ଵେଦିକୋପରି ଵିନ୍ଯସ୍ତାଂ ଯଥୈଵ ଶଶିନଃ କଲାମ୍ ୨୨.
ସେ ତାଙ୍କୁ ବେଦିର ଉପରେ ବସାଇଲେ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଏକ ଖଣ୍ଡକୁ ବସାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିସ୍ଵରୂପେଣ ମହେଶୋ ଭଗଵାନ୍ଭଵଃ କିମର୍ଥମାଲିମଧ୍ଯସ୍ଥା ତନ୍ଵୀ ସର୍ଵାଂଗସୁନ୍ଦରୀ॥ ୨୨.
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରୂପେ ମହେଶ୍ୱର, ଭଗବାନ୍ ଭବ, ପଚାରିଲେ—'ଏହି ସୁନ୍ଦରୀ, ସର୍ବାଙ୍ଗ ସୁନ୍ଦର, କେଉଁଠି ମାଳାଧାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଛନ୍ତି?'
କେଯଂ କସ୍ଯ କୁତୋ ଯାତା କିମର୍ଥଂ ତପ୍ଯତେ ତପଃ ୨୨.
ଏହି ଜଣେ କିଏ, କାହାର ଝିଅ, କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏବଂ କାହିଁକି ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି?
ତଦୋଵାଚ ଜଯା ରୁଦ୍ରଂ ତପସଃ କାରଣଂ ପରମ୍॥ ୨୨.
ତାପରେ ଜୟା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ପ୍ରଧାନ କାରଣ କହିଲେ।
ହିମାଦ୍ରେର୍ଦୁହିତେଯଂ ଵୈ ତପସା ରୁଦ୍ରମୀଶ୍ଵରମ୍ ୨୨.
ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ହିମାଦ୍ରିଙ୍କ ଝିଅ, ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି।
ତପସ୍ତତାପ ସୁମହତ୍ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁରତିକ୍ରମମ୍ ୨୨.
ସେ ଏମିତି ଏକ ମହାନ ତପସ୍ୟା କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଠିନ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରହସ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ ୨୨.
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ହସି ଏଭଳି କହିଲେ।
ମୂଢେଯଂ ପାର୍ଵତୀ ସଖ୍ଯୋ ନ ଜାନାତି ହିତାହିତମ୍ ୨୨.
ଏହି ପାର୍ବତୀ ମୂଢ଼, ସଖୀମାନେ; ସେ କଣ ଭଲ କି ଖରାପ ଜାଣିନାହିଁ।
ସୋଽମଂଗଲଃ କପାଲୀ ଚ ଶ୍ମଶାନାଲଯ ଏଵ ଚ ୨୨.
ସେ ଅଶୁଭ, ଖପାଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଏବଂ ଶ୍ମଶାନରେ ବସୁଥିବା।
ଅନଯା ହି ଵୃତୋ ରୁଦ୍ରୋ ଯଦା ସଖ୍ଯଃ ସମେଷ୍ଯତି ୨୨.
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଝିଅ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବରଣ କରିବେ, ସଖୀମାନେ, ସେ ତାଙ୍କ ସହ ଏକଠି ହେବେ।
ଯୋ ଦକ୍ଷଶାପାଦ୍ଵିକୃତୋ ଯଜ୍ଞବାହ୍ଯୋଽଭଵଦ୍ଵିଟା ୨୨.
ଡକ୍ଷଙ୍କର ଶାପରେ ବିକୃତ ହୋଇଥିବା ସେ, ଯଜ୍ଞରୁ ବହିଷ୍କୃତ ହୋଇ, ଏକ ଭିଖାରି ହେଲେ।
ଶଵଭସ୍ମାନ୍ଵିତୋ ରୁଦ୍ରଃ କୃତ୍ତିଵାସା ହ୍ଯମଂଗଲଃ ୨୨.
ଶବର ଛାଇଁ ଲଗାଇଥିବା ରୁଦ୍ର, ଚାମର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଅଶୁଭ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
ତେନ ରୁଦ୍ରେଣ କିଂ କାର୍ଯମନଯା ସୁକୁମାରଯା ୨୨.
ଏମିତି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସୁକୁମାରୀଙ୍କ କଣ କାମ?
ଇଂଦ୍ରଂ ହିତ୍ଵା ମନୋଜ୍ଞଂ ଚ ଯମଂ ଚୈଵ ମହାପ୍ରଭମ୍ ୨୨.
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ମନୋହର ଥିବା, ଏବଂ ଯମ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି,
କୁବେରଂ ପଵନଂ ଚୈଵ ତଥୈଵ ଚ ଵିଭାଵସୁମ୍ ସଖୀନାଂ ଶ୍ରୃଣ୍ଵତୀନାଂ ଚ ଯତ୍ର ସା ତପସି ସ୍ଥିତା॥ ୨୨.
କୁବେର, ପବନ ଏବଂ ତେଉଁଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ସଖୀମାନେ ଶୁଣୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ତାପସ୍ୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଇତ୍ଯାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ବଟୁରୂପିଣଃ ୨୨.
ଏଭଳି ଭିଖାରି ରୂପୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି,
ଜଯେ ତ୍ଵଂ ଵିଜଯେ ସାଧ୍ଵି ପ୍ରମ୍ଲୋଚେଽପ୍ଯଥ ସୁନ୍ଦରି ୨୨.
ଜୟଶୀଳ ଏବଂ ସତୀ ତୁମେ, ସୁନ୍ଦରୀ, ପ୍ରମ୍ଲୋଚା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଜୟୀ ହେଉ।
କିମେତସ୍ଯ ବଟୋଃ କାର୍ଯଂ ଭଵତୀନାମିହାଧୁନା ୨୨.
ଏହି ଭିଖାରିଙ୍କର ଏଠାରେ ଏବେ ଆପଣମାନେ ସହ କଣ କାମ?
ଅଯଂ ଵିସୃଜ୍ଯତାଂ ସଖ୍ଯଃ କିମନେନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍ ୨୨.
ସଖୀମାନେ, ଏହାକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦିଅ, ଏଠାରେ ତାଙ୍କର କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ?
ବଟୋ ଗଚ୍ଛାଶୁ ତ୍ଵରିତୋ ନ ସ୍ଥେଯଂ ଚ ତ୍ଵଯାଽଧୁନା ୨୨.
ଭିଖାରି, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ, ଏଠାରେ ଏବେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ବଟୁର୍ନିର୍ଭର୍ତ୍ସିତସ୍ତତ୍ର ତଯା ଚୈଵଂ ତଦା ପୁନଃ ୨୨.
ଏଭଳି ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହ ତାଳି ଦେଲେ, ସେ ଭିଖାରି ପୁଣି—
ଶନୈଃ ଶନୈରଵିତଥଂ ଵିଜଯାଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରମ୍ ୨୨.
ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ, ମିଥ୍ୟା ଛାଡ଼ି, ବିଜୟାଙ୍କ ନିକଟକୁ ତ୍ୱରିତ ଗଲେ।
ସର୍ଵେଷାମପି ତଦ୍ଵାଚ୍ଯଂ ଵଚନଂ ସୂକ୍ତମେଵ ଯତ୍ ୨୨.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯାହା କହିବା ଉଚିତ୍, ସେଇ କଥା ନିଜେ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଃ ଶଂଭୁରୁଚ୍ଯତେ ଲୋକେ ଭିକ୍ଷୁକୋ ଭିକ୍ଷୁକପ୍ରିଯଃ ୨୨.
ଯିଏ ଲୋକରେ ଶମ୍ଭୁ ବୋଲି ଚିହ୍ନାଯାନ୍ତି, ସେ ଭିଖାରି ଏବଂ ଭିଖାରିମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ।
ଇଯଂ ତାଵତ୍ସୁରୂପା ଚ ଵିରୂପୋଽସୌ ସଦାଶିଵଃ ୨୨.
ଏହି ଜଣେ ତ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, କିନ୍ତୁ ସେ ସଦାଶିବ ବିକୃତ ଦେହ।
ଏଵଂଭୂତେନ ରୁଦ୍ରେଣ ମୋହିତେଯଂ କଥଂ ଭଵେତ୍ ୨୨.
ଏମିତି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ କିପରି ମୋହିତ ହେବେ?
ଇଯଂ କଥଂ ମୋହିତାସ୍ତି ନିର୍ଗୁଣେନ ଯୁଗାତ୍ମିକା ୨୨.
ଏହି ଯୁଗର ସ୍ୱରୂପ ନିର୍ଗୁଣ ଠାରୁ ସେ କିପରି ମୋହିତ ହେଇଛନ୍ତି?
ସକାମାନାଂ ଚ ଭୂତାନାଂ ଦୁର୍ଲଭୋ ହି ସଦାଶିଵଃ ୨୨.
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ସଦାଶିବ ସତ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ।
ନିଃସ୍ତଂଭୋ ହି ସଦା ସ୍ଥାଣୁଃ କଥଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ତଂ ପତିମ୍ ୨୨.
ଯିଏ ସଦା ଅଚଳ ଓ ଅଡିଗ, ସେ କେମିତି ଏମିତି ଏକ ପତିକୁ ପାଇପାରିବେ?
ଯାଵଦ୍ରୋଷୋ ଭଵେନ୍ନୄଣାଂ ନାରୀଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ୨୨.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ନାରୀମାନେ କ୍ରୋଧରେ ରହନ୍ତି,