ରଂଭାପତ୍ରେ ଚ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ଵର୍ଜିତଂ ଲଵଣେନ ହି ୧୮.
କଦଳୀ ପତ୍ର ଉପରେ ଖାଇବା ଦରକାର, ଲୁଣ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସୁମଧ୍ଯମେ କର୍ତଵ୍ଯା ଜ୍ଞାତିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜୀତ୍ତମାନ୍॥ ୧୮.
ହେ ସୁସ୍ୱରା, ରାତିରେ ଚେଷ୍ଟାରେ ଜାଗି ରହିବା ଦରକାର, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ପରେ ଜଣାସମେତ ଖାଇବା ଉଚିତ ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାଦଶମାସାଂସ୍ତୁ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତମତଂଦ୍ରିତଃ ଵିଷ୍ଣୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନେନ କଲଶୋପରି ସଂସ୍ଥିତମ୍॥ ୧୮.
ଏଭଳି, ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ଧରି ଅଲସ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ, କଳଶ ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂଜିବା ଦରକାର ।
ସୌଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ଵାପି ଯତାଶକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍ ଵ୍ରତୀ ଉପଵସେଦ୍ଯତ୍ନାତ୍ସର୍ଵଦୋଷପ୍ରଶାଂତଯେ॥ ୧୮.
ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦିର କଳଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରତୀ ଶ୍ରମ କରି ଉପବାସ କରିବେ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ।
ଏଵଂ ହି କଶ୍ଯପେନୋକ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽଦିତିରଥାଚରତ୍ ୧୮.
ଏଭଳି କଶ୍ୟପଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଅଦିତି ସେହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ।
ଵର୍ଷାଂତେନ ଵ୍ରତେନୈଵ ପରିତୁଷ୍ଟୋ ଜନାର୍ଦନଃ ୧୮.
ସେହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷ ଶେଷରେ ଜନାର୍ଦନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
ବଟୁରୂପଧରଃ ଶ୍ରୀଶୋ ଦ୍ଵିଭୁଜଃ କମଲେକ୍ଷମଃ ୧୮.
ଶ୍ରୀହରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଶୁ ରୂପେ, ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ପଦ୍ମ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଦେଖାଦେଲେ ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟା ପୂଜାମଧ୍ଯେଽଦିତିସ୍ତଦା ୧୮.
ସେଉଁଠାରେ ପୂଜା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଦିତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ ।
ନମୋନମଃ କାରଣକାରଣାଯ ତେ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନେ ଵିଶ୍ଵସୃଜେ ଚିଦାତ୍ମନେ ୧୮.
ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ତୁମେ ସବୁ କାରଣର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଚେତନା ଅଟୁଟ ଅଛ ।
ଇତି ସ୍ମୃତସ୍ତଦାଽଦିତ୍ଯା ଦେଵାନାଂ ପରିରଚ୍ଯୁତଃ ୧୮.
ଏଭଳି ଅଦିତି ଦ୍ୱାରା ସ୍ମରଣ କରାଯାଇ, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ।
ତପସା ପରମେଣୈଵ ପ୍ରସନ୍ନୋହଂ ତଵାନଘେ ୧୮.
ହେ ପାପହୀନି, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଗଵତୋ ଵାକ୍ଯମଦିତିସ୍ତମୁଵାଚହ ତାନ୍ରକ୍ଷ ଶରଣାପନ୍ନାସୁରାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଜନାର୍ଦନ॥ ୧୮.
ଭଗବାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଅଦିତି କହିଲେ: 'ହେ ଜନାର୍ଦନ, ଏହି ଶରଣ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର ।'
ନିଶମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ କିଲ ତଚ୍ଚ ତସ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵିକୁଂଠାଧିପତିଃ ସ ଏକଃ ୧୮.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ଏକମାତ୍ର ବୈକୁଣ୍ଠର ସ୍ୱାମୀ ବିଷ୍ଣୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଶୁଣିଲେ।
କିଂ କାର୍ଯମଦ୍ଯୈଵ ମଯା ହି କାର୍ଯଂ ଯେନୈଵ ଦେଵା ଜଯମାପ୍ନୁଵଂତି ୧୮.
ମୁଁ ଏଇ ଦିନ କଣ କରିବି, କେଉଁ କାମ କଲେ ଦେବତାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବେ?
ଗଦମୁଵାଚ ଭଗଵାନ୍ଗଚ୍ଛସ୍ଵାଦ୍ଯ ଵଧଂ ପ୍ରତି ୧୮.
ଭଗବାନ୍ ଗଦାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଏବେ ଯାଅ, ଶତ୍ରୁ ବଧ ପାଇଁ।'
ଗଦୋଵାଚ ହୃଷୀକେଶଂ ପ୍ରହସନ୍ତୀଵ ଭାମିନୀ ୧୮.
ଗଦା, ହସୁଥିବା ପ୍ରଭାବ ନେଇ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଚକ୍ରଂ ପ୍ରତି ତଦା ଵିଷ୍ମୁରୁଵାଚ ପରିସାଂତ୍ଵଯନ୍ ୧୮.
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଚକ୍ର ବିଷୟରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କଥା କହିଲେ।
ତଦୋଵାଚ ତ୍ଵରେଣୈଵ ଚକ୍ରପାଣିଂ ସୁଦର୍ଶନମ୍ ୧୮.
ତାପରେ ସେ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ଚକ୍ରଧାରୀ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋଽସି ଯଥା ଵିଷ୍ଣୋ ତଥାସୌ ଦୈତ୍ଯପୁଂଗଵଃ ଚିଂତଯାମାସ ବହୁଧା ଵିମୃଶ୍ଯ ସୁଚିରଂ ବହୁ॥ ୧୮.
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ଏହିପରି ଦେଖି ସେ ଦାନବ ମଧ୍ୟ ବହୁ ଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଭାବିଲେ।
ତଦା ତେ ହ୍ଯସୁରାଃ ସର୍ଵେ କିମକୁର୍ଵସ୍ତଦୁଚ୍ଯତାମ୍॥ ୧୮.
ତାପରେ ସେଇ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେ କଣ କଲେ? ଏହି କଥା କୁହାଯାଉ।
ତଦା ତେ ହ୍ଯସୁରାଃ ସର୍ଵେ ବଲିପ୍ରଭୃତଯୋ ଦିଵି ୧୮.
ତାପରେ ବଳିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିଲେ।
ନ ଵିଦୁର୍ହ୍ଯସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଗତାନ୍ଦେଵାଂସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପାତ୍ ୧୮.
ସମସ୍ତ ଅସୁରମାନେ ଜାଣିନଥିଲେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରାକାରମାରୁହ୍ଯ ତଦା ହି ସଂଭ୍ରମାଦ୍ଦୈତ୍ଯାଃ ସୁରେଶଂ ପ୍ରତି ହଂତୁକାମାଃ ୧୮.
ତାପରେ ଭ୍ରମରେ ପଡି, ଦାନବମାନେ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରାଚୀର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାସନେ ଚ ଶୁକ୍ରେଣ ହ୍ଯଭିଷିକ୍ତୋ ବଲିସ୍ତଦା ୧୮.
ସେଇ ସମୟରେ ଶୁକ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଳି ଇନ୍ଦ୍ରାସନରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ।
ତଥୈଵାଧିଷ୍ଠିତୋ ରାଜ୍ଯେ ବଲିର୍ଵୈରୋଚନୋ ମହାନ୍ ୧୮.
ଏହିପରି ଭାବେ ବିରୋଚନଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଳି, ମହାନ ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ।
ନାଗୈଶ୍ଚାସୁରସଂଘୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନୋ ମହେଂଦ୍ରଵତ୍ ୧୮.
ନାଗମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ସେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ସେବିତ ହେଉଥିଲେ।
ଦାନୈର୍ଦ୍ଦାତା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଯେଽନ୍ଯେ ଦାନିତ୍ଵମାଗତାଃ ୧୮.
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରୁଥିଲେ।
ଯାନ୍ଯାନ୍କାମଯତେ କାମାଂ ସ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିତରତ୍ଯସୌ ୧୮.
ସେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିଦେଉଥିଲେ।
ଦେଵେଂଦ୍ରୋ ହି ମହାଭାଗ ନ ଦଦାତି କଦାଚନ ୧୮.
ହେ ମହାଭାଗ, ଦେବତାମାନେ କଦାପି କିଛି ଦେଇନଥିବେ।
ଯତ୍ନତୋ ଯେନ ଯତ୍କିଂଚିତ୍କ୍ରିଯତେ ସୁକୃତଂ ନରୈଃ ୧୮.
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଉତ୍ସାହରେ ଭଲ କାମ କରନ୍ତି, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କର ଉପକାର ହୁଏ।