ଏଵମର୍ଚ୍ଚନଭେଦାଂଶ୍ଚ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଲ୍ଲିଂଗପୂଜନେ ୧୭.
ଏପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପୂଜା ପ୍ରକାର ଜାଣି ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—
ଵୃଷଭାଂତରିତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୀଠିକାଂତରମେଵ ଚ ୧୭.
ବୃଷଭ ଓ ପୀଠିକା ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାଇ—
ତଥା ହ୍ଯନେନ ଶକ୍ରେଣ କୃତଂ ଚୈଵ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍ ୧୭.
ଏହିପରି ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଥିଲେ।
ଗ୍ରସିତୋଽଦ୍ଯୈଵ ଵୃତ୍ରେଣ ସଗଜୋ ହି ପୁରଂଦରଃ ୧୭.
ଆଜି ବୃତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁରନ୍ଦର ତାଙ୍କ ହାତୀ ସହିତ ଗିଳି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି।
ମହାରୁଦ୍ରଵିଧାନେନ ମୁକ୍ତୋ ଭଵତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ୧୭.
ମହାରୁଦ୍ର ପୂଜା ଉପାୟରେ ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତେନୈଵ ଵଚସା ଦେଵା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଯତ୍ନତଃ ୧୭.
ସେହି ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ତଥା ଚୈକାଦଶୀରୁଦ୍ର୍ଯା ରୁଦ୍ରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵୈ ସୁରାଃ ୧୭.
ଏବଂ ଏକାଦଶୀ ରୁଦ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଜପଂ ଚ ପୂଜାଂ ହଵନଂ ଚ ଚକ୍ରୁର୍ଵିମୋକ୍ତୁକାମାଃ ସହସା ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଜପ, ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିଥିଲେ।
ତଂ ନିର୍ଗତଂ ସମୀକ୍ଷ୍ଯାଥ ଦେଵଦେଵେଂଦ୍ରମୋଜସା ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଂ ପୁରଂଦରଂ ମହୌଜସମ୍॥ ୧୭.
ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡିଆ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାହାରୁଅଁଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦେଵଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁସ୍ତଥା ଶଂଖା ହ୍ଯନେକଶଃ ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଡ଼଼଼ମ୍ବ ଝଙ୍କାରିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ହେଲା।
ଏକପଦ୍ଯେନ ସର୍ଵେଷାଂ ମହାହର୍ଷୋ ଦିଵୌକସାମ୍ ତଦା ଶଚୀ ସମାଯାତା ଯତ୍ର ମୁକ୍ତଃ ପୁରଂଦରଃ॥ ୧୭.
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଗଲେ, ଏବଂ ଶଚୀ ଯେଉଁଠାରେ ପୁରନ୍ଦର ମୁକ୍ତ ହେଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତତ୍ର ଶଚ୍ଯା ସମେତୋଽସାଵଭିଷିକ୍ତୋ ମହର୍ଷିଭିଃ ୧୭.
ସେଠାରେ ଶଚୀଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ମହାର୍ଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଏଵଂ ତଦାଭିଷିକ୍ତୋଽସୌ ମହେଂଦ୍ର ଋଷିଭିଃ ପୁନଃ ୧୭.
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ସମୟରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୁଷିମାନେ ପୁନିଥରେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ଦିଶଃ ପ୍ରସନ୍ନତାଂ ଯାତା ନିର୍ମଲଂ ଚାଭଵନ୍ନଭଃ ୧୭.
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା।
ଏଵମାଦୀନ୍ଯନେକାନି ମଂଗଲାନି ତତୋଽଭଵନ୍ ୧୭.
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ମଙ୍ଗଳ ସଙ୍କେତ ସେଠାରେ ଦେଖାଦେଲା।
ଏଵଂ ପ୍ରଵର୍ତମାନେ ତୁ ମହତାଂ ଚ ମହୋତ୍ସଵେ ୧୭.
ଏଭଳି ମହାନ ଉତ୍ସବ ଚାଲିଥିବା ସମୟରେ—
ତତ୍ରୈଵ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯା ଚ ପାପିଷ୍ଠା ପତିତା ଭୁଵି ୧୭.
