ଦାସୋଽହମଵଦଚ୍ଛଂଭୁଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରିତୋଷିତଃ ୨୩.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶଂଭୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ଦାସ ।'
ତ୍ଵରିତେନାଵଦଚ୍ଛଂଭୁସ୍ତ୍ଵାମାହ୍ଵଯତି ସଂପ୍ରତି ନାରଦେନ ସମାଯୁକ୍ତଃ ପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵାରିତଃ॥ ୨୩.
ଶଂଭୁ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ, 'ସେ ଏବେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି,' ନାରଦଙ୍କ ସହିତ ଓ ସେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ ସବୁ ସଙ୍ଗୀଦେଉଁଠି ।
ସୁପର୍ଣମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଯୋଗୀଶ୍ଵରାଣାଂ ପ୍ରଭୁରଚ୍ଯୁତୋ ମହାନ୍ ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵରିତଂ ଦେଵୋ ଯୋଗିଧ୍ଯେଯାଂଘ୍ରିପଂକଜଃ ୨୩.
ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦୃତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ ।
ତଦା ହରିହରୌ ଦେଵାଵୈକପଦ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠତଃ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ହରି ଓ ହର, ଦୁଇ ଦେବତା, ଏକାଠି ହୋଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ ।
ଗିରିଜାତପସା ଵିଷ୍ଣୋ ଜିତୋଽହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୨୩.
ଗିରିଜାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ହାରିଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଯଥାର୍ଥେନ ଚ ଭୋ ଵିଷ୍ଣୋ କଥଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ ୨୩.
ଏବେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ତୁମ ପାଖରେ କହିବି ।
ନ ଚ ସଂକଲ୍ପଵିଧିନା ମଯା ପାଣିଗ୍ରହଃ କୃତଃ ୨୩.
ମୁଁ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ନିୟମରେ ବିବାହ କରିନାହିଁ ।
ଯତ୍କାର୍ଯଂ ତନ୍ନ ଜାନାମି ସର୍ଵଂ ପାଣିଗ୍ରହୋଚିତମ୍ ୨୩.
ବିବାହ ପାଇଁ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ ।
ଯାଵଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ସମାରେଭେ ତାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସମାଗତଃ ୨୩.
ମୁଁ କଥା କହିବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ସେତିକି ବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ ।
ତଥୈଵ ଦେଵାସୁରଯକ୍ଷଦାନଵା ନାଗାଃ ପତଂଗାପ୍ସରସୋ ମହର୍ଷଯଃ ୨୩.
ସେଇପରି ଦେବତା, ଅସୁର, ଯକ୍ଷ, ଦାନବ, ନାଗ, ପକ୍ଷୀ, ଅପ୍ସରା ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ ।
ଗଚ୍ଛଗଚ୍ଛ ମହାଦେଵ ଅସ୍ମାଭିଃ ସହିତଃ ପ୍ରଭୋ ୨୩.
'ଚଳ, ଚଳ, ହେ ମହାଦେବ, ଆମ ସହିତ ଯାଅ, ପ୍ରଭୁ!'
ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତଵିଧିନା ଶଂଭୋ କର୍ମ କର୍ତୁମିହାର୍ହସି॥ ୨୩.
ହେ ଶଂଭୁ, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏଠି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
ନାଂଦୀମୁଖଂ ମଣ୍ଡପସ୍ଥାପନଂ ଚ ତଥା ଚୈତତ୍କୁରୁ ଧର୍ମେଣ ଯୁକ୍ତମ୍ ୨୩.
ମଣ୍ଡପ ସ୍ଥାପନ ଓ ନାନ୍ଦୀମୁଖ ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କର ।
ମଣ୍ଡପସ୍ଥାପନଂ ଚୈଵ କ୍ରିଯତାଂ ହ୍ଯଧୁନା ଵିଭୋ ୨୩.
ଏବେ ମଣ୍ଡପ ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ କୃତଂ ତେନ ସର୍ଵମଭ୍ଯୁଦଯୋଚିତମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଲେ ।
ତଥାତ୍ରିଶ୍ଚ ଵଶିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଗୌତମୋଥ ଗୁରୁର୍ଭୃଗୁଃ ୨୩.
ଏହିପରି, ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଗୌତମ ଏବଂ ଗୁରୁ ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ମାର୍କଂଡେଯଃ ଶିଲାଵାକଃ ଶୂନ୍ଯପାଲୋଽକ୍ଷତଶ୍ରମଃ ୨୩.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଶିଳାବାକ, ଶୂନ୍ୟପାଳ ଏବଂ ଅକ୍ଷତଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ହ୍ଯାଗତାଃ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ ୨୩.
ଏମିତି ଅନେକ ଅନ୍ୟ ମହାପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଥିଲେ।
ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ସର୍ଵେ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗାଃ ୨୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ ଏବଂ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମସହିତୈଃ ସୂକ୍ତୈର୍ନାନାଵିଧୈସ୍ତଥା ୨୩.
ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପୂଜା କଲେ।
ଅଭ୍ଯଂଜନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତସ୍ଯ ପରାତ୍ମନଃ ୨୩.
ସେମାନେ ସେଇ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କଲେ।
ଅନେକୈର୍ମୌକ୍ତିକୈର୍ଯୁକ୍ତା ମୁଣ୍ଡମାଲାଽଭଵତ୍ତଦା ବଭୂଵୁର୍ମଡନାନ୍ଯେଵ ଜାତରୂପମଯାନି ଚ॥ ୨୩.
ତାହାପରେ, ମୁଣ୍ଡମାଳା ଅନେକ ମୁକ୍ତାରେ ଶୋଭିତ ହେଲା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର ମାଳା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଦେଲା।
ସର୍ଵଭୂଷଣସଂପନ୍ନୋ ଦେଵଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୩.
ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ ଦେବଦେବୀ ମହେଶ୍ୱର।
ଚଂଡିକା ଵରଭଗିନୀ ତଦା ଜାତା ଭଯାଵହା ୨୩.
ସେଇ ସମୟରେ, ଚଣ୍ଡିକା ନାମକ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଉଣୀ ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ହୈମଂ କଲଶମାଦାଯ ପୂର୍ଣଂ ମୂର୍ଧ୍ନା ମହାପ୍ରଭା ୨୩.
ସେଇ ଦୀପ୍ତିମାନୀ ଚଣ୍ଡିକା ମୁଣ୍ଡରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାର କଳଶ ଧରିଥିଲେ।
ତତ୍ର ଭୂତାନ୍ଯନେକାନି ଵିରୂପାଣି ସହସ୍ରଶଃ ୨୩.
ସେଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ବିଭିନ୍ନ ଆକାରର ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ପୃଷ୍ଠତଶ୍ଚ ଗଣାଃ ପରମଦାରୁଣାଃ ୨୩.
ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗଣ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ତାଙ୍କ ପଛରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ତଦା ଡମରୁନିର୍ଘୋଷଵ୍ଯାପ୍ତମାସୀଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୨୩.
ସେଇ ସମୟରେ, ଡମ୍ରୁର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ପୂରି ଦେଲା।
ତଥା ଦୁଂଦୁଭିନିର୍ଘୋଷୈଃ ଶବ୍ଦଃ କୋଲାହଲୋଽଭଵତ୍ ଅନ୍ଵଯୁଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଲୋକପାଲୈଃ ସମନ୍ଵିତାଃ॥ ୨୩.
ତେଣୁ, ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ଭୟଙ୍କର କୋଳାହଳ ହେଲା; ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ ଏବଂ ଲୋକପାଳମାନେ ଏହି ମହୋତ୍ସବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।