ଵ୍ରତେନ ତେନ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଭଗଵାନ୍ହରିରୀଶ୍ଵରଃ ୧୮.
ସେ ଉପବାସରେ ଭଗବାନ ହରି ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଦିତ୍ଯାଃ କଶ୍ଯପେନୈଵ ଉପନୀତସ୍ତଦା ପ୍ରଭୁଃ ୧୮.
ଏହି ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦତ୍ତଂ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା ୧୮.
ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଦେଲେ।
ମେଖଲା ଚ ସମାନୀତା ଅଜିନଂ ଚ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୧୮.
ମେଖଳା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଜିନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ର ଭିକ୍ଷା ସମାନୀତା ଭଵାନ୍ଯା ଚାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୧୮.
ସେଠାରେ ଭବାନୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିଥିଲେ।
ଅଭିଵଂଦ୍ଯ ଶ୍ରୀଶୋ ଵାମନୋ ହ୍ଦିତିଂ ତଥା ଯାଜ୍ଞିକସ୍ଯ ବଲେରାହ ଚ୍ଛଲନାର୍ଥଂ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ॥ ୧୮.
ଶ୍ରୀବାମନ ଅଦିତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବଲିଙ୍କୁ ଚଳ କାରଣରେ ନିଜେ କଥା କହିଲେ।
ତଦା ମହେଶଃ ସ ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରକଂପଯନ୍ଗାଂ ପ୍ରପଦା ଭରେଣ ୧୮.
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ଦେବ ଦୃଢ ପଦେ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଗୀର୍ଭିର୍ଯଥାର୍ଥାଭିରଭିଷ୍ଟୁତୋ ଜନୈର୍ମୁନୀଶ୍ଵରୈର୍ଦେଵଗଣୈର୍ମହାତ୍ମା ୧୮.
ଲୋକମାନେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳ ନିଜ ନିଜ ସତ୍ୟ କଥାରେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଗାପଯନ୍ସାମ ଯତୋ ହି ସାକ୍ଷାଚ୍ଚକାର ଦେଵୋ ବଟୁରୂପଵେଷଃ ୧୮.
ସାମ ଗୀତ ଗାଇ, ଦେବତା ବାମନ ରୂପ ଓ ବେଶ ଧାରଣ କରିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତଂ ମହାଯଜ୍ଞମଶ୍ଵମେଧଂ ବଲେସ୍ତଦା ୧୮.
ତାପରେ ବଲି ମହାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମରୂପେଣ ମହତା ଵ୍ଯାପ୍ତମାସୀଦ୍ଦିଗଂତରମ୍ ୧୮.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମହାରୂପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭରି ରହିଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ବଲିଃ ପ୍ରାହ ଶଂଡାମର୍କ୍କୌ ଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୧୮.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବଲି ଶଣ୍ଡା ଓ ଅମର୍କଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ତ୍ଵରିତାଵୁତ୍ଥିତୌ ତୌ ତଦା ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୮.
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ଭାବି, ସେଇ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜ ତ୍ୱରିତ ଉଠିଲେ।
ଦଦୃଶାତେ ମହାତ୍ମାନଂ ଶ୍ରୀହରିଂ ବଟୁରୂପିଣମ୍ ୧୮.
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ବାମନ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାଯାତ ଏକ ଏଵ ନ ଚାପରଃ କିମର୍ଥଂ ତନ୍ନ ଜାନୀମୋ ଜାନୀହି ତ୍ଵଂ ମହାମତେ॥ ୧୮.
ଏକ ମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆସିଛି, ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ଏହାର କାରଣ ଆମେ ଜାଣୁ ନାହିଁ—ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଜାଣ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ତାଭ୍ଯାଂ ସ ଚ ମହାମନାଃ ୧୮.
ଏପରି ଦୁଇଜଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାମନା ଲୋକ—
ସ ଦଦର୍ଶ ମହାତେଜା ଵିରୋଚନସୁତୋ ମହାନ୍ ୧୮.
ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଆନଯିତ୍ଵା ବଟୁଂ ସଦ୍ଯଃ ସଂନିଵେଶ୍ଯଃ ନିଜାସନେ ୧୮.
ସେ ତୁରନ୍ତ ବଟୁକୁ ନେଇ ଆସିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଆସନରେ ବସାଇଲେ।
ଵିନମ୍ରକଂଧରୋ ଭୂତ୍ଵା ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା ୧୮.
ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମ୍ର ଭାବରେ, ସେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିରୋଚନସୁତସ୍ଯ ଵୈ ୧୮.
ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି,
ତ୍ଵଂ ହି ରାଜା ତ୍ରିଲୋକେଶୋ ନାନ୍ଯୋ ଭଵିତୁମର୍ହସି ୧୮.
ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ରାଜା, ଏହି ପଦବୀ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କେହି ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ସମଂ ଵା ଚାଧିକୋ ଵାପି ଯୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ପୁରୁଷଃ ସ୍ମୃତଃ ୧୮.
ଯେ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ ସମାନ କିମ୍ବା ଅଧିକ ଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ,
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଚ ଵରିଷ୍ଠା ଯେ ହିରଣ୍ଯକସିପାଦଯଃ ୧୮.
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ପ୍ରମୁଖ ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଛନ୍ତି।
ଶରୀରଂ ଭକ୍ଷିତଂ ଯସ୍ଯ ଜୁଷାଣସ୍ଯ ତପୋ ମହତ୍ ୧୮.
ଯାହାର ଦେହ ତପସ୍ୟା କରିବା ସମୟରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଗଲା,
ଅଭଵତ୍ତସ୍ଯ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୁରେଂଦ୍ରୋ ହ୍ଯଗମତ୍ପୁରା ୧୮.
ଏହା ଜାଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ ପୂର୍ବେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ସନ୍ନିଧୌ ହତାଃ ସର୍ଵେ ଅସୁରା ଦୈତ୍ଯଶତ୍ରୁଣା ୧୮.
ତାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେକୁ ହତ କଲେ।
ନାରଦେନ ପୁରା ରାଜନ୍କିଂଚିତ୍କାର୍ଯଂ ଚିକୀର୍ଷୁଣା ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରେଣ ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ତପସୈଵ ଵଶୀକୃତମ୍॥ ୧୮.
ହେ ରାଜା, ଏକଥା ଦିନ ନାରଦ କିଛି କାମ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଦୈତ୍ୟମହାରାଜ ତାହା ସବୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋ ମହାତେଜା ଯେନ ନୀତୋଽଭଵତ୍ସଭାମ୍ ନାମ୍ନା ଵିରୋଚନୋ ଵିଦ୍ଵାନିଂଦ୍ରୋ ଯେନ ମହାତ୍ମନା॥ ୧୮.
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଯିଏ ସଭାକୁ ନେଇଗଲେ, ସେ ନାମରେ ବିରୋଚନ; ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ସେ ଏଠାରେ ନେଇ ଆସିଲେ।
ଦାନେନ ତୋଷିତୋ ରାଜନ୍ସ୍ଵେନୈଵ ଶିରସା ତଦା ୧୮.
ହେ ରାଜା, ସେ ସମୟରେ ସେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଦାନ କରି ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଯଶୋଦୀପେନ ମହତା ଦଗ୍ଧାଃ ଶଲଭଵତ୍ସୁରାଃ ୧୮.
ତାଙ୍କର ମହାନ ଯଶର ଦୀପରେ, ଦେବତାମାନେ ପୋକା ପରି ଜଳିଗଲେ।