ତ୍ରାହିତ୍ରାହି ମହାଵିଷ୍ଣୋ ତପ୍ତାନ୍ନଃ ଶରଣାଗତାନ୍ ଶେଷାସନେ ଚୋପଵିଷ୍ଟ ଉଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରଃ॥ ୨୧.
‘ବଞ୍ଚାଅ, ବଞ୍ଚାଅ, ହେ ମହାବିଷ୍ଣୁ! ଆମେ ତପସ୍ୟାର ତାପରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଆସିଛୁ।’ ଶେଷ ଆସନରେ ବସିଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ଏହିପରି କହିଲେ।
ଯୁଷ୍ମାଭିଃ ସହିତଶ୍ଚାପି ଵ୍ରଜାମି ପରମେଶ୍ଵରମ୍ ୨୧.
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନେ ସହିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି।
ପାଣିଗ୍ରହାର୍ଥମଧୁନା ଦେଵଦେଵଃ ପିନାକଧୃକ୍ ୨୧.
ଏବେ ବିବାହ ପାଇଁ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପିନାକଧାରୀ ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵଯଂ ଗମିଷ୍ଯାମୋ ଯତ୍ର ରୁଦ୍ରୋ ମହାପ୍ରଭୁଃ ୨୧.
ସେହିପାଇଁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଯିବା ଉଚିତ ଯେଉଁଠାରେ ରୁଦ୍ର ମହାପ୍ରଭୁ ଅଛନ୍ତି।
ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଊଚୁଃ ସର୍ଵେ ସୁରାସୁରାଃ ୨୧.
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ କହିଲେ—
ଯଦା ଦଗ୍ଧଃ ପୁରା ତେନ ମଦନୋ ଦୁରତିକ୍ରମଃ ୨୧.
ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବେ ସେ ଦୁର୍ଜୟ ମଦନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିଥିଲେ—
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ ପରମେଶ୍ଵରଃ ୨୧.
ହସି କହିଲେ ପରମେଶ୍ୱର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ।
ସ ନ ଧକ୍ଷ୍ଯତି ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଭଯନାଶନଃ ୨୧.
ସେ ଜଳିବେ ନାହିଁ; ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଶଂଭୁଂ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷଂ ହ୍ଯଧୀଶଂ ଵରେଣ୍ଯରୂପଂ ଚ ପରଂ ପରାଣାମ୍ ୨୧.
ଶମ୍ଭୁ, ପୁରାତନ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଧିପତି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତଦା ଦେଵା ଵିଷ୍ଣୁନା ପରମେଷ୍ଠିନା ୨୨.
ଏପରି କଥା କହିଲେ ବେଳେ, ପରମେଷ୍ଠୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ—
ପରେ ପାରେ ପରମେଣ ସମାଧିନା ୨୨.
—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧ୍ୟାନରେ, ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି—
ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଵିଧିନା ଉରସା ବିଭ୍ରତଂ ଵୃତମ୍ ୨୨.
—ଯଥାବିଧି ବାମାଂଶରେ ଜଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—
କର୍ଣଦ୍ଵଯେ ଧାରଯଂତଂ ତଥା କର୍କୋଟକେନ ହି ୨୨.
—ଦୁଇ କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଏବଂ କର୍କୋଟକ ନାଗ ସହିତ—
ସନ୍ନୂପୁରେ ଶଙ୍ଖକପଦ୍ମକାଭ୍ଯାଂ ସଂଧାରଯଂତଂ ଚ ଵିରାଜମାନମ୍ ୨୨.
—ପାଏ ନୂପୁର, ହାତରେ ଶଂଖ ଓ ପଦ୍ମ ଧରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍—
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ଋଷଯୋ ଦେଵଦାନଵାଃ ୨୨.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଋଷିମାନେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ—
ନମୋ ରୁଦ୍ରାଯ ଦେଵାଯ ମଦନାଂତକରାଯ ଚ ୨୨.
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦେବତାଙ୍କୁ, କାମ ନାଶ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଶିପିଵିଷ୍ଟାଯ ଭୀମାଯ ଶେଷଶାଯିନ୍ନମୋନମଃ ୨୨.
ଶିପିବିଷ୍ଟ, ଭୟଙ୍କର, ଶେଷ ନାଗ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ତ୍ଵଂ ଧାତା ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ପିତା ମାତା ତ୍ଵମୀଶ୍ଵରଃ ୨୨.
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପିତା, ମାତା ଓ ଈଶ୍ୱର।
ଇତ୍ଥଂ ସ୍ତୁଵତ୍ସୁ ଦେଵେଷୁ ନନ୍ଦୀ ପ୍ରୋଵାଚ ତାନ୍ପ୍ରତି ୨୨.
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରିଥିବାବେଳେ, ନନ୍ଦୀ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—
ତେ ପ୍ରୋଚୁର୍ଦେଵକାର୍ଯାର୍ଥଂ ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁଂ ଶଂଭୁମାଗତା ଧ୍ଯାନସ୍ଥିତୋ ମହାଦେଵଃ ସୁରକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ॥ ୨୨.
ସେମାନେ କହିଲେ: 'ଦେବତାଙ୍କ କାମ ପାଇଁ ଆମେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଆସିଛୁ; ମହାଦେବ ଦେବତାଙ୍କ କାମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଧ୍ୟାନରେ ଅନ୍ତର୍ମୁଖ।'
ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରଗଣାଃ ସୁରସିଦ୍ଧସଂଘାସ୍ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମେଵ ସୁରଵର୍ଯ ଵିଶେଷଯଂତି ୨୨.
ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ, ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ହି ଦେଵେଶ ତ୍ରାତଵ୍ଯାଶ୍ଚାଧୁନା ସୁରାଃ ୨୨.
ସେଥିପାଇଁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ଏବେ ଦେବତାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତୁମର।
ଶନୈଃଶନୈରୁପରମଚ୍ଛଂଭୁଃ ପରମକୋପନଃ ୨୨.
ଧୀରେ ଧୀରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ଶମ୍ଭୁ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
କସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ମହାଭାଗା ହ୍ଯାଗତା ମତ୍ସମୀପଗାଃ ୨୨.
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ, କାହିଁକି ତମେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଛ?
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ହ୍ଯୁଵାଚେଦଂ ସୁରକାର୍ଯଂ ମହତ୍ତରମ୍ ୨୨.
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।"
କଷ୍ଟାତ୍କଷ୍ଟତରଂ ଦେଵ ତଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁମିହାଗତାଃ ତାରକୋ ଦେଵଶତ୍ରୁଶ୍ଚ ନାନ୍ଯଥା ମମ ଭାଷିତମ୍॥ ୨୨.
"ହେ ଦେବ, ଏହା ଅତି କଷ୍ଟକର। ଆମେ ଏଠାରେ ତୁମକୁ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଆସିଛୁ। ତାରକ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ମୋର କଥା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।"
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ଗିରିଜା ଦେଵ ଶଂଭୋ ଗୃହୀତଵ୍ଯା ପାଣିନା ଦକ୍ଷିଣେନ ୨୨.
ତେଣୁ, ହେ ଦେବ ଶମ୍ଭୁ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ହେବ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହି ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସନ୍ନବ୍ରଵୀଚ୍ଛିଵଃ ୨୨.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଶିବ ହସି କହିଲେ।
ତଦା ସର୍ଵେ ସୁରେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ଋଷଯୋ ମୁନଯସ୍ତଥା ୨୨.
ସେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ, ଋଷିମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ମଦନୋ ହି ମଯା ଦଗ୍ଧଃ ସର୍ଵେଷାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୨୨.
ମଦନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦହିଦେଇଥିଲି, ସମସ୍ତଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ।