ଶ୍ରୁତମସ୍ତି ମଯା ସର୍ଵଂ ଚରିତଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତ ୧୮.
ହେ ସୁବ୍ରତ, ତୁମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
ଉଟଜାର୍ଥେ ଚ ମେ ଦେହି ଭୂମୀଂ ଭୂମିଭୃତାଂଵର ୧୮.
ମୋ ଉଟଜ ପାଇଁ ମୋତେ ଜମି ଦିଅ, ହେ ଭୂମିଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହେ ବଟୋ ପଂଡିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଯଦୁକ୍ତଂ ଵଚନଂ ପୁରା ୧୮.
ହେ ବଟ, ତୁମେ ପଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲା, ସେ ସବୁ,
ଵଦ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାଭାଗ କିଯନ୍ମାତ୍ରାଂ ମହୀଂ ତଵ ୧୮.
ହେ ମହାଭାଗ, ଶୀଘ୍ର କହ, ତୁମେ କେତେ ଜମି ଚାହୁଛ।
ତଦାହ ଵାମନୋ ଵାକ୍ଯଂ ସ୍ମଯନ୍ମଧୁରଯା ଗିରା ୧୮.
ସେତେବେଳେ ବାମନ ହସିକି ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ।
ସଂତୁଷ୍ଟା ଯେ ହି ଵିପ୍ରାସ୍ତେ ନାନ୍ଯେ ଵେଷଧରା ହ୍ଯମୀ ୧୮.
ଯେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ନିଜେ ସତ୍ୟ; ମାନେ କେବଳ ଭେଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।
ନିର୍ମତ୍ସରା ଜିତକୋଧାଵଦାନ୍ଯା ହି ମହାମତେ ୧୮.
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଦାନଶୀଳ।
ମନସ୍ଵୀ ତ୍ଵଂ ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ଦାତାସି ଭୁଵନତ୍ରଯେ ୧୮.
ତୁମେ ଉଦାରମନ ଓ ବହୁତ ସମ୍ପଦ ଥିବାରୁ ଏଇ ତିନି ଭୁବନରେ ଦାନ କରୁଛ।
ବହୁତ୍ଵେ ନାସ୍ତି ମେ କାର୍ଯଂ ମହ୍ଯା ଵୈ ସୁରସୂଦନ ୧୮.
ହେ ଦେବମାନେ ଘାତକ, ମୋତେ ବହୁତ ସମ୍ପଦର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ତ୍ରିପଦଂ ପୂର୍ଯତେଽସ୍ମାକଂ ଵସ୍ତୁଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ତାଵତ୍ସଂଖ୍ଯା ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ଯଦି ଦାତାସି ଭୋ ବଲେ॥ ୧୮.
ଆମ ପାଇଁ ତିନି ପଦ ଯଥେଷ୍ଟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଯଦି ତୁମେ ଦାନ କରିବାକୁ ଚାହଁ, ବଳି, ଏତିକି ଦିଅ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ତମୁଵାଚେଦଂ ବଲିର୍ଵୈରୋଚନାତ୍ମଜଃ ୧୮.
ହସିକି ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ବଳି ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ମଦୀଯାଂ ଵୈ ମହାଭାଗ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ଗୃହାମ ଵୈ ୧୮.
ହେ ମହାଭାଗ, ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ମୋର ନିଜ ଦେଇଛି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କର।
ଯାଚକୋ ହ୍ଯଲ୍ପକୋ ଵାସ୍ତୁ ଦାତା ସର୍ଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ଵୈ ୧୮.
ଯେଉଁଠି ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁଥିବା ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ହେଉ, ଦାତା ସବୁ ଭାବି ଦେବା ଉଚିତ।
ଆତ୍ମୌପମ୍ଯେନ ସର୍ଵତ୍ର ଯୋ ଦଦାତି ହ୍ଯୁଦାରଧୀଃ ୧୮.
ଯିଏ ସବୁଠି ନିଜକୁ ମାନି ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ଉଦାରମନ ଥାଏ।
ବଟୋ ଦଦାମ୍ଯହଂ ତେଽଦ୍ଯ ସସୈଲଵନକାନନାମ୍ ୧୮.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମାର, ଆଜି ମୁଁ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ ଏଇ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଦେଉଛି।
ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସ ବଟୁର୍ଵିରୋଚନସୁତଂ ପ୍ରତି ୧୮.
ପୁଣି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମାର ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବଟୋସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରୋ ବଲିସ୍ତଦା ଗୃହ୍ଯତାଂ ଚ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ପଦୈସ୍ତ୍ରିଭିରଲଂକୃତାମ୍॥ ୧୮.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ବଳି, ଅସୁରମାନେ ରାଜା, କହିଲେ: 'ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ତିନି ପଦରେ ଶୋଭିତ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵାମନଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରହସନ୍ନସୁରଂ ପ୍ରତି ୧୮.
ଏଭଳି କହିଲେ ବୋଲି, ବାମନ ହସିକି ଅସୁରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ବଲିନା ସୁପୂଜିତଃ ସ ଵାମନଃ କଶ୍ଯପନଂଦନୋ ମହାନ୍ ୧୮.
'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଭାବି, ବଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁଅ ବଡ଼ ବାମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ତଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ସ ବଲିର୍ଯାଵଦ୍ଦାତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ ୧୮.
ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ବଳି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଦାନଂ ଵିଷ୍ଣଵେ ବଟୁରୂପିଣେ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ନ ପୂଜ୍ଯୋ ହି ଵିଷ୍ଣୁରଧ୍ଯାତ୍ମଦୀପକଃ॥ ୧୮.
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତେଣୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି, ସେଠି ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପୁରା କୃତମନେନୈଵ ମୋହିନୀରୂପଧାରିଣା ୧୮.
ପୂର୍ବେ ଏହି ଜଣେ ମୋହିନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏଭଳି କରିଥିଲେ।
ଯେନ ଵିଦ୍ରାଵିତା ଦୈତ୍ଯାଃ କାଲନେମିର୍ହତୋ ବଲୀ॥ ୧୮.
ଯେଉଁଠାରେ ଦେତ୍ୟମାନେ ଭୟରେ ଭାଗିଗଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାଳନେମି ହତ ହେଲେ।
ଏଵଂଵିଧୋଽଯଂ ପୁରୁଷୋ ମହାତ୍ମା ସ ଈଶ୍ଵରୋ ଵିଶ୍ଵପତିଃ ସ ଏଵ ୧୮.
ଏହି ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା, ସେଇ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ—ସେ ଏକା।
ଏଵଂ ସଂବୋଧିତୋ ଦୈତ୍ଯୋ ଗୁରୁଣା ଭାର୍ଗଵେଣ ହି ୧୯.
ଏଭଳି ଭାରଗବ ଗୁରୁ ଦେତ୍ୟକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ତ୍ଵଯୋକ୍ତୋହଂ ହିତାର୍ଥାଯ ଯୈର୍ଵାକ୍ଯୈଶ୍ଚାଲିତୋଽସ୍ମ୍ଯହମ୍ ୧୯.
ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଭଲ ଉପଦେଶ ଦେଲା, ସେଇ କଥାମାନେ ମୋତେ ଚଳାଇଲା।
ଦାସ୍ଯାମି ଭିକ୍ଷିତଂ ଚାସ୍ମୈ ଵିଷ୍ମଵେ ବଟୁରୂପିଣେ ୧୯.
ବଟୁର ରୂପ ନେଇଥିବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଦାନ ଚାହିଲେ, ମୁଁ ଦେବି।
ଯେଷାଂ ହୃଦି ସ୍ଥିତୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତେ ଵୈ ପାତ୍ରତମା ଧ୍ରୁଵମ୍ ୧୯.
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଦାନ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଯେନ ଵେଦାଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ମଂତ୍ରତଂତ୍ରାଦଯୋ ହ୍ଯମୀ ୧୯.
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବେଦ, ଯଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ତନ୍ତ୍ର ଏସବୁ ଅଛି।
ଆଗତଃ କୃପଯା ମେଦ୍ଯ ସର୍ଵାତ୍ମା ହରିରୀଶ୍ଵରଃ ୧୯.
ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ହରି ପ୍ରଭୁ କୃପା କରି ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛନ୍ତି।