ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନଭୋଗତାଂ ଵାଣୀମାଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ହିମାଲଯମ୍ ୨୦.
ଆକାଶରୁ ଆସିଥିବା ସେଇ ସ୍ୱର ଶୁଣି ସେମାନେ ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ।
ହିମାଲଯଂ ମହାଭାଗାଃ ସର୍ଵେ କାର୍ଯାର୍ଥଗୌରଵାତ୍ ୨୦.
ମହାଭାଗ ସମସ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଖି ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ।
ତାରକସ୍ତ୍ରାସଯତ୍ଯସ୍ମାନ୍ସାହାଯ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଧେ କୁରୁ ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵେ ଵଯଂ ଯାତା ମହେଂଦ୍ରସହିତା ଵିଭୋ॥ ୨୦.
ତାରକ ଆମକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଛି; ତାଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଆପଣ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ସେଇଥିପାଇଁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଥିତୋ ଦେଵୈର୍ହିମଵାନ୍ଗିରିସତ୍ତମଃ ୨୦.
ଏଭଳି ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମବାନ୍—
ମହେନ୍ଦ୍ର ମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତଦା ହ୍ଯୁପହାସସମନ୍ଵିତଃ ୨୦.
ତାପରେ ସେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ହାଲୁକା ଉପହାସ ସହ କଥା କହିଲେ—
କିଂ କୁର୍ମଃ ସୁରକାର୍ଯଂ ଚ ତାରକସ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି ୨୦.
ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଏବଂ ତାରକଙ୍କ ବଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆମେ କଣ କରିବୁ?
ତଦା ଵଯଂ ଘାତଯାମସ୍ତାରକଂ ସହ ବାଂଧଵୈଃ ୨୦.
ତାପରେ ଆମେ ତାରକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ବଧ କରିଦେବୁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵେ ଦେଵାସ୍ତମବ୍ରୁଵନ୍ ତାରକସ୍ଯ ମହାଭାଗ ଏତତ୍କାର୍ଯଂ ଵିଚଂତ୍ଯତାମ୍॥ ୨୦.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ, ତାରକଙ୍କ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ।
ଯେନ ସାଧ୍ଯୋ ଭଵେଚ୍ଛତ୍ରୁସ୍ତାରକୋ ହି ମହାବଲଃ ୨୦.
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାରକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କିଏ ଜିତିପାରିବ?
କେନୋପାଯେନ ଭୋ ଦେଵାସ୍ତାରକଂ ହଂତୁମିଚ୍ଛଥ ୨୦.
ହେ ଦେବମାନେ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ତମେ ତାରକଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ତଦା ସୁରୈଃ କଥିତଂ ସର୍ଵମେତଦ୍ଵାଣ୍ଯା ଚୋକ୍ତଂ ଯତ୍ପୁରା କାର୍ଯହେତୋଃ ୨୦.
ତାପରେ ଦେବମାନେ, ଏହି କାମ ପାଇଁ ପୂର୍ବରୁ ବାଣୀ ଯାହା କହିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଶିଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରେଣ ଚ ଧୀମତା ଯଦା ଵଧ୍ଯୋ ଦୈତ୍ଯସ୍ତାରକୋ ଵୈ ମହାତ୍ମା ୨୦.
ଏହି ମହାତ୍ମା ଦାନବ ତାରକଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯିବ।
ତସ୍ମାତ୍ତଦେନତ୍କ୍ରିଯତାଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ଯଥା ମହେଶଃ କୁରୁତେ ପରିଗ୍ରହମ୍ ୨୦.
ସେହିପାଇଁ, ତମେ ସମସ୍ତେ ଏହି କାମ କର, ଯେପରି ମହେଶ୍ୱର ଏକ ସହଧର୍ମିଣୀ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯୋଚୁଃ ସୁରାସ୍ତଦା ୨୦.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାନେ ହସିଲେ ଏବଂ କହିଲେ।
ସୁରାଣାଂ ଚ ଗିରେ ଵାକ୍ଯଂ କୁରୁ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାମତେ ୨୦.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବମାନେ ଓ ପାହାଡ଼ର କଥା ଶୀଘ୍ର କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଗିରିରାଜୋଽଥ ଦେଵୈଃ ସ୍ଵଗୃହମାମାଵିଶତ୍ ୨୦.
ଦେବମାନେ ଏପରି କହିବା ପରେ, ପାହାଡ଼ରାଜ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଜନିତଵ୍ଯା ସୁକନ୍ଯୈକା ସୁରକାର୍ଯାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୨୦.
ଦେବମାନେଙ୍କର କାମ ସାର୍ଥକ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଗୁଣବତୀ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବା ଦରକାର।
ପ୍ରିଯଂ ନ ଭଵତି ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ କନ୍ଯାଜନନସେଵ ଚ ୨୦.
ମହିଳାମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ କନ୍ୟା ଜନ୍ମକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ମେନା ପ୍ରୋଵାଚ ସ୍ଵପତିଂ ଚ ହିମାଲଯମ୍ ୨୦.
ମେନା ହସି ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ହିମାଳୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
କନ୍ଯା ସଦା ଦୁଃଖକରୀ ନୃଣାଂ ପତେ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ତଥା ଶୋକକରୀ ମହାମତେ ୨୦.
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, କନ୍ୟା ସଦା ପୁରୁଷମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ମହାଶୋକ ଆଣେ।
ହିମଵାଂସ୍ତଦୁପଶ୍ରୁତ୍ଯା ପ୍ରିଯାଯା ଵଚନଂ ତଦା ୨୦.
ସେତେବେଳେ, ହିମବାନ୍ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ।
ଯେନଯେନ ପ୍ରକାରେଣ ପରେଷାମୁପଜୀଵନମ୍ ୨୦.
ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଭଳି ଉପାୟରେ ଜୀବନ ଜୀବିକା କରନ୍ତି—
ସ୍ତ୍ରିଯାପି ଚୈଵ ତତ୍କାର୍ଯଂ ପରୋପକରଣାନ୍ଵିତମ୍ ଦଧାର ଜଠରେ କନ୍ଯାଂ ମେନା ଭାଗ୍ଯଵତୀ ତଦା॥ ୨୦.
ମହିଳା ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେହି କାମ କରିପାରନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାଗ୍ୟବତୀ ମେନା ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ କନ୍ୟାକୁ ଧାରଣ କଲେ।
ମହାଵିଦ୍ଯା ମହାମାଯା ମହାମେଧାସ୍ଵରୂପିଣୀ ୨୦.
ସେ ମହାଜ୍ଞାନ, ମହାମାୟା ଓ ମହାବୁଦ୍ଧିର ମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲେ।
ତାଂ ଵିଭୂତିଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଜଠରେ ପରମାଂ ସତୀ ୨୦.
ସେଇ ବିଶାଳନୟନୀ, ପରମ ଶକ୍ତି ସତୀ ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ।
ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତଦା ଦେଵା ଋଷଯୋ ଯକ୍ଷକିନ୍ନରାଃ ୨୦.
ତାପରେ ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଯକ୍ଷ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଜାତା ଗିରିଜା ନାମ ନାମତଃ ୨୦.
ଏହି ସମୟରେ ଗିରିଜା ନାମକ ଜଣେ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ନନୃତୁଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ ୨୦.
ଦେବତାଙ୍କର ଢୋଳ ରବ ହେଲା ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ।
ପୁଷ୍ପଵର୍ଷେଣ ମହତା ଵଵୃଷୁର୍ଵିବୁଧାସ୍ତଥା ୨୦.
ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଯଦାଵତୀର୍ଣା ଗିରିଜା ମହାସତୀ ତଦୈଵ ଦୈତ୍ଯା ଭଯମାଵିଶଂସ୍ତେ ୨୦.
ଯେତେବେଳେ ମହାସତୀ ଗିରିଜା ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେହି ସମୟରେ ଦାନବମାନେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।