ତ୍ଵଂ ହି ରାଜା ତ୍ରିଲୋକେଶୋ ନାନ୍ଯୋ ଭଵିତୁମର୍ହସି ୧୮.
ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ରାଜା, ଏହି ପଦବୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କେହି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସମଂ ଵା ଚାଧିକୋ ଵାପି ଯୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ପୁରୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ ୧୮.
ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ସମାନ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ,
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚ ଵରିଷ୍ଠା ଯେ ହିରଣ୍ଯକସିପାଦଯଃ ୧୮.
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରମୁଖ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଛନ୍ତି।
ଶରୀରଂ ଭକ୍ଷିତଂ ଯସ୍ଯ ଜୁଷାଣସ୍ଯ ତପୋ ମହତ୍ ୧୮.
ଯାହାର ଦେହ ତପସ୍ୟା କରିବା ସମୟରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲା,
ଅଭଵତ୍ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୁରେଂଦ୍ରୋ ହ୍ଯଗମତ୍ପୁରା ୧୮.
ଏହା ଜାଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ପୂର୍ବେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ସନ୍ନିଧୌ ହତାଃ ସର୍ଵେ ଅସୁରା ଦୈତ୍ଯଶତ୍ରୁଣା ୧୮.
ତାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେକୁ ହତ କଲେ।
ନାରଦେନ ପୁରା ରାଜନ୍କିଂଚିତ୍କାର୍ଯଂ ଚିକୀର୍ଷୁଣା ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରେଣ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତପସୈଵ ଵଶୀକୃତମ୍॥ ୧୮.
ହେ ରାଜା, ଏକଥା ଦିନ ନାରଦ କିଛି କାମ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଦୈତ୍ୟମହାରାଜ ତାହା ସବୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜା ଯେନ ନୀତୋଽଭଵତ୍ସଭାମ୍ ନାମ୍ନା ଵିରୋଚନୋ ଵିଦ୍ଵାନିଂଦ୍ରୋ ଯେନ ମହାତ୍ମନା॥ ୧୮.
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଯିଏ ସଭାକୁ ନେଇଗଲେ, ସେ ନାମରେ ବିରୋଚନ; ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ସେ ଏଠାରେ ନେଇ ଆସିଲେ।
ଦାନେନ ତୋଷିତୋ ରାଜନ୍ସ୍ଵେନୈଵ ଶିରସା ତଦା ୧୮.
ହେ ରାଜା, ସେ ସମୟରେ ସେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଦାନ କରି ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଯଶୋଦୀପେନ ମହତା ଦଗ୍ଧାଃ ଶଲଭଵତ୍ସୁରାଃ ୧୮.
ତାଙ୍କର ମହାନ ଯଶର ଦୀପରେ, ଦେବତାମାନେ ପୋକା ପରି ଜଳିଗଲେ।
ଶ୍ରୁତମସ୍ତି ମଯା ସର୍ଵଂ ଚରିତଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତ ୧୮.
ହେ ସୁବ୍ରତ, ତୁମର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
ଉଟଜାର୍ଥେ ଚ ମେ ଦେହି ଭୂମୀଂ ଭୂମିଭୃତାଂଵର ୧୮.
ମୋ ଉଟଜ ପାଇଁ ମୋତେ ଜମି ଦିଅ, ହେ ଭୂମିଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହେ ବଟୋ ପଂଡିତୋ ଭୂତ୍ଵା ଯଦୁକ୍ତଂ ଵଚନଂ ପୁରା ୧୮.
ହେ ବଟ, ତୁମେ ପଣ୍ଡିତ ହୋଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲା, ସେ ସବୁ,
ଵଦ ଶୀଘ୍ରଂ ମହାଭାଗ କିଯନ୍ମାତ୍ରାଂ ମହୀଂ ତଵ ୧୮.
ହେ ମହାଭାଗ, ଶୀଘ୍ର କହ, ତୁମେ କେତେ ଜମି ଚାହୁଛ।
ତଦାହ ଵାମନୋ ଵାକ୍ଯଂ ସ୍ମଯନ୍ମଧୁରଯା ଗିରା ୧୮.
ସେତେବେଳେ ବାମନ ହସିକି ମଧୁର କଥାରେ କହିଲେ।
ସଂତୁଷ୍ଟା ଯେ ହି ଵିପ୍ରାସ୍ତେ ନାନ୍ଯେ ଵେଷଧରା ହ୍ଯମୀ ୧୮.
ଯେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେମାନେ ନିଜେ ସତ୍ୟ; ମାନେ କେବଳ ଭେଷ ପିନ୍ଧିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।
ନିର୍ମତ୍ସରା ଜିତକୋଧାଵଦାନ୍ଯା ହି ମହାମତେ ୧୮.
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ିଛନ୍ତି, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଦାନଶୀଳ।
ମନସ୍ଵୀ ତ୍ଵଂ ବହୁତ୍ଵାଚ୍ଚ ଦାତାସି ଭୁଵନତ୍ରଯେ ୧୮.
ତୁମେ ଉଦାରମନ ଓ ବହୁତ ସମ୍ପଦ ଥିବାରୁ ଏଇ ତିନି ଭୁବନରେ ଦାନ କରୁଛ।
ବହୁତ୍ଵେ ନାସ୍ତି ମେ କାର୍ଯଂ ମହ୍ଯା ଵୈ ସୁରସୂଦନ ୧୮.
ହେ ଦେବମାନେ ଘାତକ, ମୋତେ ବହୁତ ସମ୍ପଦର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।
ତ୍ରିପଦଂ ପୂର୍ଯତେଽସ୍ମାକଂ ଵସ୍ତୁଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ ତାଵତ୍ସଂଖ୍ଯା ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ଯଦି ଦାତାସି ଭୋ ବଲେ॥ ୧୮.
ଆମ ପାଇଁ ତିନି ପଦ ଯଥେଷ୍ଟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଯଦି ତୁମେ ଦାନ କରିବାକୁ ଚାହଁ, ବଳି, ଏତିକି ଦିଅ।
ପ୍ରହସ୍ଯ ତମୁଵାଚେଦଂ ବଲିର୍ଵୈରୋଚନାତ୍ମଜଃ ୧୮.
ହସିକି ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅ ବଳି ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିଲେ।
ମଦୀଯାଂ ଵୈ ମହାଭାଗ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ଗୃହାମ ଵୈ ୧୮.
ହେ ମହାଭାଗ, ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ମୋର ନିଜ ଦେଇଛି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କର।
ଯାଚକୋ ହ୍ଯଲ୍ପକୋ ଵାସ୍ତୁ ଦାତା ସର୍ଵଂ ଵିମୃଶ୍ଯ ଵୈ ୧୮.
ଯେଉଁଠି ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁଥିବା ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ହେଉ, ଦାତା ସବୁ ଭାବି ଦେବା ଉଚିତ।
ଆତ୍ମୌପମ୍ଯେନ ସର୍ଵତ୍ର ଯୋ ଦଦାତି ହ୍ଯୁଦାରଧୀଃ ୧୮.
ଯିଏ ସବୁଠି ନିଜକୁ ମାନି ଦେଇଥାଏ, ସେଠି ଉଦାରମନ ଥାଏ।
ବଟୋ ଦଦାମ୍ଯହଂ ତେଽଦ୍ଯ ସସୈଲଵନକାନନାମ୍ ୧୮.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମାର, ଆଜି ମୁଁ ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ସହିତ ଏଇ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଦେଉଛି।
ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସ ବଟୁର୍ଵିରୋଚନସୁତଂ ପ୍ରତି ୧୮.
ପୁଣି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମାର ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବଟୋସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରୋ ବଲିସ୍ତଦା ଗୃହ୍ଯତାଂ ଚ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ପଦୈସ୍ତ୍ରିଭିରଲଂକୃତାମ୍॥ ୧୮.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ବଳି, ଅସୁରମାନେ ରାଜା, କହିଲେ: 'ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ତିନି ପଦରେ ଶୋଭିତ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଵାମନଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରହସନ୍ନସୁରଂ ପ୍ରତି ୧୮.
ଏଭଳି କହିଲେ ବୋଲି, ବାମନ ହସିକି ଅସୁରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ବଲିନା ସୁପୂଜିତଃ ସ ଵାମନଃ କଶ୍ଯପନଂଦନୋ ମହାନ୍ ୧୮.
'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ଭାବି, ବଳିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁଅ ବଡ଼ ବାମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ତଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ସ ବଲିର୍ଯାଵଦ୍ଦାତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତଃ ୧୮.
ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ବଳି ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।