ସେଠାରେ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
ପୁଣ୍ଯଭୂମିରିତି ଖ୍ଯାତା ପ୍ରସିଦ୍ଧା ଲୋକପାଵନୀ ୧୭.
ସେଠି ସ୍ଥାନଟି ପବିତ୍ର ଭୂମି ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା, ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରେ ବୋଲି ନାମ ହେଲା।
ମଲସ୍ଯ ବହୁସଂଭୂତ୍ଯା ମାଲାଵେତି ପ୍ରକୀର୍ତିତା ୧୭.
ଅନେକ ଅପବିତ୍ରତା ସଂଚୟ ହେଇଥିବାରୁ, ଏହାକୁ 'ମାଳାଭ' ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା।
ଷଣ୍ମାସେଷ୍ଵପତତ୍ସର୍ଵୈଃ କୃତ୍ତଂ ଦେଵୈଃ ସଵାସଵୈଃ ୧୭.
ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଏହାକୁ ସଫା କରିଦେଲେ।
ଇଂଦ୍ରାସନେ ଚୋପଵିଷ୍ଟୋ ନିରାତଂକଃ ଶଚୀପତିଃ ଶଶଂସୁଃ ସର୍ଵମାଗତ୍ଯ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଚ ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍॥ ୧୭.
ଇନ୍ଦ୍ରାସନରେ ବସି, ଭୟମୁକ୍ତ ଶଚୀପତିଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଗୁଣଗାନ କଲେ ଏବଂ ଶକ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁସ୍ମରଣ କଲେ।
ତେଷାଂ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵୈରୋଚନୀ ରୁଷାନ୍ଵିତଃ ୧୭.
ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବୈରୋଚନି ବଡ଼ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତେନୋକ୍ତଂ ବଲଯେ ରାଜଞ୍ଜଯସ୍ଯନ୍ଦନଲବ୍ଧଯେ ୧୭.
ସେ ବଳିଙ୍କୁ ଜୟରଥ ପାଇଁ କହିଲେ, ହେ ରାଜା।
ତେନୋକ୍ତୋ ଭୃଗୁଣା ଚୈଵଂ ବଲିର୍ଯଜ୍ଞାର୍ଥମୁଦ୍ଯତଃ ମେଲଯିତ୍ଵା ତ୍ଵରେଣୈଵ ଵୈରୋଚନିରୁଦାରଧୀଃ॥ ୧୭.
ଭୃଗୁଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ଉଦାର ମନ ଥିବା ବଳି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ପ୍ରଵର୍ତିତୋ ମହାଯଜ୍ଞୋ ଭାର୍ଗଵେଣ ମହାତ୍ମନା ୧୭.
ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବ ତାପରେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହୂଯମାନେ ତଦାଗ୍ନୌ ତୁ କର୍ମଣା ଵିଧିହେତୁନା ୧୭.
ସେଇ ସମୟରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ହବି ଦିଆଯାଉଥିଲା।
ହଯୈଶ୍ଚତୁର୍ଭିଃ ସଂଯୁକ୍ତୋ ଧ୍ଵଜେସିଂହୋ ମହାପ୍ରଭଃ ୧୭.
ସେ ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପତାକାରେ ସିଂହ ଚିହ୍ନ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ତତଶ୍ଚାଵଭୃଥସ୍ନାନଂ ଚକ୍ରେ ଶୁକ୍ରପ୍ରଣୋଦିତଃ ୧୭.
ତାପରେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ବଳି ପରେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କଲେ।
ଦୈତ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତଃ ସଦ୍ଯୋ ଯୋଦ୍ଧୁକାମଃ ପୁରଂଦରମ୍ ୧୭.
ଦାନବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ପୁରନ୍ଦର ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ସେନଯା ସାର୍ଦ୍ଧମାରୁରୋ ହାମରାଵତୀମ୍ ଵିର୍ଶଯିତ୍ଵା ସୁଚିରମୂଚୁଃ ସର୍ଵେ ବୃହସ୍ପତିମ୍॥ ୧୭.
ସେ ସେନା ସହିତ ଆସି ଅମରାବତୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ।