ଵ୍ଯାସେନ କଥିତଂ ସର୍ଵମସ୍ମିନ୍ନର୍ଥେ ଶୁକଂ ପ୍ରତି ଲିଂଗରୂପୀ କଥଂ ଶଂଭୁର୍ନିର୍ଗୁଣଃ କଥତେ ତ୍ଵଯା ୨୦.
ଏହି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ୟାସ ଶୁକଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ କିପରି ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନିର୍ଗୁଣ ବୋଲି କହୁଛ?
ଶ୍ରୁଣୁ ଵତ୍ସ ବ୍ରଵୀମ୍ଯେତତ୍ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚ ନଂଦିନା ୨୦.
ଶୁଣ, ପୁଅ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ନନ୍ଦିନି କହିଥିଲେ।
ନିର୍ଗୁଣଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ଵିଦ୍ଧି ଲିଂଗସ୍ଵରୂପିଣମ୍ ୨୦.
ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଥିବା ନିର୍ଗୁଣ ପରମାତ୍ମାକୁ ଜାଣ।
ଯଯା କୃତିମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଵିତମ୍ ୨୦.
ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ, ତିନିଟି ଗୁଣରେ ଭିନ୍ନ କରି, ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଏକ ଏଵ ପରୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ଲିଂଗରୂପୀ ନିରଂଜନଃ ୨୦.
ସେଉଁଠି ଏକମାତ୍ର ପରମାତ୍ମା, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ନିର୍ମଳ।
ଯସ୍ମିନ୍ନେଵ ତତୋ ଲିଂଗଂ ଲଯନାତ୍କଥିତଂ ପୁରା ୨୦.
ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଛି, ଲିଙ୍ଗ ଏକାମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଇଯାଏ।
ଲୀନା ଗୁଣାଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରୋକ୍ତ୍ଯା ଯୈରିଦଂ ବଦ୍ଧମେଵ ଚ ୨୦.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ବନ୍ଧା ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଲିନ ହୋଇଯାଏ।
ଲିଂଗଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ସାକ୍ଷାଜ୍ଜାନୀଧ୍ଵଂ ଭୋ ଦ୍ରିଜୋତମାଃ ୨୦.
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ଗୁଣ ବୋଲି ସିଧାସଳଖ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଶଂକରଃ ସୁଖଦାତା ହି ଉଚ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ୨୦.
ଶଙ୍କର ଜଣେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି।
ଶଂଭୁର୍ହି କଥ୍ଯତେ ଵିପ୍ରା ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଶୁଭସଂଭଵଃ॥ ୨୦.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଏହି ନାମ ଦିଆଯାଇଛି, କାରଣ ଉନ୍ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଏଵଂ ସର୍ଵାଣି ନାମାନି ସାର୍ଥକାନି ମହାତ୍ମନଃ ୨୦.
ଏଭଳି, ମହାତ୍ମାଙ୍କର ସମସ୍ତ ନାମ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଦା ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ଚାଗ୍ନୌ ପତିତା ଯଜ୍ଞକର୍ମଣି ୨୦.
ଯେତେବେଳେ ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ଯଜ୍ଞରେ ଅଗ୍ନିରେ ପଡିଗଲେ,
ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା କଦା ସୂତ କଥ୍ଯତାଂ ତତ୍ତ୍ଵଯାଽଧୁନା ୨୦.
ହେ ସୂତ, ଏବେ ଆମକୁ କହ, ସେ କେବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ? ସତ୍ୟ କଥା କହ।
ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ମହାଭାଗ ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତଂ ଚ ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୨୦.
ହେ ମହାଭାଗ, ଏହା ସହିତ ପୂର୍ବର କଥା ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହ।
ଜଜ୍ଞେ ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଦଗ୍ଧାଵଯଵା ଯଦା ୨୦.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଜନ୍ମ ନେଲେ,
ଲୀଲାଗୃହୀତଵପୁଷା ପର୍ଵତେ ହିମଵଦ୍ଗିରୌ ୨୦.
ସେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତରେ ଖେଳିବା ଆକୃତି ଧାରଣ କଲେ।
ତଥା ଚଂଡେନ ମୁଂଡେନ ତଥାନ୍ଯୈର୍ବହୁଭିର୍ଵୃତଃ ୨୦.
ସେ ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ।
ଗଣାନାଂ ଚୈଵ କୋଟ୍ଯା ଚ ତଥା ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରକୈଃ ୨୦.
ଏହିପରି, ଏକ କୋଟି ଗଣ ଓ ଅଠଷଠି ହଜାର ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତପୋ ଜୁଷାଣଃ ସହସା ମହାତ୍ମା ହିମାଲଯସ୍ଯାଗ୍ରଗତସ୍ତଥୈଵ ୨୦.
ମହାତ୍ମା, ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା, ହିମାଳୟର ଶିଖରରେ ଦଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦୈତ୍ଯାଃ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତା ହ୍ଯଵିଦ୍ଯଯା ୨୦.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଅଜ୍ଞାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ।
ଜାତା ଦୈତ୍ଯାସ୍ତତୋ ଵିପ୍ରା ଇଂଦ୍ରୋପଦ୍ରଵକାରକାଃ ୨୦.
ତାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଲେ।
ନିଵାତକଵଚାଃ ସର୍ଵେ ରଵରାଵକସଂଜ୍ଞକାଃ ୨୦.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିବାତକବଚ ଓ ରବରାବକ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ତାରକୋ ନମୁଚେଃ ପୁତ୍ରସ୍ତପସା ପରମେଣ ହି ୨୦.
ନମୁଚିଙ୍କ ପୁଅ ତାରକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା,
ଵରାନ୍ଦଦୌ ଯଥେଷ୍ଟାଂଶ୍ଚ ତାରକାଯ ଦୁରାତ୍ମନେ ୨୦.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଯେଉଁ ଭଲ ଦାନ ଚାହିଲେ, ତାହା ପାଇଲେ, ଯଦିଓ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନର ଥିଲେ।
ତଚ୍ଛତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ ୨୦.
ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ସୃଷ୍ଟିର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଏପରି କହିଲେ।
ଯଦି ମେ ତ୍ଵଂ ପ୍ରସନ୍ନଽସି ଅଜରାମରତାଂ ପ୍ରଭୋ ୨୦.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ମୋତେ ଜରା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ଅବସ୍ଥା ଦିଅ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା ତେନ ତାରକେଣ ଦୁରାତ୍ମନା ୨୦.
ତାରକ, ଦୁଷ୍ଟ ମନର, ଏପରି କହିବା ପରେ,
ଜାତସ୍ଯ ହି ଧ୍ରୁଵୋ ମୃତ୍ଯୁରେତଜ୍ଜାନୀହି ତତ୍ତ୍ଵତଃ ୨୦.
ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଜାଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ଅଛି, ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ନିଶ୍ଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ତଦା ଦୈତ୍ଯଜେଯତ୍ଵଂ ତଵାନଘ ୨୦.
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ତେବେ, ହେ ପାପରହିତ, ତୁମେ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ହେବ।
ତଦା ସ ତାରକଃ ପ୍ରାହ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ପ୍ରଣତଃ ପ୍ରଭୋ ୨୦.
ତାପରେ ତାରକ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, କହିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।