ତଥା ଋଷିଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵପନ୍ନଗାନ୍ ୨୩.
ଏହିପରି ଋଷିମାନେ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ଡାକ।
ଏତାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସୁବହୂନାନଯସ୍ଵେତି ସତ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ନେଇଆ।
ଉଵାଚ ନାରଦଂ ଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁମାନଯ ସତ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ଦେବତା ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ନେଇଆ।'
ଶଂଭୋର୍ଵଚନମାଦାଯ ଶିରସା ଲୋକପାଵନଃ ୨୩.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ସେ ଲୋକପବିତ୍ରକାରୀ—
ଦଦର୍ଶ ଦେଵଂ ପରମାସନେ ସ୍ଥିତଂ ଶ୍ରିଯା ଚ ଦେଵ୍ଯା ପରିସେଵ୍ଯମାନମ୍ ୨୩.
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ଶ୍ରୀଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଦେଖିଲେ।
ମହାର୍ହରତ୍ନାଵୃତଚାରୁକୁଣ୍ଡଲଂ ମହାକିରୀଟୋତ୍ତମରତ୍ନଭାସ୍ଵତମ୍ ୨୩.
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଉଵାଚ ନାରଦୋଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଶଂଭୋର୍ଵାକ୍ଯମଥାଦରାତ୍ ୨୩.
ନାରଦ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କଥା ସମ୍ମାନ ସହ କହିଲେ।
ଏହ୍ଯେହି ତ୍ଵଂ ମହାଵିଷ୍ଣୋ ମହାଦେଵଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୨୩.
ଆସ, ଆସ, ମହାବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ମହାଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରାହ ନାରଦଂ ପ୍ରତି ଵୈ ତଦା ଵିଜ୍ଞାତାର୍ଥୋଽପି ଭଗଵାନ୍ନାରଦଂ ପରିପୃଷ୍ଟଵାନ୍॥ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ୍ ହସି ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ । ସେଠାରେ ସବୁ କଥା ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭଗବାନ୍ ନାରଦଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।
ତପସା ମହତା ରୁଦ୍ରଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରିତୋଷିତଃ ୨୩.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଭାରି ତପସ୍ୟାରେ ରୁଦ୍ର ଖୁସି ହେଲେ ।
ଦାସୋଽହମଵଦଚ୍ଛଂଭୁଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରିତୋଷିତଃ ୨୩.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶଂଭୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ଦାସ ।'
ତ୍ଵରିତେନାଵଦଚ୍ଛଂଭୁସ୍ତ୍ଵାମାହ୍ଵଯତି ସଂପ୍ରତି ନାରଦେନ ସମାଯୁକ୍ତଃ ପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵାରିତଃ॥ ୨୩.
ଶଂଭୁ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ, 'ସେ ଏବେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି,' ନାରଦଙ୍କ ସହିତ ଓ ସେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ ସବୁ ସଙ୍ଗୀଦେଉଁଠି ।
ସୁପର୍ଣମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଯୋଗୀଶ୍ଵରାଣାଂ ପ୍ରଭୁରଚ୍ଯୁତୋ ମହାନ୍ ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵରିତଂ ଦେଵୋ ଯୋଗିଧ୍ଯେଯାଂଘ୍ରିପଂକଜଃ ୨୩.
ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦୃତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ ।
ତଦା ହରିହରୌ ଦେଵାଵୈକପଦ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠତଃ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ହରି ଓ ହର, ଦୁଇ ଦେବତା, ଏକାଠି ହୋଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ ।
ଗିରିଜାତପସା ଵିଷ୍ଣୋ ଜିତୋଽହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୨୩.
ଗିରିଜାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ହାରିଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଯଥାର୍ଥେନ ଚ ଭୋ ଵିଷ୍ଣୋ କଥଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ ୨୩.
ଏବେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ତୁମ ପାଖରେ କହିବି ।
ନ ଚ ସଂକଲ୍ପଵିଧିନା ମଯା ପାଣିଗ୍ରହଃ କୃତଃ ୨୩.
ମୁଁ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ନିୟମରେ ବିବାହ କରିନାହିଁ ।
ଯତ୍କାର୍ଯଂ ତନ୍ନ ଜାନାମି ସର୍ଵଂ ପାଣିଗ୍ରହୋଚିତମ୍ ୨୩.
ବିବାହ ପାଇଁ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ ।
ଯାଵଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ସମାରେଭେ ତାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସମାଗତଃ ୨୩.
ମୁଁ କଥା କହିବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ସେତିକି ବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ ।
ତଥୈଵ ଦେଵାସୁରଯକ୍ଷଦାନଵା ନାଗାଃ ପତଂଗାପ୍ସରସୋ ମହର୍ଷଯଃ ୨୩.
ସେଇପରି ଦେବତା, ଅସୁର, ଯକ୍ଷ, ଦାନବ, ନାଗ, ପକ୍ଷୀ, ଅପ୍ସରା ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ ।
ଗଚ୍ଛଗଚ୍ଛ ମହାଦେଵ ଅସ୍ମାଭିଃ ସହିତଃ ପ୍ରଭୋ ୨୩.
'ଚଳ, ଚଳ, ହେ ମହାଦେବ, ଆମ ସହିତ ଯାଅ, ପ୍ରଭୁ!'
ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତଵିଧିନା ଶଂଭୋ କର୍ମ କର୍ତୁମିହାର୍ହସି॥ ୨୩.
ହେ ଶଂଭୁ, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏଠି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ।
ନାଂଦୀମୁଖଂ ମଣ୍ଡପସ୍ଥାପନଂ ଚ ତଥା ଚୈତତ୍କୁରୁ ଧର୍ମେଣ ଯୁକ୍ତମ୍ ୨୩.
ମଣ୍ଡପ ସ୍ଥାପନ ଓ ନାନ୍ଦୀମୁଖ ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ କର ।
ମଣ୍ଡପସ୍ଥାପନଂ ଚୈଵ କ୍ରିଯତାଂ ହ୍ଯଧୁନା ଵିଭୋ ୨୩.
ଏବେ ମଣ୍ଡପ ସ୍ଥାପନ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଃ କୃତଂ ତେନ ସର୍ଵମଭ୍ଯୁଦଯୋଚିତମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଲେ ।
ତଥାତ୍ରିଶ୍ଚ ଵଶିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଗୌତମୋଥ ଗୁରୁର୍ଭୃଗୁଃ ୨୩.
ଏହିପରି, ଅତ୍ରି, ବଶିଷ୍ଠ, ଗୌତମ ଏବଂ ଗୁରୁ ଭୃଗୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ମାର୍କଂଡେଯଃ ଶିଲାଵାକଃ ଶୂନ୍ଯପାଲୋଽକ୍ଷତଶ୍ରମଃ ୨୩.
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଶିଳାବାକ, ଶୂନ୍ୟପାଳ ଏବଂ ଅକ୍ଷତଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ହ୍ଯାଗତାଃ ଶିଵସନ୍ନିଧୌ ୨୩.
ଏମିତି ଅନେକ ଅନ୍ୟ ମହାପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଥିଲେ।
ଵେଦୋକ୍ତଵିଧିନା ସର୍ଵେ ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗାଃ ୨୩.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବେଦ ଏବଂ ବେଦାଙ୍ଗରେ ନିପୁଣ ଥିଲେ ଏବଂ ବେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।