ସୁକୃତଂ ଚୋର୍ଜିତଂ ତନ୍ଵି ସତ୍ଯମେଵୋଦିତଂ ସତି ୨୨.
ହେ ସୁକୁମାରୀ, ଭଲ କାମ ଓ ଉପାର୍ଜିତ ପୁଣ୍ୟ, ଏହା ସତ୍ୟ ଭାବେ କୁହାଯାଏ,
ହିଂସେର୍ଷ୍ଯା ଚ ପ୍ରପଂଚଶ୍ଚ ତେନ ସର୍ଵଂ ଵିନଶ୍ଯତି ୨୨.
କିନ୍ତୁ ହିଂସା, ଇର୍ଷ୍ୟା ଓ ଚତୁରାଇ ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡିକ ସବୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ; ଏଭଳି ସବୁ କିଛି ଧ୍ୱଂସ ହୁଏ।
ଯଦୀଶ୍ଵରୋ ହୃଦି ମଧ୍ଯେ ଵିଭାଵ୍ଯୋ ମନୀଷିଭିଃ ସର୍ଵଦା ଜ୍ଞପ୍ତିମାତ୍ରଃ ୨୨.
ଯଦି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସଦା ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଦ୍ଧ ଚେତନା ଭାବେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି,
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଶଂଭୋସ୍ତଦାବ୍ରଵୀଦ୍ଵିଜଯା ତଂ ଚ ସର୍ଵମ୍ ୨୨.
ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାପରେ ବିଜୟା ସେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଏଵଂ ଵିଵଦମାନଂ ତଂ ବଟୁରୂପଂ ସଦାଶିଵମ୍ ୨୨.
ଏଭଳି ତାଙ୍କ ସହ ବିବାଦ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସଦାଶିବ ତାପସ ରୂପେ ଥିଲେ,
ତିରୋଧାନଂ ଗତଃ ସଦ୍ଯୋ ମହେଶୋ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରତି ୨୨.
ସେଇ ସମୟରେ ମହେଶ୍ୱର ଗିରିଜାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହଠାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵ ସହସା ନିଜରୂପଧରସ୍ତଦା ୨୨.
ତାପରେ ହଠାତ୍ ସେ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ତଦା ହୃଦିସ୍ଥୋ ଦେଵେଶୋ ବହିର୍ଦୃଷ୍ଟିଚରୋଭଵତ୍ ଅପଶ୍ଯଦ୍ଦେଵଦେଵେଶଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍॥ ୨୨.
ସେ ସମୟରେ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ବାହ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଲା; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଚୈକଵକ୍ତ୍ରଂ କୃତ୍ତିଵାସସମଦ୍ଭୁତମ୍ ୨୨.
ସେ ଦୁଇଟି ହାତ, ଗୋଟିଏ ମୁଣ୍ଡ ଓ ବିଚିତ୍ର ଦେହ ଥିଲେ, ବାଘଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
କର୍ଣସ୍ଥୌ ହି ମହାନାଗୌ କଂବଲାଶ୍ଵତରୌ ତଦା ୨୨.
ସେ ସମୟରେ କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ନାମକ ବଡ଼ ସାପ ଦୁଇଟି କାନ ପାଖରେ ଥିଲେ।
ଵଲଯାନି ମହାର୍ହାଣି ତଦା ସର୍ପମଯାନି ଚ ୨୨.
ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଚୁଡ଼ି ଓ ସାପ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଗହନା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଏଵଂଭୂତସ୍ତଦା ଶଂଭୁଃ ପାର୍ଵତୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗ୍ରତଃ ୨୨.
ଏଭଳି ରୂପରେ ଶମ୍ଭୁ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଵ୍ରୀଡଯା ପରଯା ଯୁକ୍ତା ସାଧ୍ଵୀ ପ୍ରୋଵାଚ ଶଂକରମ୍ ୨୨.
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ସେ ସତୀ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶଂ ଚ ଯଦର୍ଥଂ କୃତଵାନ୍ପ୍ରଭୋ ୨୨.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେହିପାଇଁ ଆପଣ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ,
ଦେଵାନାଂ ଦେଵଦେଵେଶ ତାରକସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି ୨୨.
ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାରକଙ୍କ ବଧ ଯେଉଁଥିରେ ଆପଣ ଲାଗିଥିଲେ,
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ହି କର୍ତଵ୍ଯଂ ମମ ଵାକ୍ଯଂ ମହେଶ୍ଵର ୨୨.
ସେହିପରି, ମହେଶ୍ୱର, ଆପଣ ମୋ କଥା ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଚସ୍ଵ ମାଂ ମହାଦେଵ ଋଷିଭିଃ ପରିଵାରିତଃ ୨୨.
ହେ ମହାଦେବ, ଋଷିମାନେ ଚାରିପଟେ ବସିଥିବାବେଳେ ଆପଣ ମୋଠାରୁ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି, ମାଗନ୍ତୁ।
ଦକ୍ଷକନ୍ଯା ପୁରାହଂ ଵୈ ପିତ୍ରା ଦତ୍ତା ଯଦା ତଵ ୭୨୨.
ପୂର୍ବେ ମୁଁ ଡକ୍ଷର କନ୍ୟା ଭାବେ ମୋ ବାପାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲି।
ନ ଗ୍ରହାଃ ପୂଜିତାସ୍ତେନ ଦକ୍ଷେଣ ଚ ମହାତ୍ମନା ୨୨.
ସେ ମହାତ୍ମା ଡକ୍ଷ ଗ୍ରହମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିନଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା କର୍ତୁମର୍ହସି ସୁଵ୍ରତ ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ସୁବ୍ରତ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବରେ ଯେପରି ଉପାୟ କହାଯାଇଛି, ସେପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦୋଵାଚ ମହାବାହୋ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ ଜାତଂ ତ୍ଵଯା ମୋହିତଂ ଚ ତ୍ରିଗୁଣୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍॥ ୨୨.
ତାପରେ ମହାବାହୁ ଶିବ ହସିହସି ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେ ମୂଢ଼ତାରେ ଓ ତିନି ଗୁଣରେ ଆବୃତ ହୋଇଛି।"
ଅହଂକାରାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ଚ ପାର୍ଵତି ୨୨.
ହେ ପାର୍ବତୀ, ଅହଂକାରରୁ ମହତ୍ତତ୍ତ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ନଭସୋ ଵାଯୁରୁତ୍ପନ୍ନୋ ଵାଯୋରଗ୍ନିରଜାଯତ ୨୨.
ଆକାଶରୁ ବାୟୁ ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ବାୟୁରୁ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ମହ୍ଯାଦିକାନି ସ୍ଥାସ୍ନୂନି ଚରାଣି ଚ ଵରାନନେ ୨୨.
ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋଠାରୁ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏକୋଽନେକତ୍ଵମାପନ୍ନୋ ନିର୍ଗୁଣୋ ହି ଗୁଣାଵୃତଃ ସ୍ଵତଂତ୍ରଃ ପରତଂତ୍ରଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମହତ୍କୃତମ୍॥ ୨୨.
ଏକ ଅନେକ ହେଉଛି, ଗୁଣ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣରେ ଢାକାଯାଏ, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ପରାଧୀନ ହୁଏ, ଏହା ସବୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି, ହେ ଦେବୀ।
ମାଯାମଯଂ କୃତମିଦଂ ଚ ଜଗତ୍ସମଗ୍ରଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ଅଵଧୃତଂ ପରଯା ଚ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ୨୨.
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମାୟାମୟ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରାଯାଇଛି।
କେ ଗ୍ରହାଃ କେ ଉଡୁଗଣାଃ କେ ବାଧ୍ଯଂତେ ତ୍ଵଯା କୃତାଃ ୨୨.
ଗ୍ରହ କିଏ, ତାରାମାନେ କିଏ, କେଉଁଠି ବାଧା ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ?
ଗୁଣକାର୍ଯପ୍ରସଂଗେନ ଆଵାଂ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵଃ କୃତଃ ୨୨.
ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସମ୍ପର୍କରେ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଦେଖାଦେଖି ହୋଇଛୁ।
ଵ୍ଯାପାରଦକ୍ଷା ସତତମହଂ ଚୈଵ ସୁମଧ୍ଯମେ ୨୨.
ହେ ସୁମଧ୍ୟମା, ମୁଁ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଦେହୀତି ଵଚନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ଯାତି ଲାଘଵମ୍ ୨୨.
ଦେହ ନିଅ ଏହି ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲେ, ବ୍ୟକ୍ତି ସହଜରେ ହଲୁକ ହୋଇଯାଏ।