ତଦୋଵାଚ ମହାବାହୋ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ଜାତଂ ତ୍ଵଯା ମୋହିତଂ ଚ ତ୍ରିଗୁଣୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍॥ ୨୨.
ତାପରେ ମହାବାହୁ ଶିବ ହସିହସି ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେ ମୂଢ଼ତାରେ ଓ ତିନି ଗୁଣରେ ଆବୃତ ହୋଇଛି।"
ଅହଂକାରାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପାର୍ଵତି ୨୨.
ହେ ପାର୍ବତୀ, ଅହଂକାରରୁ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ନଭସୋ ଵାଯୁରୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵାଯୋରଗ୍ନିରଜାଯତ ୨୨.
ଆକାଶରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ବାୟୁରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହ୍ଯାଦିକାନି ସ୍ଥାସ୍ନୂନି ଚରାଣି ଚ ଵରାନନେ ୨୨.
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋଠାରୁ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏକୋଽନେକତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ନିର୍ଗୁଣୋ ହି ଗୁଣାଵୃତଃ ସ୍ଵତଂତ୍ରଃ ପରତଂତ୍ରଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମହତ୍କୃତମ୍॥ ୨୨.
ଏକ ଅନେକ ହେଉଛି, ଗୁଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣରେ ଢାକାଯାଏ, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ପରାଧୀନ ହୁଏ, ଏହା ସବୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି, ହେ ଦେବୀ।
ମାଯାମଯଂ କୃତମିଦଂ ଚ ଜଗତ୍ସମଗ୍ରଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଅଵଧୃତଂ ପରଯା ଚ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ୨୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମାୟାମୟ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଛି।
କେ ଗ୍ରହାଃ କେ ଉଡୁଗଣାଃ କେ ବାଧ୍ଯଂତେ ତ୍ଵଯା କୃତାଃ ୨୨.
ଗ୍ରହ କିଏ, ତାରାମାନେ କିଏ, କେଉଁଠି ବାଧା ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ?
ଗୁଣକାର୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ଆଵାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵଃ କୃତଃ ୨୨.
ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ପର୍କରେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଦେଖାଦେଖି ହୋଇଛୁ।
ଵ୍ଯାପାରଦକ୍ଷା ସତତମହଂ ଚୈଵ ସୁମଧ୍ଯମେ ୨୨.
ହେ ସୁମଧ୍ୟମା, ମୁଁ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଦେହୀତି ଵଚନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ଯାତି ଲାଘଵମ୍ ୨୨.
ଦେହ ନିଅ ଏହି ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ସହଜରେ ହଲୁକ ହୋଇଯାଏ।
କାର୍ଯଂ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ଭଦ୍ରେ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ୨୨.
ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ କାମ କରିବା ଦରକାର, ସେ ସବୁ କଥା ତୁମେ କହିଦିଅ।
ତ୍ଵମାତ୍ମା ପ୍ରକୃତିଶ୍ଚାହଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୨୨.
ତୁମେ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ପ୍ରକୃତି; ଏଠାରେ ଆଉ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଦେହୋ ହ୍ଯଵିଦ୍ଯଯାକ୍ଷିପ୍ତୋ ଵିଦେହୋ ହି ଭଵାନ୍ପରଃ ୨୨.
ଦେହ ଅଜ୍ଞାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ, ହେ ପରମ, ଦେହରୁ ଅତୀତ।
ପ୍ରପଂଚରଚନାଂ ଶଂଭୋ କୁରୁ ଵାକ୍ଯାନ୍ମମ ପ୍ରଭୋ ୨୨.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୋ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ତୁମେ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତଃ ସ ତଯା ମହାତ୍ମା ମହେଶ୍ଵରୋ ଲୋକଵିଡଂବନାଯ ୨୨.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ମହେଶ୍ୱର, ସଂସାରକୁ ଉପହାସ କରିବା ପାଇଁ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ହିମଵାନ୍ଗିରିଭିଃ ସହ ୨୨.
ଏହି ସମୟରେ, ହିମବନ୍ ସେଉଁଠାକୁ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ।
ପାର୍ଵତୀଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ଚ ସୁତୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୨୨.
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ଚ ତଦା ଦୃଷ୍ଟୋ ହିମଵାନ୍ଗିରିଭିଃ ସହ ପିତରୌ ଚ ତଦା ଭ୍ରାତୄନ୍ବଂଧୂଂଶ୍ଚୈଵ ଚ ସର୍ଵଶଃ॥ ୨୨.
ତାପରେ ହିମବନ୍ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହ ପାର୍ବତୀ, ତାଙ୍କର ପିତାମାତା, ଭାଇମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଵମଂକମାରୋପ୍ଯ ମହାଯଶାସ୍ତଦା ସୁତାଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଚ ବାଷ୍ପପୂରିତଃ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିମବନ୍ ତାଙ୍କର ଝିଅକୁ ଆପଣ ଛାତିରେ ବସାଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଗଲେ।
ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ମହାଭାଗେ ସର୍ଵଂ ଶୁଶ୍ରୂଷତାଂ ହି ନଃ ୨୨.
'ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛୁକ, ସେଠିପାଇଁ ସମସ୍ତ କଥା କହ।'
ତପସା ପରମେଣୈଵ ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ମଦନାଂତକଃ ୨୨.
'ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କାମନାଶକଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି।'
ତତ୍ର ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ଵରଣାର୍ଥଂ ସମାଗତଃ ୨୨.
'ସେଠାରେ, ମହାଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଆସିଥିଲେ।'
କ୍ରିଯତେ ଚ ତଦା ଶଂଭୋ ମମ ପିତ୍ରା ଵିନାଧୁନା ୨୨.
'ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ, ମୋ ପିତା ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି, ହେ ଶମ୍ଭୁ।'
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଅଵାପ ପରମାଂ ମୁଦମ୍ ୨୨.
ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ସ୍ଵଗୃହଂ ଚାଦ୍ଯ ଗଚ୍ଛାମୋ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ଚ ଭୂଧରାଃ ୨୨.
'ଆଜି ଆମେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା।'
ଇତ୍ଯୂଚୁସ୍ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ହିମାଲଯପୁରୋଗମାଃ ୨୨.
ଏଭଳି ହିମାଲୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ।
ତାଂ ସ୍ତୂଯମାନାଂ ଚ ତଦା ହିମାଲଯୋ ହ୍ଯାରୋପ୍ଯ ଚାଂସଂ ଵରଵର୍ଣିନୀଂ ଚ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ହିମାଲୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପବତୀକୁ ଆପଣ କାନ୍ଧରେ ବସାଇଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁଃ ଶଂଖତୂର୍ଯାଣ୍ଯନେକଶଃ ୨୨.
ଦେବତାଙ୍କ ଦୁମ୍ଦୁଭି ବାଜିଲା, ଅନେକ ଶଂଖ ଓ ତୁରୀ ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ପୁଷ୍ପଵର୍ଷେଣ ମହତା ତେନାନୀତା ଗୃହଂ ପ୍ରତି॥ ୨୨.
ବଡ଼ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ହେଲା।
ସା ପୂଜ୍ଯମାନା ବହୁଭିସ୍ତଦାନୀଂ ମହାଵିଭୂତ୍ଯୁଲ୍ଲସିତା ତପସ୍ଵିନୀ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ବହୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ, ତାପସିନୀ ମହାବିଭୂତିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିଲେ।