ପୂଜ୍ଯମାନା ତଦା ଦେଵୀ ଉଵାଚ କମଲାସନମ୍ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ଦେବୀ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, କମଳାସନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ଯେନ୍ଯେ ହ୍ଯତ୍ର ସମାଗତାଃ ୨୨.
'ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏବେ ଯାଆନ୍ତୁ।'
ଏଵଂ ତଦାନୀଂ ସ୍ଵପିତୁର୍ଗୃହଂ ଗତା ସଂଶୋଭମାନା ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୨.
ସେ ସମୟରେ ସେ ନିଜ ଶୟନରତ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ମହେଶେନ ପ୍ରଣୋଦିତାଃ ୨୩.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ହିମାଦ୍ରିଃ ପ୍ରତିମାନସଃ ୨୩.
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ହିମାଦ୍ରି ହଠାତ୍ ଉଠିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମନ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା।
କିମର୍ଥମାଗତା ଯୂଯଂ ବ୍ରୂତାଗମନକାରଣମ୍ ୨୩.
ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ? ମୋତେ ତୁମର ଆସିବାର କାରଣ କୁହ।
ସମାଗତାସ୍ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ କନ୍ଯାଯାଶ୍ଚ ଵିଲୋକନେ ୨୩.
ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛ, ଏବଂ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆସିଛ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଋଷିଗଣାନାନୀତା ତତ୍ର ପାର୍ଵତୀ ହିମଵାନ୍ଗିରିରାଜୋଽଥ ଉଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ॥ ୨୩.
'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ସେ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ଆଣିଲେ; ତାପରେ ପାହାଡ଼ର ରାଜା ହିମବାନ୍ ହସିଥିବା ପ୍ରାୟ କଥା କହିଲେ।
ଇଯଂ ସୁତା ମଦୀଯା ହି ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁଣୁତ ମେ ପୁନଃ ୨୩.
ଏହି ମୋ ଝିଅ; ମୋର କଥା ପୁଣି ଶୁଣ।
କଥମୁଦ୍ଵହନାର୍ଥୀ ଚ ଯେନାନଂଗଃ କୃତ ସ୍ମରଃ ଵୃତ୍ତିହୀନେ ଚ ମୂର୍ଖେ ଚ କନ୍ଯାଦାନଂ ନ ଶସ୍ଯତେ॥ ୨୩.
ଯିଏ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହେ, କିନ୍ତୁ କାମଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଯିଏ ଅର୍ଥହୀନ ଓ ମୂର୍ଖ, ତାଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୂଢାଯ ଚ ଵିରକ୍ତାଯ ଆତ୍ମସଂଭାଵିତାଯ ଚ ୨୩.
ଯିଏ ମୂଢ଼, ଅନାସକ୍ତ ଓ ଆତ୍ମସ୍ଥିତିରେ ଗର୍ବିତ, ସେଠି କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାନ୍ମଯା ଵିଚାର୍ଯୈଵ ଭଵଦ୍ଭିର୍ଋଷିସତ୍ତମାଃ ୨୩.
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭାବିବା ଉଚିତ୍।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଗିରିରାଜସ୍ଯ ଵଚନଂ ତେ ମହର୍ଷଯଃ ୨୩.
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାର୍ଷିମାନେ—
ଯଯା କୃତଂ ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଯଯା ଚାରାଧିତଃ ଶିଵଃ ୨୩.
ଏଇ ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି।
ଅସ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ ଚ ଭୋଃ ଶୈଲ ନ ଜାନାସି ଚ କିଂଚନ ୨୩.
ହେ ପାହାଡ଼, ତୁମେ ତାଙ୍କ ବା ତାଙ୍କର କିଛି ଜାଣନାହା।
ଶିଵାଯ ଗିରିଜାମେନାଂ କୁରୁଷ୍ଯ ଵଚନଂ ହି ନଃ ୨୩.
ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କୁ ଦିଅ, ଆମର ଅନୁରୋଧ ପୂରଣ କର।
ଉଵାଚ ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତଃ ପର୍ଵତାନ୍ପର୍ଵତେଶ୍ଵରଃ ମୈନାକ କ୍ରିଯତାମଦ୍ଯ ଶଂସଧ୍ଵଂ ଚ ଯଥାତଥମ୍॥ ୨୩.
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜା କହିଲେ: 'ମୈନାକ, ଏହି କାମ ଆଜି ହେଉ, ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା ସବୁ କହ।'
ମେନା ତଦା ଉଵାଚେଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦା ୨୩.
ତାପରେ ମେନା, ଶବ୍ଦରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଉତ୍ପନ୍ନେଯଂ ମହାଭାଗା ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥମେଵ ଚ ୨୩.
ଏହି ଝିଅ ଅତି ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଅନଯାରାଧିତୋ ରୁଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରେଣ ପରିଭାଵିତା ୨୩.
ଏହି ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛି।
ନିମିତ୍ତମାତ୍ରଂ ଚ କୃତଂ ତଯା ଵୈ ଶିଵପୂଜନେ ୨୩.
ସେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜାରେ କେବଳ ଏକ ଉପକରଣ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ।
ପରିତୁଷ୍ଟୋ ହିମାଦ୍ରିଶ୍ଚ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦମୁଵାଚ ହ ୨୩.
ହିମାଦ୍ରି ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତଃ ସମାନୀଯ ସୁଲୋଚନାଂ ତାଂ ଶ୍ଯାମାଂ ନିତଂବାର୍ଷିତମେଖଲାଂ ଶୁଭାମ୍ ୨୩.
ତାପରେ, ସେ ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ବଡ଼ ଆଖି ଥିବା, କମରେ କମରବନ୍ଧା ପିନ୍ଧିଥିବା ଝିଅକୁ ଆଣିଲେ।
ଲାଵଣ୍ଯାମୃତଵାପିକାଂ ସୁଵଦନାଂ ଗୌରୀଂ ସୁଵାସାଂ ଶୁଭାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ହ୍ଯୃଷଯୋଽପି ମୋହମଗନ୍ଭ୍ରାଂତାସ୍ତଦା ସଂଭ୍ରମାତ୍ ୨୩.
ସେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ରୂପର ଅମୃତ ଝରଣା ଭଳି ଗୌରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମନରେ ଭ୍ରମିତ ଓ ମୋହିତ ହେଇଗଲେ।
ଏଵଂ ତଦା ତେ ହ୍ଯୃଷଯୋଽପି ମୋହିତା ରୂପେଣ ତସ୍ଯାଃ କିମୁତାଥ ଦେଵତାଃ ୨୩.
ସେତେବେଳେ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ରୂପରେ ମୋହିତ ହେଲେ—ତେବେ ଦେବତାମାନେ କଣ କରିବେ!
ତତଃ ପୁନଶ୍ଚୈତ୍ଯ ଶିଵଂ ଶିଵପ୍ରିଯାଃ ଶଶଂସୁରସ୍ମା ଋଷଯସ୍ତଦାନୀମ୍॥ ୨୩.
ତାପରେ, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ସେ ଋଷିମାନେ, ଏହି ଘଟଣା ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଭୂଷିତା ହି ଗିରୀନ୍ଦ୍ରେଣ ସ୍ଵସୁତା ନାସ୍ତି ସଂଶଯଃ ୨୩.
ପାହାଡ଼ର ରାଜା ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଛନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଗଚ୍ଛ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାଦେଵ ପାର୍ଵତୀମାତ୍ମଜନ୍ମନେ ୨୩.
ମହାଦେବ, ତୁମ ନିଜ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।
ଵିଵାହୋ ହି ମହାଭାଗା ନ ଦୃଷ୍ଟୋ ନ ଶ୍ରୁତୋଽପି ଵା ୨୩.
ଏପରି ଭାଗ୍ୟଶାଳି ବିବାହ କେବେ ଦେଖିବାକୁ ବା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ।
ତଦୋଚୁର୍ଋଷଯଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରହସଂତଃ ସଦାଶିଵମ୍ ୨୩.
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଋଷି ହସିହସି ସଦାଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ।