ଵିଶେଷତୋ ଲିଂଗଧରାଃ ଶିଵସ୍ତାନ୍ବହୁ ମନ୍ଯତେ
ବିଶେଷକରି ଯେଉଁମାନେ ଲିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅଜିତାଃ ଶଂଭୁନା ପୂର୍ଵଂ ମୁକ୍ତଲିଂଗା ନିଷୂଦିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଲିଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ।
କଥଂ ପାପଂ ନିରସ୍ଯାମି ଶିଵଭକ୍ତଵଧାଶ୍ରିତମ୍
ମୁଁ କିପରି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କରିପାରିବି?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯାଵଚ୍ଛଂଭୁଃ ପ୍ରସୀଦତି 1.3.1.11.
ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶମ୍ଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ତୀର୍ଥେଷୁ ରଚିତସ୍ନାନା ଲପ୍ସ୍ଯେ ପାପଵିଶୋଧନମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମୁଁ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବି।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଶିଵଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଭଯାର୍ତ୍ତାଂ ତାମଵୋଚତ
ଏହା ଶୁଣି, ଶିବଧର୍ମ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତାକୁ କହିଲେ।
ଧର୍ମସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥଵେତ୍ତାରୌ ଦୁର୍ଲଭା ଗିରିକନ୍ଯକେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଆଗମାଃ ପଂଚଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକୋଟଯଃ
ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ଅଠାଇଶ କୋଟି।
ତେଷୁତେଷୁ ମୁନୀଂଦ୍ରୈଶ୍ଚ ନତ୍ଵୈଵ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମହାଵ୍ରତଂ ପଂଚ ଚୈତାଃ ଶିଵମାର୍ଗପ୍ରଵୃତ୍ତଯଃ
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମହାବ୍ରତ, ଏହା ହେଉଛି ଶିବଙ୍କ ପଥର ଆରମ୍ଭ।
ସାଧ୍ଯ ଏକୋ ହି ବଲଵାନ୍ସର୍ଵୈସ୍ତୈରନିଶଂ ଶିଵଃ
ସବୁଠାରୁ ଏକଟି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ପ୍ରାପ୍ତିଯୋଗ୍ୟ — ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ।
ଅମତ୍ସରୈଃ ଶିଵେ ଭକ୍ତୈଃ ଶିଵାଜ୍ଞାପରିପାଲକୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ନଥାନ୍ତି, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ।
ଆରାଧ୍ଯତେ ମହାଦେଵଃ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଦାଯକଃ
ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେଇଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଭେତ୍ତାରୋ ନିହଂତଵ୍ଯାସ୍ତଥାଂଜସା 1.3.1.11.
ଯେଉଁମାନେ ଶିବଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୱରା ନାଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଭେତ୍ତାରଂ ହନ୍ଯାଦେଵାଵିଚାରଯନ୍
ଶିବଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାକୁ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ମାରିଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଵିଲଯେ ସଦ୍ଯଃ ଶକ୍ତିଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ଯେତେବେଳେ ଶିବଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସମ୍ମତି ସହିତ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ନ ଜେତୁଂ ଶକ୍ଯତେ ଦେଵି ତେନାସୌ ସର୍ଵଦୈଵତୈଃ
ହେ ଦେବୀ, ସେଉଁଠି କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନନ୍ତି।
ଆକ୍ରାଂତଃ ଶାପଦୋଷେଣ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଶିଵାଶ୍ରଯାତ୍
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଶିବଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶାପର ଦୋଷରେ ସେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଶେପୁର୍ମହିଷଵଦ୍ଦୁଷ୍ଟୋ ମହିଷୋଽଯଂ ଭଵତ୍ଵିତି
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ କହିଲେ, 'ଏହି ଦୁଷ୍ଟଟିଏ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପରି ଏକ ମହିଷ ହେଉ।'
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୋଷଯାମାସ ଯଯାଚେ ଶାପମୋଚନମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଏବଂ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ।
ମହିଷତ୍ଵେପି ସଂହାରଂ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵ୍ଯା ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ମହିଷ ରୂପରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ବିନାଶ ନିଜେ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ହେବାକୁ ଥିଲା।
ସିଦ୍ଧାନାଂ ଶିଵରୂପାଣାମଵଜ୍ଞା କଂ ନ ବାଧତେ
ଯେଉଁମାନେ ଶିବର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ କିଏ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ ନାହିଁ?
ସିଦ୍ଧପ୍ରସାଦାଲ୍ଲବ୍ଧୋଽଯଂ ଶାପନାଶସ୍ତ୍ଵଯା କୃତଃ
ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କର କୃପାରେ ତୁମେ ଏହି ଶାପ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଛ।
ଶାପଦୋଷସମୁତ୍ପନ୍ନେ ମହିଷତ୍ଵେ ଵିମୋଚିତେ 1.3.1.11.
ଯେତେବେଳେ ଶାପର ଦୋଷ ଆସିଲା ଏବଂ ମହିଷ ରୂପ ହଟିଗଲା—
ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ତୈଜସଂ ଲିଂଗମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଅରୁଣାଚଳ ନାମକ ତେଜୋମୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ମହିଷତ୍ଵେ ମଦାକ୍ରାଂତଃ ପରଂ ଲିଂଗେନ ସଂଗତଃ
ମହିଷ ରୂପରେ ଅହଂକାରରେ ଭରିଯାଇ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲିଙ୍ଗ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟାଃ ପୁରତ୍ରଯେ ପୂର୍ଵଂ ରୁଦ୍ରେଣ ପୂଜିତାସ୍ତ୍ରଯଃ
ପୂର୍ବରୁ ତିନିଟି ପୁରରେ, ତିନିଟି ଲିଙ୍ଗ ଦେଖି ରୁଦ୍ର ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଦୀକ୍ଷାଦିରହିତଂ ଲିଂଗଂ ଦତ୍ତଂ ହଂତୀତି ଚୋଦିତମ୍
ଦୀକ୍ଷା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ବିନା ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି।
କଦାଚିତ୍କ୍ଷପଣୋକ୍ତାନାଂ ଵିଭାଷାତ୍ପ୍ରତ୍ଯଯଂ ଗତଃ
କେତେବେଳେ ତାହା ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାସ ହେଲା।
ତ୍ଵତ୍ପାଦପଦ୍ମସଂସ୍ପର୍ଶାଦଯଂ ମୁକ୍ତୋ ନ ସଂଶଯଃ
ତୁମ ଚରଣକମଳ ସ୍ପର୍ଶରେ ସେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।