ଅନେନୈଵ ପ୍ରଦତ୍ତା ମେ ମହୀ ତ୍ରିପଦଲକ୍ଷଣା ୧୯.
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ ତିନି ପଦ ଜମି ଦାନ କରିଥିଲେ।
ଅନେନ ମମ ଦାତଵ୍ଯଂ ତୃତୀଯଂ ପଦମେଵ ଚ ୧୯.
ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ ତୃତୀୟ ପଦ ଦେବା ଅପେକ୍ଷା ଅଛି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵତୋ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ପରମଂ ଵଚଃ ୧୯.
ଭଗବାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ।
କ୍ରାଂତଂ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ଚାଦ୍ଯ ତ୍ଵଯା ଵିକ୍ରମରୂପିଣା ୧୯.
ଆଜି, ତୁମେ ବିଶାଳ ପଦେ ତିନି ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ।
କିଂଚିନ୍ନ ଦତ୍ତା ହି ଵିଭୋ ଦେଵଦେଵ ଜଗତ୍ପତେ ୧୯.
ତଥାପି, ଦେବଦେବ, ଜଗତର ନାଥ, କିଛି ଦାନ ହୋଇନି।
ପଦାନି ତ୍ରୀଣି ମେ ଚାଦ୍ଯ ଦାତଵ୍ଯାନି କୁତୋଽଧୁନା ତଦୋଵାଚ ଚ ସା ସାଧ୍ଵୀ ହ୍ଯୁରୁକ୍ରମମଵସ୍ଥିତା॥ ୧୯.
ଆଜି, ମୋରୁ ତିନି ପଦ ଦେବା ଦରକାର—ଏହା କିପରି ସମ୍ଭବ? ତାପରେ, ସେ ସତୀ ଉରୁକ୍ରମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ କହିଲେ।
ତ୍ଵଯା କୁତୋ ଵେଯମୁରୁକ୍ରମେଣ କ୍ରାଂତା ତ୍ରିଲୋକୀ ଭୁଵନୈକନାଥ ୧୯.
ତୁମେ, ଏକମାତ୍ର ଜଗତନାଥ, ବିଶାଳ ପଦେ କିପରି ଏହି ତିନି ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ?
ତସ୍ମାଦ୍ଵିହାଯ ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋ ତ୍ଵମେଵଂ କୁରୁ ସଂପ୍ରତି ଦଦାତି ମେ ପତିସ୍ତେଦ୍ଯ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୧୯.
ସେଥିପାଇଁ, ଏହାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ବିଷ୍ଣୁ, ଏବେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କର; ଆଜି ମୋର ପତି ତୁମକୁ ଦାନ ଦେଉ—ଏଠାରେ ଅଧିକ ଚିନ୍ତା ଦରକାର ନାହିଁ।
ନିଧେହି ମେ ପଦଂ ତ୍ଵଂ ହି ଶୀର୍ଷ୍ଣି ଦେଵଵର ପ୍ରଭୋ ୧୯.
ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ମୋର ପତିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ପଦ ରଖ।
ତୃତୀଯଂ ଚ ଜଗନ୍ନାଥ କୁରୁ ଶୀର୍ଷ୍ଣି ପତେର୍ମମ ୧୯.
ଏବଂ, ଜଗନ୍ନାଥ, ତୃତୀୟ ପଦ ମୋର ପତିଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଦିଅ।
ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିତୁଷ୍ଟୋ ଜନାର୍ଦନଃ ୧୯.
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଜନାର୍ଦନ ଖୁସି ହେଲେ।
ସୁତଲଂଗଚ୍ଛ ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ର ମା ଵିଲଂବିତୁମର୍ହସି ୧୯.
ଦୈତ୍ୟରାଜ, ସୁତଳକୁ ଯାଅ; ବିଳମ୍ବ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରିତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ତାତ କିଂ କାର୍ଯଂ କରଵାଣି ତେ ୧୯.
ମୁଁ ତୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ପ୍ରିୟ; କଣ କାମ ମୁଁ ତୋପାଇଁ କରିବି?
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ସର୍ଵାନ୍କାମାନ୍ଦଦାମି ତେ ୧୯.
ବର ଚାହିଁ, ଶୁଭ ହେଉ; ମୁଁ ତୋପାଇଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେବି।
ଵିମୁକ୍ତୋ ହି ପରିଷ୍ଵକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ଚକ୍ରିଣା ୧୯.
ଦେବଦେବ, ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଆଲିଙ୍ଗନ ପାଇଲେ।
ତ୍ଵଯା କୃତମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଜଗଦେତଚ୍ଚରାଚରମ୍ ୧୯.
ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ।
ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ପଦାଂଭୋଜେ ତଵ ଦେଵ ଜନାର୍ଦନ ୧୯.
ହେ ଦେବ ଜନାର୍ଦନ, ତୁମର ପଦପଦ୍ମରେ ମୋର ଭକ୍ତି ଜଗା ହେଉ।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଥିତସ୍ତେନ ଭଗଵାନ୍ଭୂତଭାଵନଃ ୧୯.
ଏପରି ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଗବାନ କଥା କହିଲେ।
ବଲେ ତ୍ଵଂ ସୁତଲଂ ଯାହି ଜ୍ଞାତିସଂବଂଧିଭିର୍ଵୃତଃ ୧୯.
ବଳି, ତୁମର ଜ୍ଞାତି ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ସୁତଳକୁ ଯାଉ।
ସୁତଲେ କିଂ ନୁ ମେ କାର୍ଯଂ ଦେଵଦେଵ ଵଦସ୍ଵ ମେ ୧୯.
ହେ ଦେବଦେବ, ସୁତଳରେ ମୁଁ କଣ କରିବି? ମୋତେ କହ।
ତଦୋଵାଚ ହୃଷୀକେଶୋ ବଲିଂ ତଂ କୃପଯାଽନ୍ଵିତତଃ ୧୯.
ତାପରେ ହୃଷୀକେଶ, କୃପାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବଳିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥିତସ୍ତଵ ଵିଭୋ ନିଵାସାମି ନିତ୍ଯଂ ମା ଖିଦ୍ଯତାମସୁରଵର୍ଯ ବଲେ ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ୧୯.
ହେ ଅସୁରମହାନ, ବଳି, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ଦ୍ୱାରରେ ବସିବି; ଚିନ୍ତିତ ହେଉନି, ଶୁଣ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ମୋରତୁଲତେଜସଃ ୧୯.
ଅପୂର୍ବ ତେଜସ୍ବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସେଇ କଥା ଶୁଣି,
ତଦା ପୁତ୍ରଶତେନୈଵ ବାଣମୁଖ୍ଯେନ ସତ୍ଵରମ୍ ୧୯.
ତାପରେ, ଏକଶତ ପୁଅ ଓ ବାଣଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ଶୀଘ୍ରତାରେ—
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାଚକା ଯେ ଚ ସର୍ଵେ ଯାଂତି ବଲିଂ ପ୍ରତି ୧୯.
ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଭିକ୍ଷାପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ବଳିଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି,
ଭୁକ୍ତିକାମାଶ୍ଚ ଯେ କେଚିନ୍ମୁକ୍ତିକାମାସ୍ତଥା ପରେ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ,
ଏଵଂଵିଧୋ ବଲିର୍ଜାତଃ ପ୍ରସାଦାଚ୍ଛଂକରସ୍ଯ ଚ ୧୯.
ଏପରି ବଳି ଶଙ୍କରଙ୍କର କୃପାରେ ଏଭଳି ହେଲେ।
ଅଶୁଚିଂ ଭୂମିମାସାଦ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦିକଂ ମହତ୍ ୧୯.
ଅଶୁଚି ଭୂମିକୁ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଦେଇ,
କିଂ ପୁନଃ ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ଚାର୍ଚଯଂତି ମହେଶ୍ଵରମ୍ ୧୯.
ଯେଉଁମାନେ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତ କିମ୍ତି ଅଧିକ?
ଶିଵାତ୍ପରତରୋ ନାସ୍ତି ପୂଜନୀଯୋ ହି ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୯.
ଶିବାଠାରେ ଉପରେ କେହି ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।