ତ୍ଵଜ୍ଜିତାରାତଯଃ ସର୍ଵେ ଵିଵିଧାଯୁଧଵାହନାଃ
ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଛ, ସେମାନେ
କ୍ଷଣେନ ଦଗ୍ଧଵୀର୍ଯାଃ ସ୍ଯୁସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦଵିଵର୍ଜିତାଃ
ତୁମ ଦୟା ନ ମିଳିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ।
ତ୍ରିଲୋକନାଥତାଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ପ୍ରଥତେ କୀର୍ତିମଣ୍ଡିତଃ
ତିନି ଭୁବନର ନାଥ ହେଇ, ସେ ମହାନ ଯଶରେ ଉଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି ।
ନ ଶତ୍ରୁଭ୍ଯୋ ଭଯଂ କିଂଚିଦ୍ଭଵେଦ୍ଵିଜଯଶାଲିନାମ୍ 1.3.1.11.
ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ କେବେ ଭୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ପୂଜ୍ଯତାମିଷ୍ଟସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥଂ ଦେଵୈର୍ଭୃତ୍ଯୈଶ୍ଚ ସର୍ଵଦା
ଦେବତାମାନେ ଓ ଭୃତ୍ୟମାନେ ସଦା ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ସଗଣାଃ ପ୍ରତିପୂଜ୍ଯଂତାଂ ସର୍ଵସ୍ଥାନେଷୁ ସର୍ଵଦା
ସେ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ସବୁଠାରେ, ସବୁବେଳେ ସମ୍ମାନ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ ।
ତଵ ଭକ୍ତୈଃ ସଦା ପୂଜ୍ଯସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରମାଦାତ୍ତ୍ଵଦଗ୍ରତଃ
ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ସଦା ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ତଥେତି ଵରଦା ଦେଵୀ ସସର୍ଜ ଚ ଦିଵଂ ପ୍ରତି
ଵରଦା ଦେବୀ କହିଲେ, 'ତଥା ହେଉ,' ଏବଂ ସେ ଦିଗକୁ ଦିଗନ୍ତରେ ଚାଲିଗଲେ ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ମାତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ସ୍ଥାନରକ୍ଷଣମାତନୋତ୍
ମାତୃମାନେ ସହିତ ସେ ସ୍ଥାନର ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରି, ତାହାର ରକ୍ଷା କଲେ ।
ମହିଷସ୍ଯ ଶିରୋଽପଶ୍ଯଦ୍ଵିକୃତଂ ଖଙ୍ଗଧାରଯା
ସେ ଖଡ଼ ଦ୍ୱାରା କଟା ମହିଷାସୁରଙ୍କ ବିକୃତ ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ ।
ସଖୀଭିଃ ସହ ସା ବାଲା କଣ୍ଠଂ ତସ୍ଯ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ କନ୍ୟା ତାଙ୍କ ସଖୀମାନେ ସହିତ ମିଶି, ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଆଦତ୍ତ ସହସା ଗୌରୀ ଲିଗଂ ତସ୍ଯ ଗଲେ ସ୍ଥିତମ୍
ଗୌରୀ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଥିବା ଚିହ୍ନ ଉଠାଇନେଲେ ।
ଆସଜ୍ଜତ ପୁନର୍ଲିଂଗମସ୍ଯାଃ ପାଣିତଲଂ ଗତମ୍
ପୁଣି ସେଇ ଚିହ୍ନ ତାଙ୍କ ହସ୍ତତଳରେ ଲାଗିଗଲା ।
ଅଚିଂତଯଚ୍ଚ ସା ଦେଵୀ କିମେତଦିତି ଵିସ୍ମଯାତ୍ 1.3.1.11.
ସେ ଦେବୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭାବିଲେ, 'ଏହା କଣ?'
ଆହତଃ ଶିଵଭକ୍ତୋଽଯମିତି ଶୋକଂ ସମାଵିଶତ୍
ସେ ବୁଝିଲେ, 'ଏହେ ଶିବଭକ୍ତ,' ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ବିଆପ୍ତ ହେଲେ ।
ଅଵିଚାର ସମାରବ୍ଧଂ ଶିଵଭକ୍ତନିବର୍ହଣମ୍
ଚିନ୍ତା ନ କରି, ସେ ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ନାଶ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଉପଗମ୍ଯାବ୍ରଵୀଦ୍ବାଲା ସାହସଂ କୃତମାତ୍ମନା
ସେ କନ୍ୟା ସମ୍ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଅତି ଉତ୍ସାହରେ କାମ କରିଦେଇଛି ।'
ମାନ୍ଯଯା ଧର୍ମରୂପେଣ କୋଽପ୍ଯଧର୍ମଃ ପ୍ରକଲ୍ପିତଃ
ମାନ୍ୟତା ଓ ଧର୍ମ ଭାବରେ କିଛି ଅଧର୍ମ ହୋଇଯାଇଛି ।
ଅଜ୍ଞାନାନ୍ମହିଷଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଶିଵଭକ୍ତିମମର୍ଦଯମ୍
ଅଜ୍ଞାନରେ ମୁଁ ଶିବଭକ୍ତ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଦେଇଛି ।
ଗୁରୁପ୍ରସାଦସୁଲଭଃ ସ୍ଫୁରଦ୍ଵିଘ୍ନଶତାକୁଲଃ
ଗୁରୁଙ୍କ କୃପାରେ ସହଜରେ ମିଳିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତାଧିକ ବିଘ୍ନରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ।
ଵିଶେଷତୋ ଲିଂଗଧରାଃ ଶିଵସ୍ତାନ୍ବହୁ ମନ୍ଯତେ
ବିଶେଷକରି ଯେଉଁମାନେ ଲିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଅଜିତାଃ ଶଂଭୁନା ପୂର୍ଵଂ ମୁକ୍ତଲିଂଗା ନିଷୂଦିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଲିଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିଦେଇ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ।
କଥଂ ପାପଂ ନିରସ୍ଯାମି ଶିଵଭକ୍ତଵଧାଶ୍ରିତମ୍
ମୁଁ କିପରି ଶିବଭକ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପକୁ ଦୂର କରିପାରିବି?
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯାମି ଯାଵଚ୍ଛଂଭୁଃ ପ୍ରସୀଦତି 1.3.1.11.
ମୁଁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶମ୍ଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।
ତୀର୍ଥେଷୁ ରଚିତସ୍ନାନା ଲପ୍ସ୍ଯେ ପାପଵିଶୋଧନମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ମୁଁ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିପାରିବି।
ଆକର୍ଣ୍ଯ ଶିଵଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଭଯାର୍ତ୍ତାଂ ତାମଵୋଚତ
ଏହା ଶୁଣି, ଶିବଧର୍ମ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଭୟରେ ପୀଡ଼ିତାକୁ କହିଲେ।
ଧର୍ମସୂକ୍ଷ୍ମାର୍ଥଵେତ୍ତାରୌ ଦୁର୍ଲଭା ଗିରିକନ୍ଯକେ
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ଆଗମାଃ ପଂଚଭିଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିକୋଟଯଃ
ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ଅଠାଇଶ କୋଟି।
ତେଷୁତେଷୁ ମୁନୀଂଦ୍ରୈଶ୍ଚ ନତ୍ଵୈଵ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ବଡ଼ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ମହାଵ୍ରତଂ ପଂଚ ଚୈତାଃ ଶିଵମାର୍ଗପ୍ରଵୃତ୍ତଯଃ
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମହାବ୍ରତ, ଏହା ହେଉଛି ଶିବଙ୍କ ପଥର ଆରମ୍ଭ।