ଏଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ଗିରିଜା ତଦାନୀଂ ସଂମୋହମାପ ଚ ସତୀ ହି ତଥା ବଭାଷେ ୨୧.
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି, ଗିରିଜା ଭ୍ରମରେ ପଡିଗଲେ; ଏବଂ ସତୀ ଏଭଳି କହିଲେ।
ମା ଵିଷାଦଂ କୁରୁ ସଖି ମଦନଂ ଜୀଵଯାମ୍ଯହମ୍ ୨୧.
ସଖୀ, ଦୁଃଖ କରିନି; ମୁଁ ମଦନକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେବି।
ହରଂ ରୁଦ୍ରଂ ଵିରୁପାକ୍ଷଂ ଦେଵଦେଵଂ ଜଗଦ୍ଗୁରୁମ୍ ୨୧.
ହର, ରୁଦ୍ର, ବିରୂପାକ୍ଷ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦେବ, ବିଶ୍ୱର ଗୁରୁ।
ଏଵମ ଶ୍ଵାସ୍ଯ ତାଂ ସାଧ୍ଵୀ ଗିରିଜାଂ ରତିରଂଜସା ୨୧.
ଏପରି ଭଳି ଗିରିଜାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନା ଦେଇ, ରତି ଭଲପାଇବାରେ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ।
ମଦନୋ ଯତ୍ର ଦଗ୍ଧଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରେଣ ପରମାତ୍ମନା ୨୧.
ଯେଉଁଠି ମଦନଙ୍କୁ ପରମାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦାହ କରାଯାଇଥିଲା।
ଉଵାଚ ଗତ୍ଵା ସହସା ଭାମିନୀଂ ରତିମଂତିକେ ୨୧.
ସେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ଯାଇ, ରତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଭାମିନୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତରୁଣୀ ରୂପସଂପନ୍ନା ସୌଭାଗ୍ଯେନ ପରେଣ ହି ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ମଧୁରଂ କିଂଚିନ୍ନିଷ୍ଠୁରମେଵ ଚ॥ ୨୧.
ଯୁବତୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଥିବା, କିଛି ମିଠା କିଛି କଠୋର ଶବ୍ଦ କହିଲେ।
ନାରଦୋଽସି ମଯା ଜ୍ଞାତଃ କୁମାରସ୍ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ ୨୧.
ମୁଁ ଚିହ୍ନିଛି, ତୁମେ ନାରଦ; ତୁମେ କୁମାର, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଥାଗତେନ ମାର୍ଗେଣ ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ମା ଵିଲଂବିତମ୍ ୨୧.
ଯେପଥରେ ଆସିଥିଲ, ସେଇପଥରେ ଫେରିଯାଅ, ବିଳମ୍ବ କରିନହଁ।
ପରସ୍ତ୍ରୀକାମୁକାଃ କ୍ଷୁଦ୍ରା ଵିଟା ଵ୍ଯସନିନଶ୍ଚ ଯେ ୨୧.
ଅନ୍ୟର ଜନୀଙ୍କୁ ଚାହୁଁଥିବା, ଛୋଟ ମନର, ଅଶ୍ଳୀଳ ଓ ଅଭ୍ୟାସୀ ଲୋକମାନେ—
ଏଵଂ ନିର୍ଭର୍ତ୍ସିତୋ ରତ୍ଯା ନାରଦୋ ମୁନିସତ୍ତମଃ ୨୧.
ଏପରି ଭାବେ ରତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ ହୋଇ, ମହାମୁନି ନାରଦ—
ଶଶଂସ ଦୈତ୍ଯରାଜାଯ ଦଗ୍ଧଂ ମଦନମେଵ ଚ ୨୧.
ଦୈତ୍ୟରାଜାଙ୍କୁ ମଦନ ଦାହ ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ଜଣାଇଲେ।
ତାମାନଯ ମହାଭାଗ ଭାର୍ଯାଂ କୁରୁ ମହାବଲ ତାସାଂ ମଧ୍ଯେ ରୂପଵତୀ ରତିଃ ସା ମଦନପ୍ରିଯା॥ ୨୧.
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସେଉଁଠି ଯାଅ, ତାଙ୍କୁ ନେଇଆ, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଜନୀ କର। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରତି, ଯିଏ ମଦନଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ସବୁଠୁ ଅଧିକ ରୂପବତୀ।
ଏଵମାକର୍ଣ୍ଯ ଵଚନଂ ଦେଵର୍ଷେର୍ଭାଵିତାତ୍ମନଃ ୨୧.
ଦେବଋଷିଙ୍କ ପବିତ୍ର ମନର କଥା ଶୁଣି—
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ରତିଂ ମଦନମୋହିନୀମ୍ ୨୧.
ସେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଓ ମଦନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରୁଥିବା ରତିଙ୍କୁ ଦେଖି—
ଏହି ତନ୍ଵି ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଜ୍ଯଂ ଭୋଗାନ୍ଯଥେଷ୍ଟତଃ ୨୧.
ହେ ସୁକୁମାରୀ, ମୋ ସହିତ ଆସ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ରାଜ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କର।
ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ତେନ ଶଂବରେଣ ମହାତ୍ମନା ୨୧.
ଏପରି ମହାତ୍ମା ଶମ୍ଭରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଲାବେଳେ—
ଵିଧଵାହଂ ମହାବାହୋ ନୈଵଂ ଭାଷିତୁମର୍ହସି ୨୧.
ହେ ବଳଶାଳି, ମୁଁ ବିଧବା; ଏପରି କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏତତ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶଂବରଃ କାମମୋହିତଃ ୨୧.
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶମ୍ଭର କାମନାରେ ମୁଗ୍ଧ ହେଲେ—
ଵିମୃଶ୍ଯ ମନସା ସର୍ଵମଜେଯତ୍ଵଂ ଚ ତସ୍ଯ ଵୈ ୨୧.
ସେ ମନରେ ସବୁ ବିଚାର କରି, ତାଙ୍କ ଅଜୟତା ବିଷୟରେ ଭାବିଲେ।
ସଂପର୍କେଣ ଚ ଦଗ୍ଧୋଽସି ନାନ୍ଯଥା ମମ ଭାଷିତମ୍ ୨୧.
ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ତୁମେ ଦାହିଯାଉଛ; ମୋର କଥା ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ।
ଵିଭୀଷିକାଭିର୍ବହ୍ଵୀଭିର୍ମାଂ ଭୀଷଯସି ମାନିନି ୨୧.
ହେ ଅଭିମାନିନୀ, ତୁମେ ବହୁ ଭୟ ଦେଇ ମୋତେ ଭୟଭୀତ କରୁଛ।
ଇତ୍ଯୁଚ୍ଯମାନେନ ତଦା ନୀତା ସା ପ୍ରସଭଂ ତଥା ୨୧.
ଏଭଳି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ସେତିକିଏ ସେଉଁଠି ଜୋରକରି ନେଇଯିବାଗଲା।
କୃତା ମହାନସେଽଧ୍ଯକ୍ଷା ନାମ୍ନା ମାଯାଵତୀତି ଚ॥ ୨୧.
ସେଉଁଠି ସେ ରନ୍ନଘରର ମୁଖ୍ୟ ଦେଖାଶୁଣିଆ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମାୟାବତୀ ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା।
ପାର୍ଵତ୍ଯାଧିକୃତଂ ସର୍ଵଂ ମଦନାନଯନଂ ପ୍ରତି ଅତ ଊର୍ଧ୍ଵଂ ତଦା ସୂତ କିଂ ଜାତଂ ତତ୍ର ଵର୍ଣ୍ଯତାମ୍॥ ୨୧.
ମଦନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ କଥା ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଇଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବେ, ସୂତ, ପରେ କଣ ଘଟିଲା, ତାହା କହ।
ଗତଂ ତଦା ଶିଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦଗ୍ଧ୍ଵା ମଦନମୋଜସା ୨୧.
ସେତିବେଳେ, ଶିବଙ୍କୁ ଦେଖି, ମଦନ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୁଡ଼ିଗଲେ।
ପିତ୍ରା ତେନ ତଦା ତନ୍ଵୀ ମାତ୍ରା ଚୈଵ ଵିଚାରିତା ୨୧.
ସେ ସମୟରେ, ସେ ସୁକୁମାରୀକୁ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାଆ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରିଥିଲେ।
ଉକ୍ତା ତାଭ୍ଯାଂ ତଦା ସାଧ୍ଵୀ ଗିରିଜା ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍॥ ୨୧.
ତାପରେ, ଦୁଇଜଣେ ଅଭିଭାବକଙ୍କ ଉପରେ ଗିରିଜା, ସତୀ, କଥା କହିଲେ।
ନାଗଚ୍ଛାମି ଗୃହଂ ମାତସ୍ତାତ ମେ ଶ୍ରୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୨୧.
ମାଆ, ମୁଁ ଘରକୁ ଫେରିବିନାହିଁ; ବାପା, ମୋ କଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣ।
ଶଂଭୁଃ ପରେଷାଂ ପରମୋ ଦଗ୍ଧୋ ଯେନ ମହାବଲଃ ୨୧.
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଦନଙ୍କୁ ପୁଡ଼ିଦେଲେ, ସେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶମ୍ଭୁ।