ତପସା ପରମେଣୈଵ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ମଦନାଂତକଃ ୨୨.
'ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କାମନାଶକଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି।'
ତତ୍ର ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ଵରଣାର୍ଥଂ ସମାଗତଃ ୨୨.
'ସେଠାରେ, ମହାଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଆସିଥିଲେ।'
କ୍ରିଯତେ ଚ ତଦା ଶଂଭୋ ମମ ପିତ୍ରା ଵିନାଧୁନା ୨୨.
'ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ, ମୋ ପିତା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି, ହେ ଶମ୍ଭୁ।'
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଅଵାପ ପରମାଂ ମୁଦମ୍ ୨୨.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ସ୍ଵଗୃହଂ ଚାଦ୍ଯ ଗଚ୍ଛାମୋ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ଚ ଭୂଧରାଃ ୨୨.
'ଆଜି ଆମେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା।'
ଇତ୍ଯୂଚୁସ୍ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ହିମାଲଯପୁରୋଗମାଃ ୨୨.
ଏଭଳି ହିମାଲୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ।
ତାଂ ସ୍ତୂଯମାନାଂ ଚ ତଦା ହିମାଲଯୋ ହ୍ଯାରୋପ୍ଯ ଚାଂସଂ ଵରଵର୍ଣିନୀଂ ଚ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ହିମାଲୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପବତୀକୁ ଆପଣ କାନ୍ଧରେ ବସାଇଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ଶଂଖତୂର୍ଯାଣ୍ଯନେକଶଃ ୨୨.
ଦେବତାଙ୍କ ଦୁମ୍ଦୁଭି ବାଜିଲା, ଅନେକ ଶଂଖ ଓ ତୁରୀ ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ପୁଷ୍ପଵର୍ଷେଣ ମହତା ତେନାନୀତା ଗୃହଂ ପ୍ରତି॥ ୨୨.
ବଡ଼ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ହେଲା।
ସା ପୂଜ୍ଯମାନା ବହୁଭିସ୍ତଦାନୀଂ ମହାଵିଭୂତ୍ଯୁଲ୍ଲସିତା ତପସ୍ଵିନୀ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ବହୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ, ତାପସିନୀ ମହାବିଭୂତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିଲେ।
ପୂଜ୍ଯମାନା ତଦା ଦେଵୀ ଉଵାଚ କମଲାସନମ୍ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ଦେବୀ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, କମଳାସନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ସର୍ଵ ଏଵୈତେ ଯେନ୍ଯେ ହ୍ଯତ୍ର ସମାଗତାଃ ୨୨.
'ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ଏବେ ଯାଆନ୍ତୁ।'
ଏଵଂ ତଦାନୀଂ ସ୍ଵପିତୁର୍ଗୃହଂ ଗତା ସଂଶୋଭମାନା ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୨.
ସେ ସମୟରେ ସେ ନିଜ ଶୟନରତ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ମହେଶେନ ପ୍ରଣୋଦିତାଃ ୨୩.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସୋତ୍ଥାଯ ହିମାଦ୍ରିଃ ପ୍ରତିମାନସଃ ୨୩.
ସେମାନେକୁ ଦେଖି, ହିମାଦ୍ରି ହଠାତ୍ ଉଠିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମନ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଉଥିଲା।
କିମର୍ଥମାଗତା ଯୂଯଂ ବ୍ରୂତାଗମନକାରଣମ୍ ୨୩.
ତୁମେ କାହିଁକି ଆସିଛ? ମୋତେ ତୁମର ଆସିବାର କାରଣ କୁହ।
ସମାଗତାସ୍ତ୍ଵତ୍ସକାଶଂ କନ୍ଯାଯାଶ୍ଚ ଵିଲୋକନେ ୨୩.
ତୁମେ ଏଠାରେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛ, ଏବଂ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆସିଛ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଋଷିଗଣାନାନୀତା ତତ୍ର ପାର୍ଵତୀ ହିମଵାନ୍ଗିରିରାଜୋଽଥ ଉଵାଚ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ॥ ୨୩.
'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହି, ସେ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସେଠାକୁ ଆଣିଲେ; ତାପରେ ପାହାଡ଼ର ରାଜା ହିମବାନ୍ ହସିଥିବା ପ୍ରାୟ କଥା କହିଲେ।
ଇଯଂ ସୁତା ମଦୀଯା ହି ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁଣୁତ ମେ ପୁନଃ ୨୩.
ଏହି ମୋ ଝିଅ; ମୋର କଥା ପୁଣି ଶୁଣ।
କଥମୁଦ୍ଵହନାର୍ଥୀ ଚ ଯେନାନଂଗଃ କୃତ ସ୍ମରଃ ଵୃତ୍ତିହୀନେ ଚ ମୂର୍ଖେ ଚ କନ୍ଯାଦାନଂ ନ ଶସ୍ଯତେ॥ ୨୩.
ଯିଏ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହେ, କିନ୍ତୁ କାମଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଯିଏ ଅର୍ଥହୀନ ଓ ମୂର୍ଖ, ତାଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ମୂଢାଯ ଚ ଵିରକ୍ତାଯ ଆତ୍ମସଂଭାଵିତାଯ ଚ ୨୩.
ଯିଏ ମୂଢ଼, ଅନାସକ୍ତ ଓ ଆତ୍ମସ୍ଥିତିରେ ଗର୍ବିତ, ସେଠି କନ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାନ୍ମଯା ଵିଚାର୍ଯୈଵ ଭଵଦ୍ଭିର୍ଋଷିସତ୍ତମାଃ ୨୩.
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଭାବିବା ଉଚିତ୍।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଗିରିରାଜସ୍ଯ ଵଚନଂ ତେ ମହର୍ଷଯଃ ୨୩.
ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାର୍ଷିମାନେ—
ଯଯା କୃତଂ ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ ଯଯା ଚାରାଧିତଃ ଶିଵଃ ୨୩.
ଏଇ ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି।
ଅସ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ ଚ ଭୋଃ ଶୈଲ ନ ଜାନାସି ଚ କିଂଚନ ୨୩.
ହେ ପାହାଡ଼, ତୁମେ ତାଙ୍କ ବା ତାଙ୍କର କିଛି ଜାଣନାହା।
ଶିଵାଯ ଗିରିଜାମେନାଂ କୁରୁଷ୍ଯ ଵଚନଂ ହି ନଃ ୨୩.
ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କୁ ଦିଅ, ଆମର ଅନୁରୋଧ ପୂରଣ କର।
ଉଵାଚ ତ୍ଵରଯା ଯୁକ୍ତଃ ପର୍ଵତାନ୍ପର୍ଵତେଶ୍ଵରଃ ମୈନାକ କ୍ରିଯତାମଦ୍ଯ ଶଂସଧ୍ଵଂ ଚ ଯଥାତଥମ୍॥ ୨୩.
ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ପାହାଡ଼ର ମହାରାଜା କହିଲେ: 'ମୈନାକ, ଏହି କାମ ଆଜି ହେଉ, ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କଥା ସବୁ କହ।'
ମେନା ତଦା ଉଵାଚେଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯଵିଶାରଦା ୨୩.
ତାପରେ ମେନା, ଶବ୍ଦରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଉତ୍ପନ୍ନେଯଂ ମହାଭାଗା ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥମେଵ ଚ ୨୩.
ଏହି ଝିଅ ଅତି ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ଅନଯାରାଧିତୋ ରୁଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରେଣ ପରିଭାଵିତା ୨୩.
ଏହି ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛି।