ଚକ୍ରୀକୃତଧନୁଃ ସଜ୍ଜଂ ଚକ୍ରେ ବେଦ୍ଧୁଂ ସଦାଶିଵମ୍ ତାଵଦ୍ଦୃଷ୍ଟୋ ମହେଶେନ ସରୋଷେଣ ତଦା ଦ୍ଵିଜାଃ॥ ୨୧.
ଧନୁଷ ତଣି ତିଆରି କରି, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ, ସେଇ ସମୟରେ ରୁଷ୍ଟ ମହେଶ୍ବର ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନିରୀକ୍ଷିତସ୍ତୃତୀଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା ପରମେଣ ହି ହାହାକାରୋ ମହାନାସୀଦ୍ଦେଵାନାଂ ତତ୍ର ପଶ୍ଯତାମ୍॥ ୨୧.
ପରମ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ନଜର ପକାଗଲା; ଏହା ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଭୟ ଓ ଅଶାନ୍ତିର ଚିତ୍କାର କରିଲେ।
ଦେଵଦେଵ ମହାଦେଵ ଦେଵାନାଂ ଵରଦୋ ଭଵ ୨୧.
ଦେବଦେବ, ମହାଦେବ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ।
ଵୃଥା ତ୍ଵଯାଥ ଦଗ୍ଧୋଽସୌ ମଦନୋ ହି ମହାପ୍ରଭଃ॥ ୨୧.
ତୁମେ ଯେଉଁ ଦିନ ମଦନଙ୍କୁ ଦହିଲ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ମଦନ ବ୍ୟର୍ଥରେ ଦହିଗଲେ।
ତ୍ଵଯା ହି କାର୍ଯଂ ଜଗଦେକବଂଧୋ କାର୍ଯଂ ସୁରାଣାଂ ପରମେଣ ଵର୍ଚସା ୨୧.
ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ; ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ କେବଳ ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ତାରକେଣ ମହାଦେଵ ଦେଵାଃ ସଂପୀଡିତା ଭୃଶମ୍ ୨୧.
ତାରକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଦମିତ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ମହାଦେବ।
ଵରଯସ୍ଵ ମହାଭାଗ ଦେଵାକାର୍ଯେ ଭଵ କ୍ଷମଃ ୨୧.
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ପୂରଣରେ ଦୟାଶୀଳ ହେଅ।
କାଲକୂଟାଚ୍ଚ ନୂନଂ ହି ରକ୍ଷିତାଃ ସ୍ମୋ ନ ଚାନ୍ଯଥା ୨୧.
ନିଶ୍ଚୟ, ଆମେ କାଳକୁଟରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଛୁ, ଏହା ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।
ମଦନୋଯଂ ସମାଯାତଃ ସୁରାଣାଂ କାର୍ଯସିଦ୍ଧଯେ ୨୧.
ଏହି ମଦନ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଵିନା ତେନ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମେଷ୍ଯତି ଶଂକର ୨୧.
ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି, ହେ ଶଂକର, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ନଶ୍ଟ ହୋଇଯିବ।
ତଦୋଵାଚ ରୁଷାଵିଷ୍ଟୋ ଦେଵାନ୍ପ୍ରତି ମହେଶ୍ଵରଃ ୨୧.
ତାପରେ ରୋଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମହେଶ୍ବର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯଦାଃକାମଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ ୨୧.
ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ମନେ ଅଭିଲାଷାକୁ ଆଗରେ ରଖନ୍ତି—
କାମୋ ହି ନରକାଯୈଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ ୨୧.
ଅଭିଲାଷା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନରକକୁ ନେଇଯାଏ।
ତାରକୋଽପି ଦୁରାଚାରୋ ନିଷ୍କାମୋଽଦ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯତି ୨୧.
ତାରକ ମଧ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏବେ ଅଭିଲାଷାହୀନ ହେବ।
ତସ୍ମାତ୍କାମୋ ମଯା ଦଗ୍ଧଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଶାଂତିହେତଵେ ୨୧.
ସେହିପାଇଁ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଶାନ୍ତି ନିମିତ୍ତେ ମୁଁ କାମକୁ ଦହିଛି।
ଅନ୍ଯୈଃ ପ୍ରାଣିଭିରେଵାତ୍ର ତପସେ ଧୀଯତାଂ ମନଃ ୨୧.
ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମନକୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲାଗିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ।
ତସ୍ମାଦେନଂ ପାପିନଂ ଦୁଃଖମୂଲଂ ନ ଜୀଵଯିଷ୍ଯାମି ସୁରାଃ ପ୍ରତୀକ୍ଷ୍ଯତାମ୍ ୨୧.
ଏହି ପାପୀ, ଯେଉଁଠାରୁ ଦୁଃଖର ଉତ୍ପତ୍ତି, ମୁଁ ଏହାକୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦେବିନି; ଦେବଗଣ, ଆପଣମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଏଵମୁକ୍ତାସ୍ତଦା ତେନ ଶଂଭୁନା ପରମେଷ୍ଠିନା ୨୧.
ଏପରି ଶମ୍ଭୁ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା, ସେହି ସମୟରେ ଏଭଳି କହିଥିଲେ।
ଯଦୁକ୍ତଂ ଭଵତା ଶଂଭୋ ପରଂ ଶ୍ରେଯସ୍କରଂ ହି ନଃ ୨୧.
ଶମ୍ଭୁ, ଆପଣ କହିଥିବା କଥା ଆମ ପାଇଁ ଏକଦମ ଭଲ ଓ ଉପକୃତିକର।
ଯଥା ସୃଷ୍ଟମିଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ କାମକ୍ରୋଧସମନ୍ଵିତମ୍ ୨୧.
ଏହି ବିଶ୍ୱ ଯେପରି ଚାହିଦା ଓ କ୍ରୋଧ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେପରି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମାମୋକ୍ଷାଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରୋ ହ୍ଯେକରୂପତାମ୍ ୨୧.
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ—ଏ ଚାରିଟି ଏକା ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଅଂଶ।
କଥଂ ତ୍ଵଯା ହି ସଂଦଗ୍ଧଃ କାମୋ ହି ଦୁରତିକ୍ରମଃ ୨୧.
ତେବେ, ଆପଣ କିପରି ତାକୁ ଦହିଦେଲେ? କାମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ବହୁତ କଷ୍ଟ।
କାମେନ ହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵଂ କାମେନ ପାଲ୍ଯତେ ୨୧.
କାମ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ କମିଯାଏ; କାମ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ ରକ୍ଷା ହୁଏ।
ଯସ୍ମାତ୍କ୍ରୋଧୋ ଭଵତ୍ଯୁଗ୍ରୋ ଯେନ ତ୍ଵଂ ଚ ଵଶୀକୃତଃ ୨୧.
କ୍ରୋଧ ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ହୁଏ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ମଧ୍ୟ ବଶୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ଵଯା ସଂପାଦିତୋ ଦେଵ ମଦନୋ ହି ମହାବଲଃ ୨୧.
ଦେବତା, ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ମଦନ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁତ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସଫଳ ହେଲେ।
ଋଷିଭିଶ୍ଚୈଵମୁକ୍ତୋଽପି ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ରୂପମାସ୍ଥିତଃ ୨୧.
ଋଷିମାନେ ଏଭଳି କହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଦୁଇଗୁଣ ଆକାର ଧାରଣ କଲେ।
ମୁନିଭିଶ୍ଚାରଣୈଃ ସିଦ୍ଧୈର୍ଗଣୈଶ୍ଚାପି ସଦାଶିଵଃ ୨୧.
ମୁନି, ଚାରଣ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗଣମାନେ ସଦାଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ମଦନଂ ଚ ତଥା ଦଗ୍ଧ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତଂ ପର୍ଵତଂ ରୁଷା ୨୧.
ମଦନକୁ ଏଭଳି ଦହିଦେଇ, ରୁଷାରେ ସେ ପର୍ବତକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ତିରୋଧାନଗତଂ ଦେଵୀ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଦଗ୍ଧଂ ଚ ମନ୍ମଥମ୍ ୨୧.
ଦେବୀ ଦେଖିଲେ ମଦନ ଦହିଗଲା ଓ ସେ ନିଜେ ଗୁପ୍ତ ହେଇଗଲେ।
ତଥୈଵ ଦଗ୍ଧଂ ମଦନଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ରତ୍ଯା ଵିଲାପଂ ଚ ତଦା ମନସ୍ଵିନୀ ୨୧.
ମଦନ ଦହିଗଲା ବୋଲି ଦେଖି, ରତି ତାପରେ ଦୁଃଖ କଲେ; ସେ ମନରେ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ।