୃତଃ ୨୩.
ସେ, ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ବିଲୋଇତ ହେଉଥିବା, ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜାଦଯୋ ଵିପ୍ରାଃ ଶିଵସ୍ଯୋଦ୍ଵହନଂ ପ୍ରତି ୨୩.
ଭରଦ୍ୱାଜ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଶିବଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚାଶ୍ଚ ତଥାନ୍ଯେ ପ୍ରମଥାଦଯଃ ୨୩.
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଏବଂ ପ୍ରମଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
କ୍ଵ ଗତା ସାଽଧୁନା ଚଂଡୀ ଧାଵମାନାସ୍ତଦା ଭୃଶମ୍ ୨୩.
ସେ ସମୟରେ ଭୟାନକ ଚଣ୍ଡୀ ଏତେ ତେଜରେ ଦୌଡ଼ିଗଲେ, ସେ କେଉଁଠିକୁ ଗଲେ?
ଅଥ ପ୍ରୋଚୁସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ଚଂଡୀଂ ଭୈରଵସଂଯୁତାମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଭୈରବ ସହିତ ଥିବା ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରହସ୍ଯୋଵାଚ ସା ଚଂଡୀ ଭୂତାନାଂ ତତ୍ର ଶ୍ରୃଣ୍ଵତାମ୍ ୨୩.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଭୂତମାନେ ଶୁଣୁଥିବାବେଳେ, ଚଣ୍ଡୀ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ହୈମଂ କଲଶମାଦାଯ ଶିରସା ବିଭ୍ରତୀ ସ୍ଵଯମ୍ ୨୩.
ସେ ନିଜେ ମୁଣ୍ଡରେ ସୁନାର କଳଶ ଧରିଥିଲେ।
ଭୂତୈଃ ପରିଵୃତା ସର୍ଵୈଃ ସର୍ଵେଷାମଗ୍ରତୋଽଵ୍ରଜତ୍ ୨୩.
ସମସ୍ତ ଭୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଚଣ୍ଡୀ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାଦଯୋ ଲୋକପାଲା ଋଷଯସ୍ତେଽଗ୍ରପୃଷ୍ଠତଃ ୨୩.
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ, ଋଷିମାନେ ସେଠାରେ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଣୋରମିତଭାଵଜ୍ଞା ମୁକୁଂଦାଚ୍ଚ ମନୋରମାଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସାଂକଧରାଃ ସର୍ଵେ ପୀତଵାସୋନ୍ଵିତାଶ୍ଚ ତେ॥ ୨୩.
ଅପାର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମହିମାକୁ ଜାଣିଥିବା, ମୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ଦୟାଳୁ ସାଥୀମାନେ, ସମସ୍ତେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଚତୁର୍ଭୁଜାଃ କୁଂଡଲିନଃ କିରୀଟକଟକାଂଗଦୈଃ ଶୋଭିତାଃ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ମହାପୁରୁଷଲକ୍ଷଣାଃ॥ ୨୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାରିଟି ହାତ, କଣ୍ଠା, ମୁଣ୍ଡାସ, କଙ୍କଣ ଓ ବାହୁବନ୍ଧ ଧାରିଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ଗତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶ୍ରିଯୋପେତଃ ସୁରାରିହା॥ ୨୩.
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରୀ ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ବିଷ୍ଣୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବଭୌ ତ୍ରିଲୋକୀକୃତଵିଶ୍ଵମଂଗଲୋ ମହାନୁଭାଵୈର୍ହୃଦି କୃତ୍ଯ ଧିଷ୍ଠିତଃ ୨୩.
ତିନି ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ହେବା ସହ, ମହାନ ଗୁଣରେ ହୃଦୟରେ ବସି, ସେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ସ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯପୁତ୍ରୋପରି ସଂସ୍ଥିତୋ ମହାଁଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମେତୋ ଭୁଵନୈକଭର୍ତା ୨୩.
ସେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ଏକମାତ୍ର ନାଥ, ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ତଥା ଵିରିଂଚିର୍ନିଜଵାହନସ୍ଥୋ ଵେଦୈଃ ସମେତଃ ସହ ଷଡ୍ଭିରଂଗୈଃ ୨୩.
ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ବାହନ ଉପରେ ବସି, ବେଦ ଓ ତାଙ୍କର ଷଡଂଗ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଵେଧୋହରିଭ୍ଯାଂ ଚ ତଦା ସୁରେଦ୍ରୈଃ ସମାଵୃତଶ୍ଚର୍ଷିଭିଃ ସଂପରୀତଃ ୨୩.
ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ହରି, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶଂ ଵୃଷଭଂ ଧର୍ମଵତ୍ସଲମ୍ ୨୩.
ସେଠାରେ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଧର୍ମପ୍ରିୟ ବୃଷଭ ଥିଲା।
ଏଭିସ୍ସମେତୋଽସୁରଦାନଵୈଃ ସହ ଯଯୌ ମହେଶୋ ଵିବୁଦୈରଲଂକୃତଃ ୨୩.
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମିଶି, ମହାଦେବ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ।
ତଥୈଵ ସର୍ଵଂ ପରଯା ମୁଦାନ୍ଵିତଶ୍ଚକ୍ରେ ଗିରୀଂଦ୍ରଃ ସ୍ଵସୁତାର୍ଥମେଵ ୨୪.
ଏହିପରି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା ନିଜ କନ୍ୟା ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦରେ ସବୁ କାମ କଲେ।