ଯଚ୍ଛୃଣୋପି ଯଦଶ୍ରାସି ଯଚ୍ଚ ପଶ୍ଯସି ଶଂକର ୨୧.
ଶଙ୍କର, ତୁମେ ଯାହା ଶୁଣୁଛ, ଯାହା ଶୁଣୁନାହିଁ, ଯାହା ଦେଖୁଛ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ପ୍ରକୃତେଃ କାର୍ଯଂ ମିଥ୍ଯାଵାଦୋ ନିର୍ର୍ଥକଃ ୨୧.
ଏସବୁ ପ୍ରକୃତିର ଫଳ; ମିଥ୍ୟା କଥା, ଅର୍ଥହୀନ।
ତ୍ଵଯା ଶଂଭୋଽଧୁନା ହ୍ଯସ୍ମିନ୍ଗିରୌ ହିମଵତି ପ୍ରଭୋ ୨୧.
ଶମ୍ଭୁ, ଏହି ହିମାଳୟ ପାହାଡରେ, ଏବେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁ।
ଵାଗ୍ଵାଦେନ ଚ କିଂ କାର୍ଯମସ୍ମାକଂ ଚାଧୁନା ପ୍ରଭୋ ତର୍ହି ତ୍ଵଯା ନ ଭେତଵ୍ଯଂ ମମ ଶଂକର ସଂପ୍ରତି॥ ୨୧.
ପ୍ରଭୁ, ଏବେ ଆମ ପାଇଁ କଥା କହିବାରେ କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି? ଏହି ସମୟରେ, ଶଙ୍କର, ତୁମେ ମୋତେ ଭୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଦେଵୋ ଗିରିଜାଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ॥ ୨୧.
ହସି, ଭଗବାନ ଦେବତା ଗିରିଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ କୁରୁ ମେ ସେଵାଂ ଗିରିଜେ ସାଧୁଭାଷିଣି॥ ୨୧.
ଗିରିଜା, ଭଲ କଥା କହୁଥିବା, ପ୍ରତିଦିନ ମୋ ସେବା କର।
ତପସ୍ତପ୍ତୁମନୁଜ୍ଞା ମେ ଦାତଵ୍ଯା ପର୍ଵତାଧିପ ୨୧.
ପାହାଡର ମାଳିକଙ୍କୁ ମୋତେ ତପସ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ ୨୧.
ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବଦେବତାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣିଲା।
ତ୍ଵଦୀଯଂ ହି ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍ ୨୧.
ତୁମର ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମାନବ ସହିତ।
ଏଵମୁକ୍ତୋ ହିମଵତା ଶଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ ୨୧.
ହିମବତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ, ଲୋକଙ୍କର ମଙ୍ଗଳକାମୀ ଶଙ୍କର।
ଶଂକରେଣାବ୍ଯନୁଜ୍ଞାତଃ ସ୍ଵଗୃହଂ ହିମଵାନ୍ଯଯୌ ୨୧.
ଶଙ୍କରଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ, ହିମବତ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।
ଏଵଂ କତିପଯଃ କାଲୋ ଗତଶ୍ଚୋପାସନାତ୍ତଯୋଃ॥ ୨୧.
ଏଭଳି, ତାଙ୍କର ଉପାସନାରେ କିଛି ସମୟ କଟିଗଲା।
ସୁତାପିତ୍ରୋଶ୍ଚ ତତ୍ରୈଵ ଶଂକରୋ ଦୁରତିକ୍ରମଃ ୨୧.
ସେଠାରେ, ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କର ପୁଅ ଶଂକର ଅପରାଜିତ, ତାଙ୍କୁ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତେ ଚିଂତ୍ଯମାନାଶ୍ଚ ସୁରାସ୍ତଦାନୀଂ କଥଂ ମହେଶୋ ଗିରିଜାଂ ସମେଷ୍ଯତି ୨୧.
ତେବେ ଦେବତାମାନେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ, କିପରି ମହେଶ୍ଵର ଗିରିଜାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବେ?
ବୃହସ୍ପତିରୁଵାଚେଦଂ ମହେଂଦ୍ରଂ ପ୍ରତି ସଦ୍ଵଚଃ ୨୧.
ବୃହସ୍ପତି ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
ଏତତ୍କାର୍ଯଂ ମଦନେନୈଵ ରାଜନ୍ନାନ୍ଯଃ ସମର୍ଥୋ ଭଵିତା ତ୍ରିଲୋକେ ୨୧.
ଏହି କାମ କେବଳ ମଦନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ, ରାଜା; ତିନି ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ କେହି ଏହି କାମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଗୁରୋର୍ଵଚନମାକର୍ଣ୍ଯ ଆହ୍ଵଯନ୍ମଦନଂ ହରିଃ ୨୧.
ଗୁରୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ହରି ମଦନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ରତ୍ଯା ସମେତଃ ସହ ମାଧଵେନ ସ ପୁଷ୍ପଧନ୍ଵା ପୁରତଃ ସଭାଯାମ୍ ୨୧.
ରତି ସହିତ ଏବଂ ମାଧବଙ୍କ ସାଥିରେ, ପୁଷ୍ପଧନ୍ବା ସଭାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅହମାକାରିତଃ କସ୍ମାଦ୍ବ୍ରୂହି ମେଽଦ୍ଯ ଶଚୀପତେ ୨୧.
ଶଚୀପତି, ଆଜି ମୋତେ କାହିଁକି ଡାକିଛନ୍ତି, କହନ୍ତୁ।
ମମ ସ୍ମରଣମାତ୍ରେଣ ଵିଭ୍ରଷ୍ଟା ହି ତପସ୍ଵିନଃ ୨୧.
ମୋତେ କେବଳ ସ୍ମରଣ କରିଲେ ମାତ୍ର, ତପସ୍ୱୀମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ହରାଇଦିଅନ୍ତି।
ମମ ଵୀର୍ଯଂ ଚ ଜାନାତି ଶକ୍ତେଃ ପୁତ୍ରଃ ପରାଶରଃ ୨୧.
ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ପରାଶର ମୋର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଗୁରୁରପ୍ଯଭିଜାନାତି ଭାର୍ଯୋତଥ୍ଯସ୍ଯ ଚୈଵ ହି ୨୧.
ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଉତଥ୍ୟଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛନ୍ତି।
ଭରଦ୍ଵାଜୋ ମହାଭାଗ ଇତ୍ଯୁଵାଚ ଗୁରୁସ୍ତଦା ୨୧.
ତାପରେ, ଗୁରୁ ମହାଭାଗ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ କହିଲେ।
କ୍ରୋଧୋ ହି ମମ ବଂଧୁଶ୍ଚ ମହାବଲପରକ୍ରମଃ ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତଂବପର୍ଯଂତଂ ପ୍ଲାଵିତଂ ସଚରାଚରମ୍॥ ୨୧.
ମୋର କ୍ରୋଧ ମୋର ବନ୍ଧୁ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ; ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଜଡ଼ ଓ ଚେତନ ଜୀବ ଏହାରେ ବିମୁଗ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି।
ମଦନଦ୍ଵଂ ସମର୍ଥୋସି ଅସ୍ମାଞ୍ଜେତୁଂ ସଦୈଵ ହି ପାର୍ଵତ୍ଯା ସହିତଂ ଶଂଭୁଂ କୁରୁଷ୍ଵାଦ୍ଯ ମହାମତେ॥ ୨୧.
ମଦନ, ତୁମେ ସଦା ଆମକୁ ଜିତିପାଇବାରେ ସମର୍ଥ; ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆଜି ଶଂଭୁଙ୍କୁ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର କର।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଥିତୋ ଦେଵୈର୍ମଦନୋ ଵିଶ୍ଵମୋହନଃ ୨୧.
ଏଭଳି ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ବିଶ୍ୱକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ମଦନ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ତତୋ ଜଗାମାଶୁ ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧରୋ ଵିସ୍ଫାର୍ଯ ଚାପଂ କୁସୁମାନ୍ଵିତଂ ମହତ୍ ତସ୍ମିନ୍ହିମାଦ୍ରୌ ପରିଦୃଶ୍ଯମାନୋଽଵନୌ ସ୍ମରୋ ଯୋଧଯତାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ॥ ୨୧.
ତାପରେ, ମହାଧନୁଧର ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ବଡ଼ ଧନୁ ଉଠାଇ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ରେ, ପୃଥିବୀରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସ୍ମର, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ତତ୍ରାଗତା ତଦା ରଂଭା ଉର୍ଵଶୀ ପୁଂଜିକସ୍ଥଲୀ ୨୧.
ସେଠାରେ ରମ୍ଭା, ଉର୍ବଶୀ ଓ ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳୀ ଆସିଲେ।
ଅନ୍ଯାଶ୍ଚ ଵିଵିଧାଃ ଜାତାଃ ସାହାଯ୍ଯେ ମଦନସ୍ଯ ଚ ୨୧.
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଜଣେ ମଦନଙ୍କ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ସର୍ଵେ ଗଣାଶ୍ଚ ସହସା ମଦନେନ ଵିମୋହିତାଃ ୨୧.
ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ହଠାତ୍ ମଦନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଇଗଲେ।