ଵଲଯାନି ମହାର୍ହାଣି ତଦା ସର୍ପମଯାନି ଚ ୨୨.
ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଚୁଡ଼ି ଓ ସାପ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଏଵଂଭୂତସ୍ତଦା ଶଂଭୁଃ ପାର୍ଵତୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗ୍ରତଃ ୨୨.
ଏଭଳି ରୂପରେ ଶମ୍ଭୁ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଵ୍ରୀଡଯା ପରଯା ଯୁକ୍ତା ସାଧ୍ଵୀ ପ୍ରୋଵାଚ ଶଂକରମ୍ ୨୨.
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ସେ ସତୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶଂ ଚ ଯଦର୍ଥଂ କୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୋ ୨୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେହିପାଇଁ ଆପଣ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ,
ଦେଵାନାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ତାରକସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି ୨୨.
ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାରକଙ୍କ ବଧ ଯେଉଁଥିରେ ଆପଣ ଲାଗିଥିଲେ,
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ମମ ଵାକ୍ଯଂ ମହେଶ୍ଵର ୨୨.
ସେହିପରି, ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣ ମୋ କଥା ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଚସ୍ଵ ମାଂ ମହାଦେଵ ଋଷିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ ୨୨.
ହେ ମହାଦେବ, ଋଷିମାନେ ଚାରିପଟେ ବସିଥିବାବେଳେ ଆପଣ ମୋଠାରୁ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି, ମାଗନ୍ତୁ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯା ପୁରାହଂ ଵୈ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତା ଯଦା ତଵ ୭୨୨.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଡକ୍ଷର କନ୍ୟା ଭାବେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲି।
ନ ଗ୍ରହାଃ ପୂଜିତାସ୍ତେନ ଦକ୍ଷେଣ ଚ ମହାତ୍ମନା ୨୨.
ସେ ମହାତ୍ମା ଡକ୍ଷ ଗ୍ରହମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା କର୍ତୁମର୍ହସି ସୁଵ୍ରତ ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଯେପରି ଉପାୟ କହାଯାଇଛି, ସେପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦୋଵାଚ ମହାବାହୋ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ଜାତଂ ତ୍ଵଯା ମୋହିତଂ ଚ ତ୍ରିଗୁଣୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍॥ ୨୨.
ତାପରେ ମହାବାହୁ ଶିବ ହସିହସି ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେ ମୂଢ଼ତାରେ ଓ ତିନି ଗୁଣରେ ଆବୃତ ହୋଇଛି।"
ଅହଂକାରାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପାର୍ଵତି ୨୨.
ହେ ପାର୍ବତୀ, ଅହଂକାରରୁ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ନଭସୋ ଵାଯୁରୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵାଯୋରଗ୍ନିରଜାଯତ ୨୨.
ଆକାଶରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ବାୟୁରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହ୍ଯାଦିକାନି ସ୍ଥାସ୍ନୂନି ଚରାଣି ଚ ଵରାନନେ ୨୨.
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋଠାରୁ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏକୋଽନେକତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ନିର୍ଗୁଣୋ ହି ଗୁଣାଵୃତଃ ସ୍ଵତଂତ୍ରଃ ପରତଂତ୍ରଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମହତ୍କୃତମ୍॥ ୨୨.
ଏକ ଅନେକ ହେଉଛି, ଗୁଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣରେ ଢାକାଯାଏ, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ପରାଧୀନ ହୁଏ, ଏହା ସବୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି, ହେ ଦେବୀ।
ମାଯାମଯଂ କୃତମିଦଂ ଚ ଜଗତ୍ସମଗ୍ରଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଅଵଧୃତଂ ପରଯା ଚ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ୨୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମାୟାମୟ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଛି।
କେ ଗ୍ରହାଃ କେ ଉଡୁଗଣାଃ କେ ବାଧ୍ଯଂତେ ତ୍ଵଯା କୃତାଃ ୨୨.
ଗ୍ରହ କିଏ, ତାରାମାନେ କିଏ, କେଉଁଠି ବାଧା ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ?
ଗୁଣକାର୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ଆଵାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵଃ କୃତଃ ୨୨.
ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ପର୍କରେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଦେଖାଦେଖି ହୋଇଛୁ।
ଵ୍ଯାପାରଦକ୍ଷା ସତତମହଂ ଚୈଵ ସୁମଧ୍ଯମେ ୨୨.
ହେ ସୁମଧ୍ୟମା, ମୁଁ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଦେହୀତି ଵଚନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ଯାତି ଲାଘଵମ୍ ୨୨.
ଦେହ ନିଅ ଏହି ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ସହଜରେ ହଲୁକ ହୋଇଯାଏ।
କାର୍ଯଂ ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ଭଦ୍ରେ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି ୨୨.
ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ କାମ କରିବା ଦରକାର, ସେ ସବୁ କଥା ତୁମେ କହିଦିଅ।
ତ୍ଵମାତ୍ମା ପ୍ରକୃତିଶ୍ଚାହଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା ୨୨.
ତୁମେ ଆତ୍ମା, ମୁଁ ପ୍ରକୃତି; ଏଠାରେ ଆଉ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଦେହୋ ହ୍ଯଵିଦ୍ଯଯାକ୍ଷିପ୍ତୋ ଵିଦେହୋ ହି ଭଵାନ୍ପରଃ ୨୨.
ଦେହ ଅଜ୍ଞାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ, ହେ ପରମ, ଦେହରୁ ଅତୀତ।
ପ୍ରପଂଚରଚନାଂ ଶଂଭୋ କୁରୁ ଵାକ୍ଯାନ୍ମମ ପ୍ରଭୋ ୨୨.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମୋ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ତୁମେ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତଃ ସ ତଯା ମହାତ୍ମା ମହେଶ୍ଵରୋ ଲୋକଵିଡଂବନାଯ ୨୨.
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ମହେଶ୍ୱର, ସଂସାରକୁ ଉପହାସ କରିବା ପାଇଁ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ହିମଵାନ୍ଗିରିଭିଃ ସହ ୨୨.
ଏହି ସମୟରେ, ହିମବନ୍ ସେଉଁଠାକୁ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହ ଆସିଲେ।
ପାର୍ଵତୀଦର୍ଶନାର୍ଥଂ ଚ ସୁତୈଶ୍ଚ ପରିଵାରିତଃ ୨୨.
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
ପାର୍ଵତ୍ଯା ଚ ତଦା ଦୃଷ୍ଟୋ ହିମଵାନ୍ଗିରିଭିଃ ସହ ପିତରୌ ଚ ତଦା ଭ୍ରାତୄନ୍ବଂଧୂଂଶ୍ଚୈଵ ଚ ସର୍ଵଶଃ॥ ୨୨.
ତାପରେ ହିମବନ୍ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ସହ ପାର୍ବତୀ, ତାଙ୍କର ପିତାମାତା, ଭାଇମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସ୍ଵମଂକମାରୋପ୍ଯ ମହାଯଶାସ୍ତଦା ସୁତାଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଚ ବାଷ୍ପପୂରିତଃ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ, ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ହିମବନ୍ ତାଙ୍କର ଝିଅକୁ ଆପଣ ଛାତିରେ ବସାଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଗଲେ।
ତତ୍କଥ୍ଯତାଂ ମହାଭାଗେ ସର୍ଵଂ ଶୁଶ୍ରୂଷତାଂ ହି ନଃ ୨୨.
'ହେ ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛୁକ, ସେଠିପାଇଁ ସମସ୍ତ କଥା କହ।'