ତଦୋଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ବଲିଂ ତଂ କୃପଯାଽନ୍ଵିତତଃ ୧୯.
ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ, କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଳିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତସ୍ତଵ ଵିଭୋ ନିଵାସାମି ନିତ୍ଯଂ ମା ଖିଦ୍ଯତାମସୁରଵର୍ଯ ବଲେ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ୧୯.
ହେ ଅସୁରମହାନ, ବଳି, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ବସିବି; ଚିନ୍ତିତ ହେଉନି, ଶୁଣ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ମୋରତୁଲତେଜସଃ ୧୯.
ଅପୂର୍ବ ତେଜସ୍ବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି,
ତଦା ପୁତ୍ରଶତେନୈଵ ବାଣମୁଖ୍ଯେନ ସତ୍ଵରମ୍ ୧୯.
ତାପରେ, ଏକଶତ ପୁଅ ଓ ବାଣଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ଶୀଘ୍ରତାରେ—
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାଚକା ଯେ ଚ ସର୍ଵେ ଯାଂତି ବଲିଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଭିକ୍ଷାପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ବଳିଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି,
ଭୁକ୍ତିକାମାଶ୍ଚ ଯେ କେଚିନ୍ମୁକ୍ତିକାମାସ୍ତଥା ପରେ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଏଵଂଵିଧୋ ବଲିର୍ଜାତଃ ପ୍ରସାଦାଚ୍ଛଂକରସ୍ଯ ଚ ୧୯.
ଏପରି ବଳି ଶଙ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ ଏଭଳି ହେଲେ।
ଅଶୁଚିଂ ଭୂମିମାସାଦ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦିକଂ ମହତ୍ ୧୯.
ଅଶୁଚି ଭୂମିକୁ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ,
କିଂ ପୁନଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାର୍ଚଯଂତି ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତ କିମ୍ତି ଅଧିକ?
ଶିଵାତ୍ପରତରୋ ନାସ୍ତି ପୂଜନୀଯୋ ହି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୯.
ଶିବାଠାରେ ଉପରେ କେହି ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ଜାତିହୀନାଶ୍ଚ ଚଂଡାଲାଃ ଶ୍ଵପଚା ହ୍ଯଂତ୍ଯଜା ହ୍ଯମୀ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ଜାତିହୀନ, ଚଣ୍ଡାଳ, କୁକୁର ଖାଇଥିବା, ଓ ଅନ୍ୟ ଅପସାଦ—
ତସ୍ମାତ୍ସଦାଶିଵଃ ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵୈରେଵମନୀଷିଭିଃ ୧୯.
ସେଥିପାଇଁ ସଦାଶିବ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଜ୍ଞାନହୀନମାନେ ମଧ୍ୟ, ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ।
ମହେଶଂ ପରମାରଥଜ୍ଞାଶ୍ଚିଂତଯଂତି ହୃଦି ସ୍ଥିତମ୍ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ହୃଦୟରେ ବସିଥିବା ମହେଶକୁ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି।
ଵିନା ଶିଵେନ ଯତ୍କିଂଚିଦଶିଵଂ ଭଵତି କ୍ଷଣାତ୍ ୧୯.
ଶିବ ବିନା, ଯାହା କିଛି ଅଛି, ଏକ ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଅଶୁଭ ହୋଇଯାଏ।
ରଜୋଗୁଣାନ୍ଵିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସତ୍ତ୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତଃ ୧୯.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ରଜୋଗୁଣ ରହିଛି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣ ରହିଛି।
ଲିଂଗରୂପୋ ମହାଦେଵୋ ହ୍ଯର୍ଚନୀଯୋ ମୁମୁକ୍ଷୁଭିଃ ୧୯.
ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ସଗୁଣାଃ କୀର୍ତିତାସ୍ତ୍ଵଯା ୨୦.
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୁଣ ଥିବା ବୋଲି ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛ।
ତ୍ରିଭିର୍ଗୁଣୈର୍ଵ୍ଯାପ୍ତମିଦଂ ଚରାଚରଂ ଜଗନ୍ମହଦ୍ଵ୍ଯାପ୍ଯଥ ଵାଲ୍ପକଂ ଵା ୨୦.
ଏହି ସମସ୍ତ ବଡ଼ ଜଗତ, ଚଳାଚଳ ଯାହା ଅଛି, ତିନିଟି ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଭରି ରହିଛି, ବଡ଼ ହେଉ କି ଛୋଟ।
ଯଦ୍ଦୃଶ୍ଯମାନଂ ମହଦଲ୍ପକଂ ଚ ତନ୍ନଶ୍ଵରଂ କୃତକତ୍ଵାଚ୍ଚ ସୂତ॥ ୨୦.
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଦେଖାଯାଏ, ବଡ଼ କି ଛୋଟ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ, କାରଣ ସେଗୁଡିକ ତିଆରି ହୋଇଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିମୃଶ୍ଯ ଭୋଃ ସୂତ ସଂଶଯଂ ଛେତ୍ତୁମର୍ହସି ୨୦.
ତେଣୁ, ସୂତ, ଭଲଭାବେ ଭାବି, ଏହି ସନ୍ଦେହକୁ ସମାଧାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ଯାସେନ କଥିତଂ ସର୍ଵମସ୍ମିନ୍ନର୍ଥେ ଶୁକଂ ପ୍ରତି ଲିଂଗରୂପୀ କଥଂ ଶଂଭୁର୍ନିର୍ଗୁଣଃ କଥତେ ତ୍ଵଯା ୨୦.
ଏହି ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ୟାସ ଶୁକଙ୍କୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ କିପରି ଲିଙ୍ଗ ରୂପ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନିର୍ଗୁଣ ବୋଲି କହୁଛ?
ଶ୍ରୁଣୁ ଵତ୍ସ ବ୍ରଵୀମ୍ଯେତତ୍ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚ ନଂଦିନା ୨୦.
ଶୁଣ, ପୁଅ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ନନ୍ଦିନି କହିଥିଲେ।
ନିର୍ଗୁଣଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ଵିଦ୍ଧି ଲିଂଗସ୍ଵରୂପିଣମ୍ ୨୦.
ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ଥିବା ନିର୍ଗୁଣ ପରମାତ୍ମାକୁ ଜାଣ।
ଯଯା କୃତିମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଗୁଣତ୍ରଯଵିଭାଵିତମ୍ ୨୦.
ଯିଏ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକୁ, ତିନିଟି ଗୁଣରେ ଭିନ୍ନ କରି, ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଏକ ଏଵ ପରୋ ହ୍ଯାତ୍ମା ଲିଂଗରୂପୀ ନିରଂଜନଃ ୨୦.
ସେଉଁଠି ଏକମାତ୍ର ପରମାତ୍ମା, ଲିଙ୍ଗ ରୂପରେ ନିର୍ମଳ।
ଯସ୍ମିନ୍ନେଵ ତତୋ ଲିଂଗଂ ଲଯନାତ୍କଥିତଂ ପୁରା ୨୦.
ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଛି, ଲିଙ୍ଗ ଏକାମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଇଯାଏ।
ଲୀନା ଗୁଣାଶ୍ଚ ରୁଦ୍ରୋକ୍ତ୍ଯା ଯୈରିଦଂ ବଦ୍ଧମେଵ ଚ ୨୦.
ରୁଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ଯେଉଁ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ବନ୍ଧା ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ଲିନ ହୋଇଯାଏ।
ଲିଂଗଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ସାକ୍ଷାଜ୍ଜାନୀଧ୍ଵଂ ଭୋ ଦ୍ରିଜୋତମାଃ ୨୦.
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ଗୁଣ ବୋଲି ସିଧାସଳଖ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଶଂକରଃ ସୁଖଦାତା ହି ଉଚ୍ଯମାନୋ ମନୀଷିଭିଃ ୨୦.
ଶଙ୍କର ଜଣେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି।
ଶଂଭୁର୍ହି କଥ୍ଯତେ ଵିପ୍ରା ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଶୁଭସଂଭଵଃ॥ ୨୦.
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଏହି ନାମ ଦିଆଯାଇଛି, କାରଣ ଉନ୍ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କୁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।