ଗୁରୋର୍ଵଚନମାଜ୍ଞାଯ ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵସଂତୁ ସୁଚିରଂ ନାତ୍ର କାର୍ଯା ଵିଚାରଣା॥ ୧୮.
ଗୁରୁଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ମାଲିକ କହିଲେ: 'ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସନ୍ତୁ; ଏଠାରେ କୌଣସି ବିଚାର ଦରକାର ନାହିଁ।'
ପ୍ରହସ୍ଯୋ ଵାଚ ଭଗଵାନ୍ଭାର୍ଗଵାଣାଂ ମହାତପାଃ ୧୮.
ଭାର୍ଗବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ତପସ୍ୱୀ ହସି କହିଲେ:
ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଚ ଵଚନଂ ବଲେ ମମ ନ ରୋଚତେ ୧୮.
ହେ ବଳି, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୋତେ ଭଲ ଲାଗିନାହିଁ।
ଅଶ୍ଵମେଧଶତେନୈଵ ଯଜ ତ୍ଵଂ ଜାତଵେଦସମ୍ ୧୮.
ତୁମେ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କର।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସ ବଲିର୍ମହାତ୍ମା ହିତ୍ଵା ତଦାନୀଂ ତ୍ରିଦିଵଂ ମନସ୍ଵୀ ୧୮.
‘ଠିକ ଅଛି’ ଭାବି, ମହାତ୍ମା ବଳି ଦୃଢ଼ ମନ ରଖି ସେ ସମୟରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଛାଡିଦେଲେ।
ତନ୍ନର୍ମଦାଯା ଗୁରୁକୁଲ୍ଯସଂଜ୍ଞକଂ ତୀରେ ମହାତୀର୍ଥମୁଦାରଶୋଭମ୍ ୧୮.
ନର୍ମଦା ନଦୀର କୂଳରେ ଗୁରୁକୁଳ୍ୟସଂଜ୍ଞକ ନାମକ ବଡ଼ ଏବଂ ଚମତ୍କାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
ତତୋଽଶ୍ଵମେଧୈର୍ବହୁଭିର୍ଵିଚକ୍ଷଣୋ ଗୁରୁପ୍ରଯୁକ୍ତଃ ସ ମହାଯଶାବଲିଃ ୧୮.
ତାଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବଳି ବହୁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣମାଚାର୍ଯମୃତ୍ଵିଜଃ ଷୋଡଶାଽଭଵନ୍ ୧୮.
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଛଉଡ଼ି ଷୋଳ ଜନ ରିତ୍ୱିଜ ହେଲେ।
ଯଜ୍ଞାନାମୂନମେକେନ ଶତଂ ଦୀକ୍ଷାପରେଣ ହି ୧୮.
ଏକ ଦୀକ୍ଷାରେ ସେ ବେଦିର ମୂଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଅନ୍ୟ ଦୀକ୍ଷାରେ ଶତଟି ଯଜ୍ଞ କରିଲେ।
ଯାଵଦ୍ଯଜ୍ଞଶତଂ ପୂର୍ଣଂ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ୧୮.
ସେ ରାଜା ଏକ ଶତ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇବେ।
ଵ୍ରତେନ ତେନ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଭଗଵାନ୍ହରିରୀଶ୍ଵରଃ ୧୮.
ସେ ଉପବାସରେ ଭଗବାନ ହରି ଖୁସି ହେଲେ।
ଅଦିତ୍ଯାଃ କଶ୍ଯପେନୈଵ ଉପନୀତସ୍ତଦା ପ୍ରଭୁଃ ୧୮.
ଏହି ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଦତ୍ତଂ ଯଜ୍ଞୋପଵୀତଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ପରମେଷ୍ଠିନା ୧୮.
ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ଦେଲେ।
ମେଖଲା ଚ ସମାନୀତା ଅଜିନଂ ଚ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍ ୧୮.
ମେଖଳା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଜିନ ମଧ୍ୟ ଆଣିଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ର ଭିକ୍ଷା ସମାନୀତା ଭଵାନ୍ଯା ଚାର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ ୧୮.
ସେଠାରେ ଭବାନୀ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷା ଆଣିଥିଲେ।
ଅଭିଵଂଦ୍ଯ ଶ୍ରୀଶୋ ଵାମନୋ ହ୍ଦିତିଂ ତଥା ଯାଜ୍ଞିକସ୍ଯ ବଲେରାହ ଚ୍ଛଲନାର୍ଥଂ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରଭୁଃ॥ ୧୮.
ଶ୍ରୀବାମନ ଅଦିତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ବଲିଙ୍କୁ ଚଳ କାରଣରେ ନିଜେ କଥା କହିଲେ।
ତଦା ମହେଶଃ ସ ଜଗାମ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରକଂପଯନ୍ଗାଂ ପ୍ରପଦା ଭରେଣ ୧୮.
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ଦେବ ଦୃଢ ପଦେ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଗୀର୍ଭିର୍ଯଥାର୍ଥାଭିରଭିଷ୍ଟୁତୋ ଜନୈର୍ମୁନୀଶ୍ଵରୈର୍ଦେଵଗଣୈର୍ମହାତ୍ମା ୧୮.
ଲୋକମାନେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳ ନିଜ ନିଜ ସତ୍ୟ କଥାରେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ଉଦ୍ଗାପଯନ୍ସାମ ଯତୋ ହି ସାକ୍ଷାଚ୍ଚକାର ଦେଵୋ ବଟୁରୂପଵେଷଃ ୧୮.
ସାମ ଗୀତ ଗାଇ, ଦେବତା ବାମନ ରୂପ ଓ ବେଶ ଧାରଣ କରିଲେ।
ଦଦର୍ଶ ତଂ ମହାଯଜ୍ଞମଶ୍ଵମେଧଂ ବଲେସ୍ତଦା ୧୮.
ତାପରେ ବଲି ମହାଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞକୁ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମରୂପେଣ ମହତା ଵ୍ଯାପ୍ତମାସୀଦ୍ଦିଗଂତରମ୍ ୧୮.
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମହାରୂପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭରି ରହିଥିଲା।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ବଲିଃ ପ୍ରାହ ଶଂଡାମର୍କ୍କୌ ଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ୧୮.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୁଦ୍ଧିମାନ ବଲି ଶଣ୍ଡା ଓ ଅମର୍କଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଥେତି ମତ୍ଵା ତ୍ଵରିତାଵୁତ୍ଥିତୌ ତୌ ତଦା ଦ୍ଵିଜାଃ ୧୮.
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ଭାବି, ସେଇ ଦୁଇ ଦ୍ୱିଜ ତ୍ୱରିତ ଉଠିଲେ।
ଦଦୃଶାତେ ମହାତ୍ମାନଂ ଶ୍ରୀହରିଂ ବଟୁରୂପିଣମ୍ ୧୮.
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ବାମନ ରୂପରେ ଦେଖିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାଯାତ ଏକ ଏଵ ନ ଚାପରଃ କିମର୍ଥଂ ତନ୍ନ ଜାନୀମୋ ଜାନୀହି ତ୍ଵଂ ମହାମତେ॥ ୧୮.
ଏକ ମାତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆସିଛି, ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ; ଏହାର କାରଣ ଆମେ ଜାଣୁ ନାହିଁ—ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଜାଣ।
ଏଵମୁକ୍ତେ ତୁ ଵଚନେ ତାଭ୍ଯାଂ ସ ଚ ମହାମନାଃ ୧୮.
ଏପରି ଦୁଇଜଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମହାମନା ଲୋକ—
ସ ଦଦର୍ଶ ମହାତେଜା ଵିରୋଚନସୁତୋ ମହାନ୍ ୧୮.
ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଆନଯିତ୍ଵା ବଟୁଂ ସଦ୍ଯଃ ସଂନିଵେଶ୍ଯଃ ନିଜାସନେ ୧୮.
ସେ ତୁରନ୍ତ ବଟୁକୁ ନେଇ ଆସିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଆସନରେ ବସାଇଲେ।
ଵିନମ୍ରକଂଧରୋ ଭୂତ୍ଵା ଉଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା ୧୮.
ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ନମ୍ର ଭାବରେ, ସେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଵିରୋଚନସୁତସ୍ଯ ଵୈ ୧୮.
ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି,