ସଖୀଭିଃ ସହ ସା ବାଲା କଣ୍ଠଂ ତସ୍ଯ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହିତ ମିଶି, ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଆଦତ୍ତ ସହସା ଗୌରୀ ଲିଗଂ ତସ୍ଯ ଗଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ଗୌରୀ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଥିବା ଚିହ୍ନ ଉଠାଇନେଲେ ।
ଆସଜ୍ଜତ ପୁନର୍ଲିଂଗମସ୍ଯାଃ ପାଣିତଲଂ ଗତମ୍
ପୁଣି ସେଇ ଚିହ୍ନ ତାଙ୍କ ହସ୍ତତଳରେ ଲାଗିଗଲା ।
ଅଚିଂତଯଚ୍ଚ ସା ଦେଵୀ କିମେତଦିତି ଵିସ୍ମଯାତ୍ 1.3.1.11.
ସେ ଦେବୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭାବିଲେ, 'ଏହା କଣ?'
ଆହତଃ ଶିଵଭକ୍ତୋଽଯମିତି ଶୋକଂ ସମାଵିଶତ୍
ସେ ବୁଝିଲେ, 'ଏହେ ଶିବଭକ୍ତ,' ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ବିଆପ୍ତ ହେଲେ ।
ଅଵିଚାର ସମାରବ୍ଧଂ ଶିଵଭକ୍ତନିବର୍ହଣମ୍
ଚିନ୍ତା ନ କରି, ସେ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ନାଶ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଉପଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ବାଲା ସାହସଂ କୃତମାତ୍ମନା
ସେ କନ୍ୟା ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଅତି ଉତ୍ସାହରେ କାମ କରିଦେଇଛି ।'
ମାନ୍ଯଯା ଧର୍ମରୂପେଣ କୋଽପ୍ଯଧର୍ମଃ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ
ମାନ୍ୟତା ଓ ଧର୍ମ ଭାବରେ କିଛି ଅଧର୍ମ ହୋଇଯାଇଛି ।
ଅଜ୍ଞାନାନ୍ମହିଷଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଶିଵଭକ୍ତିମମର୍ଦଯମ୍
ଅଜ୍ଞାନରେ ମୁଁ ଶିବଭକ୍ତ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଦେଇଛି ।
ଗୁରୁପ୍ରସାଦସୁଲଭଃ ସ୍ଫୁରଦ୍ଵିଘ୍ନଶତାକୁଲଃ
ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରେ ସହଜରେ ମିଳିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତାଧିକ ବିଘ୍ନରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ।
ଵିଶେଷତୋ ଲିଂଗଧରାଃ ଶିଵସ୍ତାନ୍ବହୁ ମନ୍ଯତେ
ବିଶେଷକରି ଯେଉଁମାନେ ଲିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅଜିତାଃ ଶଂଭୁନା ପୂର୍ଵଂ ମୁକ୍ତଲିଂଗା ନିଷୂଦିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଲିଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ।
କଥଂ ପାପଂ ନିରସ୍ଯାମି ଶିଵଭକ୍ତଵଧାଶ୍ରିତମ୍
ମୁଁ କିପରି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କରିପାରିବି?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯାଵଚ୍ଛଂଭୁଃ ପ୍ରସୀଦତି 1.3.1.11.
ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶମ୍ଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ତୀର୍ଥେଷୁ ରଚିତସ୍ନାନା ଲପ୍ସ୍ଯେ ପାପଵିଶୋଧନମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମୁଁ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବି।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଶିଵଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଭଯାର୍ତ୍ତାଂ ତାମଵୋଚତ
ଏହା ଶୁଣି, ଶିବଧର୍ମ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତାକୁ କହିଲେ।
ଧର୍ମସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥଵେତ୍ତାରୌ ଦୁର୍ଲଭା ଗିରିକନ୍ଯକେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଆଗମାଃ ପଂଚଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକୋଟଯଃ
ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ଅଠାଇଶ କୋଟି।
ତେଷୁତେଷୁ ମୁନୀଂଦ୍ରୈଶ୍ଚ ନତ୍ଵୈଵ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମହାଵ୍ରତଂ ପଂଚ ଚୈତାଃ ଶିଵମାର୍ଗପ୍ରଵୃତ୍ତଯଃ
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମହାବ୍ରତ, ଏହା ହେଉଛି ଶିବଙ୍କ ପଥର ଆରମ୍ଭ।
ସାଧ୍ଯ ଏକୋ ହି ବଲଵାନ୍ସର୍ଵୈସ୍ତୈରନିଶଂ ଶିଵଃ
ସବୁଠାରୁ ଏକଟି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ପ୍ରାପ୍ତିଯୋଗ୍ୟ — ସେହି ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ।
ଅମତ୍ସରୈଃ ଶିଵେ ଭକ୍ତୈଃ ଶିଵାଜ୍ଞାପରିପାଲକୈଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷ ନଥାନ୍ତି, ଶିବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ।
ଆରାଧ୍ଯତେ ମହାଦେଵଃ ସର୍ଵଦା ସର୍ଵଦାଯକଃ
ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେଇଥିବା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଭେତ୍ତାରୋ ନିହଂତଵ୍ଯାସ୍ତଥାଂଜସା 1.3.1.11.
ଯେଉଁମାନେ ଶିବଧର୍ମକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୱରା ନାଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଭେତ୍ତାରଂ ହନ୍ଯାଦେଵାଵିଚାରଯନ୍
ଶିବଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାକୁ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ମାରିଦେବା ଉଚିତ।
ଶିଵଧର୍ମସ୍ଯ ଵିଲଯେ ସଦ୍ଯଃ ଶକ୍ତିଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ଯେତେବେଳେ ଶିବଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସମ୍ମତି ସହିତ ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ନ ଜେତୁଂ ଶକ୍ଯତେ ଦେଵି ତେନାସୌ ସର୍ଵଦୈଵତୈଃ
ହେ ଦେବୀ, ସେଉଁଠି କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାନନ୍ତି।
ଆକ୍ରାଂତଃ ଶାପଦୋଷେଣ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଶିଵାଶ୍ରଯାତ୍
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଶିବଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଶାପର ଦୋଷରେ ସେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ଶେପୁର୍ମହିଷଵଦ୍ଦୁଷ୍ଟୋ ମହିଷୋଽଯଂ ଭଵତ୍ଵିତି
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇ କହିଲେ, 'ଏହି ଦୁଷ୍ଟଟିଏ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପରି ଏକ ମହିଷ ହେଉ।'
ପ୍ରଣମ୍ଯ ତୋଷଯାମାସ ଯଯାଚେ ଶାପମୋଚନମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଏବଂ ଶାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାକୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ।