ପରେ ପାରେ ପରମେଣ ସମାଧିନା ୨୨.
—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ, ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି—
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଵିଧିନା ଉରସା ବିଭ୍ରତଂ ଵୃତମ୍ ୨୨.
—ଯଥାବିଧି ବାମାଂଶରେ ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—
କର୍ଣଦ୍ଵଯେ ଧାରଯଂତଂ ତଥା କର୍କୋଟକେନ ହି ୨୨.
—ଦୁଇ କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ କର୍କୋଟକ ନାଗ ସହିତ—
ସନ୍ନୂପୁରେ ଶଙ୍ଖକପଦ୍ମକାଭ୍ଯାଂ ସଂଧାରଯଂତଂ ଚ ଵିରାଜମାନମ୍ ୨୨.
—ପାଏ ନୂପୁର, ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍—
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଋଷଯୋ ଦେଵଦାନଵାଃ ୨୨.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଋଷିମାନେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ—
ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ଦେଵାଯ ମଦନାଂତକରାଯ ଚ ୨୨.
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦେବତାଙ୍କୁ, କାମ ନାଶ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶିପିଵିଷ୍ଟାଯ ଭୀମାଯ ଶେଷଶାଯିନ୍ନମୋନମଃ ୨୨.
ଶିପିବିଷ୍ଟ, ଭୟଙ୍କର, ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଂ ଧାତା ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ପିତା ମାତା ତ୍ଵମୀଶ୍ଵରଃ ୨୨.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପିତା, ମାତା ଓ ଈଶ୍ୱର।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁଵତ୍ସୁ ଦେଵେଷୁ ନନ୍ଦୀ ପ୍ରୋଵାଚ ତାନ୍ପ୍ରତି ୨୨.
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିବାବେଳେ, ନନ୍ଦୀ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—
ତେ ପ୍ରୋଚୁର୍ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥଂ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁଂ ଶଂଭୁମାଗତା ଧ୍ଯାନସ୍ଥିତୋ ମହାଦେଵଃ ସୁରକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ॥ ୨୨.
ସେମାନେ କହିଲେ: 'ଦେବତାଙ୍କ କାମ ପାଇଁ ଆମେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଆସିଛୁ; ମହାଦେବ ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଧ୍ୟାନରେ ଅନ୍ତର୍ମୁଖ।'
ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରଗଣାଃ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘାସ୍ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମେଵ ସୁରଵର୍ଯ ଵିଶେଷଯଂତି ୨୨.
ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ, ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ହି ଦେଵେଶ ତ୍ରାତଵ୍ଯାଶ୍ଚାଧୁନା ସୁରାଃ ୨୨.
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଏବେ ଦେବତାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମର।
ଶନୈଃଶନୈରୁପରମଚ୍ଛଂଭୁଃ ପରମକୋପନଃ ୨୨.
ଧୀରେ ଧୀରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ଶମ୍ଭୁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
କସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ମହାଭାଗା ହ୍ଯାଗତା ମତ୍ସମୀପଗାଃ ୨୨.
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, କାହିଁକି ତମେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଛ?
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ହ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ସୁରକାର୍ଯଂ ମହତ୍ତରମ୍ ୨୨.
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।"
କଷ୍ଟାତ୍କଷ୍ଟତରଂ ଦେଵ ତଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁମିହାଗତାଃ ତାରକୋ ଦେଵଶତ୍ରୁଶ୍ଚ ନାନ୍ଯଥା ମମ ଭାଷିତମ୍॥ ୨୨.
"ହେ ଦେବ, ଏହା ଅତି କଷ୍ଟକର। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଆସିଛୁ। ତାରକ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ମୋର କଥା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।"
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ଗିରିଜା ଦେଵ ଶଂଭୋ ଗୃହୀତଵ୍ଯା ପାଣିନା ଦକ୍ଷିଣେନ ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ଦେବ ଶମ୍ଭୁ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ହେବ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନବ୍ରଵୀଚ୍ଛିଵଃ ୨୨.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶିବ ହସି କହିଲେ।
ତଦା ସର୍ଵେ ସୁରେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ଋଷଯୋ ମୁନଯସ୍ତଥା ୨୨.
ସେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ମଦନୋ ହି ମଯା ଦଗ୍ଧଃ ସର୍ଵେଷାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୨୨.
ମଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦହିଦେଇଥିଲି, ସମସ୍ତଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।
ତଦାନୀମେଵ ଭୋ ଦେଵାଃ ପାର୍ଵତୀ ମଦନଂ ଚ ସା ୨୨.
ସେଇ ସମୟରେ, ହେ ଦେବମାନେ, ପାର୍ବତୀ ଓ ମଦନ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ଭୋ ଦେଵାଃ କାର୍ଯା କାର୍ଯଵିଚାରଣା ୨୨.
ଏଭଳି ଭାବିବାକୁ, ହେ ଦେବମାନେ, କଣ କରିବା ଉଚିତ ଓ କଣ ଭାବିବା ଉଚିତ, ଏହି ଉପରେ ଚିନ୍ତା କର।
ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଚ ନିଷ୍କାମା ମଯା ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ୨୨.
ତୁମେ ସମସ୍ତେ ନିର୍ଲୋଭ; ଏଥିରେ ମୋ ପାଖରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତପଃ ପରମସଂଯୁକ୍ତାଃ ପାରଯାମଃ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍ ୨୨.
ଉଚ୍ଚତମ ତପସ୍ୟାରେ ଯୋଗ ଦେଇ, ଆମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାମ ସଫଳ କରିଛୁ।
ଯୂଯଂ ସମାଧିନା ତେନ ମଦନେନ ଚ ଵିସ୍ମୃତମ୍ ୨୨.
ସେଇ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ମଦନଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଛ।
କ୍ରୋଧାଦ୍ଭଵତି ସଂମୋହଃ ସଂମୋହାଦ୍ଭ୍ରମତେ ମନଃ ସର୍ଵୈରେଵ ଚ ମଂତଵ୍ଯଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନାନ୍ଯଥା କ୍ଵଚିତ୍॥ ୨୨.
କ୍ରୋଧରୁ ମୁହଁଘୁମ ହୁଏ, ମୁହଁଘୁମରୁ ମନ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ। ସମସ୍ତେ ମୋ କଥାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉ, ଏହା କେବେ ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ଵିଶ୍ରାଵ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ସ ହି ଦେଵୋ ଵୃଷଧ୍ଵଜଃ ୨୨.
ଏଭଳି କହି, ଭଗବାନ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତୋଽଭଵଚ୍ଛଂଭୁର୍ଧ୍ଯାନମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଵୈ ପୁନଃ ୨୨.
ଶମ୍ଭୁ ନିରବ ହେଲେ ଏବଂ ପୁଣି ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ଧ୍ଯାନାସ୍ଥିତଂ ଚ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନନ୍ଦୌ ସର୍ଵାନ୍ଵିସୃଜ୍ଯ ତାନ୍ ୨୨.
ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ନନ୍ଦିନି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
ଯତାଗତେନ ମାର୍ଗେଣ ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ମା ଵିଲଂବିତମ୍ ୨୨.
ଯେପଥରେ ଆସିଥିଲ, ସେଇପଥରେ ଫେରିଯାଅ; ବିଳମ୍ବ କରନି।