ନିମିତ୍ତମାତ୍ରଂ ଚ କୃତଂ ତଯା ଵୈ ଶିଵପୂଜନେ ୨୩.
ସେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ କେବଳ ଏକ ଉପକରଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ।
ପରିତୁଷ୍ଟୋ ହିମାଦ୍ରିଶ୍ଚ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦମୁଵାଚ ହ ୨୩.
ହିମାଦ୍ରି ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତଃ ସମାନୀଯ ସୁଲୋଚନାଂ ତାଂ ଶ୍ଯାମାଂ ନିତଂବାର୍ଷିତମେଖଲାଂ ଶୁଭାମ୍ ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ବଡ଼ ଆଖି ଥିବା, କମରେ କମରବନ୍ଧା ପିନ୍ଧିଥିବା ଝିଅକୁ ଆଣିଲେ।
ଲାଵଣ୍ଯାମୃତଵାପିକାଂ ସୁଵଦନାଂ ଗୌରୀଂ ସୁଵାସାଂ ଶୁଭାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ହ୍ଯୃଷଯୋଽପି ମୋହମଗନ୍ଭ୍ରାଂତାସ୍ତଦା ସଂଭ୍ରମାତ୍ ୨୩.
ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ରୂପର ଅମୃତ ଝରଣା ଭଳି ଗୌରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ଭ୍ରମିତ ଓ ମୋହିତ ହେଇଗଲେ।
ଏଵଂ ତଦା ତେ ହ୍ଯୃଷଯୋଽପି ମୋହିତା ରୂପେଣ ତସ୍ଯାଃ କିମୁତାଥ ଦେଵତାଃ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଲେ—ତେବେ ଦେବତାମାନେ କଣ କରିବେ!
ତତଃ ପୁନଶ୍ଚୈତ୍ଯ ଶିଵଂ ଶିଵପ୍ରିଯାଃ ଶଶଂସୁରସ୍ମା ଋଷଯସ୍ତଦାନୀମ୍॥ ୨୩.
ତାପରେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ସେ ଋଷିମାନେ, ଏହି ଘଟଣା ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭୂଷିତା ହି ଗିରୀନ୍ଦ୍ରେଣ ସ୍ଵସୁତା ନାସ୍ତି ସଂଶଯଃ ୨୩.
ପାହାଡ଼ର ରାଜା ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାଦେଵ ପାର୍ଵତୀମାତ୍ମଜନ୍ମନେ ୨୩.
ମହାଦେବ, ତୁମ ନିଜ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।
ଵିଵାହୋ ହି ମହାଭାଗା ନ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ଶ୍ରୁତୋଽପି ଵା ୨୩.
ଏପରି ଭାଗ୍ୟଶାଳି ବିବାହ କେବେ ଦେଖିବାକୁ ବା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ।
ତଦୋଚୁର୍ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରହସଂତଃ ସଦାଶିଵମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷି ହସିହସି ସଦାଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥା ଋଷିଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵପନ୍ନଗାନ୍ ୨୩.
ଏହିପରି ଋଷିମାନେ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ଡାକ।
ଏତାଂଶ୍ଚାନ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସୁବହୂନାନଯସ୍ଵେତି ସତ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ନେଇଆ।
ଉଵାଚ ନାରଦଂ ଦେଵୋ ଵିଷ୍ଣୁମାନଯ ସତ୍ଵରମ୍ ୨୩.
ଦେବତା ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ନେଇଆ।'
ଶଂଭୋର୍ଵଚନମାଦାଯ ଶିରସା ଲୋକପାଵନଃ ୨୩.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି, ସେ ଲୋକପବିତ୍ରକାରୀ—
ଦଦର୍ଶ ଦେଵଂ ପରମାସନେ ସ୍ଥିତଂ ଶ୍ରିଯା ଚ ଦେଵ୍ଯା ପରିସେଵ୍ଯମାନମ୍ ୨୩.
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ଶ୍ରୀଦେବୀ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଦେଖିଲେ।
ମହାର୍ହରତ୍ନାଵୃତଚାରୁକୁଣ୍ଡଲଂ ମହାକିରୀଟୋତ୍ତମରତ୍ନଭାସ୍ଵତମ୍ ୨୩.
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଓ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଉଵାଚ ନାରଦୋଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଶଂଭୋର୍ଵାକ୍ଯମଥାଦରାତ୍ ୨୩.
ନାରଦ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କଥା ସମ୍ମାନ ସହ କହିଲେ।
ଏହ୍ଯେହି ତ୍ଵଂ ମହାଵିଷ୍ଣୋ ମହାଦେଵଂ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ ୨୩.
ଆସ, ଆସ, ମହାବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ମହାଦେବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରାହ ନାରଦଂ ପ୍ରତି ଵୈ ତଦା ଵିଜ୍ଞାତାର୍ଥୋଽପି ଭଗଵାନ୍ନାରଦଂ ପରିପୃଷ୍ଟଵାନ୍॥ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ୍ ହସି ନାରଦଙ୍କୁ କହିଲେ । ସେଠାରେ ସବୁ କଥା ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭଗବାନ୍ ନାରଦଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ ।
ତପସା ମହତା ରୁଦ୍ରଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରିତୋଷିତଃ ୨୩.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଭାରି ତପସ୍ୟାରେ ରୁଦ୍ର ଖୁସି ହେଲେ ।
ଦାସୋଽହମଵଦଚ୍ଛଂଭୁଃ ପାର୍ଵତ୍ଯା ପରିତୋଷିତଃ ୨୩.
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶଂଭୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ଦାସ ।'
ତ୍ଵରିତେନାଵଦଚ୍ଛଂଭୁସ୍ତ୍ଵାମାହ୍ଵଯତି ସଂପ୍ରତି ନାରଦେନ ସମାଯୁକ୍ତଃ ପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵାରିତଃ॥ ୨୩.
ଶଂଭୁ ତୁରନ୍ତ କହିଲେ, 'ସେ ଏବେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି,' ନାରଦଙ୍କ ସହିତ ଓ ସେଉଁଠି ଉପସ୍ଥିତ ସବୁ ସଙ୍ଗୀଦେଉଁଠି ।
ସୁପର୍ଣମାରୁହ୍ଯ ତଦା ମହାତ୍ମା ଯୋଗୀଶ୍ଵରାଣାଂ ପ୍ରଭୁରଚ୍ଯୁତୋ ମହାନ୍ ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵରିତଂ ଦେଵୋ ଯୋଗିଧ୍ଯେଯାଂଘ୍ରିପଂକଜଃ ୨୩.
ଯୋଗୀମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଦୃତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ ।
ତଦା ହରିହରୌ ଦେଵାଵୈକପଦ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠତଃ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ହରି ଓ ହର, ଦୁଇ ଦେବତା, ଏକାଠି ହୋଇ ଦଢ଼ି ଥିଲେ ।
ଗିରିଜାତପସା ଵିଷ୍ଣୋ ଜିତୋଽହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ୨୩.
ଗିରିଜାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ହାରିଛି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ଯଥାର୍ଥେନ ଚ ଭୋ ଵିଷ୍ଣୋ କଥଯାମି ତଵାଗ୍ରତଃ ୨୩.
ଏବେ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା ତୁମ ପାଖରେ କହିବି ।
ନ ଚ ସଂକଲ୍ପଵିଧିନା ମଯା ପାଣିଗ୍ରହଃ କୃତଃ ୨୩.
ମୁଁ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ନିୟମରେ ବିବାହ କରିନାହିଁ ।
ଯତ୍କାର୍ଯଂ ତନ୍ନ ଜାନାମି ସର୍ଵଂ ପାଣିଗ୍ରହୋଚିତମ୍ ୨୩.
ବିବାହ ପାଇଁ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ସେ ସବୁ କଥା ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ ।
ଯାଵଦ୍ଵକ୍ତୁଂ ସମାରେଭେ ତାଵଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ସମାଗତଃ ୨୩.
ମୁଁ କଥା କହିବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ସେତିକି ବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ ।